© Pinelopi Gerasimou
Το Σάββατο 13 Ιανουαρίου στις 7 μ.μ., στο Παλαιό Ελαιουργείο, η 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης παρουσιάζει την περφόρμανς "This is a Party" από τη Γεωργία Σαγρή, στο πλαίσιο της ομαδικής έκθεσης σύγχρονης τέχνης "Μυστήριο 151 A Rave Down Below", σε επιμέλεια Πάνου Γιαννικόπουλου.
Η καταξιωμένη εικαστικός ανασυνθέτει και ενεργοποιεί εκ νέου το έργο της - που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2006 στην έκθεση "Panic Room" του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ - προσφέροντας το σώμα ως αρχείο μνήμης και βίωμα, διαπραγματευόμενο τη σχέση πολιτικής και κίνησης.
Κατά τη διάρκεια της περφόρμανς, ο ήχος της φωνής της Σαγρή αντηχεί αποσπάσματα από τα εφηβικά της ημερολόγια και από το βιβλίο "Call" της πολιτικής ομάδας Invisible Committee, συγκροτώντας εναν εσωτερικό διάλογο που συντελεί στο ηχητικό τοπίο της δράσης, η οποία επαναλαμβάνεται συνεχώς.
Λίγα λόγια για την έκθεση "Μυστήριο 151 A Rave Down Below"
Το "Μυστήριο 151 A Rave Down Below" εξερευνά την πολιτική δυναμική του σώματος εν κινήσει από το ταυτόχρονα γεωλογικό και πολιτισμικό υπέδαφος. Αλχημικές περιπλανήσεις στο ιστορικό παρελθόν, στο μεταβιομηχανικό παρόν και στη μυθολογία καταλήγουν σε έναν εξαγριωμένο χορό. Η αφήγηση ξετυλίγεται μέσα από τους μύθους και την ιστορία της πόλης της Ελευσίνας και των Μυστηρίων με το χορό ως μέσο κορύφωσης, ιεροτελεστία και μέθοδο προσέγγισης των εννοιών του θανάτου και της απώλειας. Στοιχεία του μύθου της κατάβασης, όπως η ζωή ανάμεσα σε δύο κόσμους, το σκοτάδι και το φως, οι ιεροτελεστίες και η χρήση του ψυχεδελικού κυκεώνα, συνδέονται άλλωστε με τη νεότερη πολιτισμική ιστορία της πόλης, καθώς - ειδικά κατά τη δεκαετία του 1990 - rave parties ενεργοποιούσαν το απόθεμα των υποφωτισμένων βιομηχανικών χώρων της περιοχής και του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας.
Info: Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας | έως 28/1 | Τετ.-Παρ.: 5-8 μ.μ., Σαβ., Κυρ.: 1-8 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη
Δείτε όλες τις εκθέσεις της πόλης στον οδηγό τεχνών του athinorama.gr.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
A Rave Down Below
Το πρότζεκτ εξερευνά την πολιτική δυναμική του σώματος εν κινήσει από το ταυτόχρονα γεωλογικό και πολιτισμικό υπέδαφος. Αλχημικές περιπλανήσεις στο ιστορικό παρελθόν, στο μεταβιομηχανικό παρόν και στη μυθολογία καταλήγουν σε έναν εξαγριωμένο χορό. Μέθη, δηλητηρίαση, αποστροφή, ευφορία, αποδέσμευση, εκτόνωση και άνοδος: μια κυκλική πορεία από το σώμα προς το έδαφος και αντίστροφα. Η αφήγηση της έκθεσης ξετυλίγεται μέσα από τους μύθους και την ιστορία της πόλης της Ελευσίνας και των Μυστηρίων με το χορό ως μέσο κορύφωσης, ιεροτελεστία και μέθοδο προσέγγισης των εννοιών του θανάτου και της απώλειας. Στο "Μυστήριο 151 A Rave Down Below" βλέπουμε τον χορό και τη σχέση του με το πάσχον σώμα ή ακόμα και τον ίδιο ως ασθένεια και ως θεραπεία, τον χορό σε κατάσταση κρίσης, ως παρεκτόπιση της κοινωνικής εξάντλησης μπροστά σε μια εξάντληση που φέρνει απόλαυση, ως απόδραση και αντίδραση. Στοιχεία του μύθου της κατάβασης, όπως η ζωή ανάμεσα σε δύο κόσμους, το σκοτάδι και το φως, οι ιεροτελεστίες και η χρήση του ψυχεδελικού κυκεώνα, συνδέονται άλλωστε με τη νεότερη πολιτισμική ιστορία της πόλης, καθώς - ειδικά κατά τη δεκαετία του 1990 - rave parties ενεργοποιούσαν το απόθεμα των υποφωτισμένων βιομηχανικών χώρων της περιοχής και του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας. Το πρότζεκτ επικεντρώνεται στη δυνατότητα δημιουργίας σωματικών αρχείων μη γραμμικής μετάδοσης γνώσης και αφήγησης της ιστορίας με απρόσμενες διαπολιτισμικές συγγένειες. Το στοιχείο του εφήμερου, η αβεβαιότητα και η επιτελεστικότητα λειτουργούν ως κριτική αφετηρία και συνοδεύουν το κοινό στη διαδικασία θέασης και συμμετοχής του. Η έκθεση μέσω της ζωγραφικής, της γλυπτικής, ήχων, εγκαταστάσεων και περφόρμανς επιχειρεί να επαναδιαπραγματευτεί τα όρια του χορού, να σκεφτεί το (συλλογικό) σώμα και την απουσία του, την ανάμνησή του και την αναγκαιότητα της κίνησης. Στοχάζεται πάνω στις ουτοπικές διακηρύξεις χορευτικών υποκουλτούρων, την αποθέωση, τη ματαίωση και την εμπορική εκμετάλλευσή τους που αιωρείται μεταξύ επιθυμίας, απογοήτευσης και προσδοκίας. Παρατηρώντας τη σχέση μεταξύ των χορευτικών κινημάτων, της δημιουργίας κοινοτήτων και των αιτημάτων κοινωνικής δικαιοσύνης, ο χορός προσεγγίζεται ως μια μεταγλωσσική δραστηριότητα δημιουργίας ενός νέου κόσμου: μια παραληρηματική γραμματική που είναι αδύνατο να αναλυθεί - ολισθηρή στο μυαλό και δυσκίνητη στο στόμα, που περνάει μέσα από σπασμούς σε μύες, χημικές ενώσεις, μηχανές και pixels.
