Η Bettina Knaup μιλά για τα "τοπία των σκουπιδιών" και τις υποδομές διαχείρισης απορριμμάτων

Στόχος της επιμελήτριας είναι, μεταξύ άλλων, να προωθήσει μια θεώρηση αυτών των σκουπιδότοπων ως μιας μορφής κοινού αγαθού, δηλαδή ως χώρων που έχουν δημιουργήσει, κατοικήσει και μοιράζονται οι άνθρωποι.

τοπία των σκουπιδιών

Την Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου, στο Ινστιτούτο Γκαίτε (7.30-9 μ.μ.), η επιμελήτρια Bettina Knaup θα μάς μιλήσει για τις έρευνές της σχετικά με ένα μακρόπνοο καλλιτεχνικό εγχείρημα, το οποίο ασχολείται με τα "τοπία των σκουπιδιών" και τις υποδομές απορριμμάτων. Στόχος της είναι να θέσει κρίσιμα ερωτήματα που αμφισβητούν τον μύθο της απομάκρυνσης, της τελικής διάθεσης και της οριστικής διαχείρισης, αλλά και να προωθήσει μια θεώρηση αυτών των σκουπιδότοπων ως μιας μορφής δημόσια ιδιοκτησία, κοινού αγαθού, δηλαδή ως χώρων που έχουν δημιουργήσει, κατοικήσει και μοιράζονται οι άνθρωποι, χώρων που χρειάζονται διαρκή μέριμνα, τόσο βρίσκονται σε λειτουργία όσο και αφού κλείσουν, χώρους που χρειάζονται νέα και διαφορετικά αφηγήματα και ιδέες.

Τα απορρίμματα είναι πανταχού παρόντα. Η διαδεδομένη, αναντίρρητα αποικιοκρατική πρακτική τού να θάβουμε αλλού τα σκουπίδια μας, να τα "απομακρύνουμε", συναντά όλο και περισσότερες αντιδράσεις και προσκρούει στα φυσικά της όρια. Τα σκουπίδια δεν εξαφανίζονται, παραμένουν ή αναδύονται ξανά στην επιφάνεια, αναπάντεχα, σε όλο και μεγαλύτερες εκτάσεις (αν και πολύ άνισα κατανεμημένες στον κόσμο). Η πιο συχνά εφαρμοζόμενη μέθοδος διαχείρισης των απορριμμάτων παγκοσμίως εξακολουθεί να είναι η απόθεσή τους σε χώρους υγειονομικής ταφής.

Οι Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) είναι "τόποι λήθης" (Myra Hird): όχι μόνο μεταφέρονται εκεί για να ξεχαστούν τα υλικά κατάλοιπα, αλλά και η ενασχόληση με τους ΧΥΤΑ, ή η δουλειά μέσα στους ΧΥΤΑ γίνεται από λίγους. Ορισμένοι/-ες θεωρητικοί υποστηρίζουν ότι οι αναρίθμητες, διάσπαρτες σε όλο τον πλανήτη χωματερές του 20ού και του 21ου αιώνα είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά που θα αφήσει ο άνθρωπος στη Γη. 

Σε αγγλική γλώσσα με ελληνική μετάφραση | Είσοδος ελεύθερη

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Ινστιτούτο Γκαίτε

Ομήρου 14-16
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.

Πάρτυ στο Closer με αφορμή ένα βιβλίο για το σινεμά

Το βιβλίο "Μια αρχιτεκτονική του βλέμματος-Το κινηματογραφικό έργο του Βασίλη Μαζωμένου" του Βασίλη Γουδέλη γίνεται αφορμή για μια βραδιά με ποτό, μουσική και χορό.

Η έκθεση "Amentia Vlamentia" του Διονύση Καβαλλιεράτου στην γκαλερί Bernier/Eliades

Μέσα από σχέδια, γλυπτά και μια νέα ταινία μικρού μήκους, ο καλλιτέχνης καθρεφτίζει με καυστικό χιούμορ τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.