Από τις εκδόσεις Κάπα Εκδοτική κυκλοφόρησαν τα δύο πρώτα βιβλία της ποιητικής σειράς "Φλέξη", "Κανένα φτυάρι δεν έθαψε την άνοιξη" της Ζαφειρίας Μολ και "Και ο κόσμος τι θα πει;" της Σταυρούλας Παπαδάκη.
Η Φλέξη είναι μια ποιητική σειρά που φιλοδοξεί να επαναφέρει την ποίηση στη δημιουργική της κοίτη. Δίνει εκ νέου προτεραιότητα στην ανάγκη ο ποιητικός λόγος να συνταιριάξει με τη γλώσσα του καιρού του, να την εκφράσει, να την επηρεάσει αλλά και να τροφοδοτηθεί από αυτήν.
Στο πλαίσιο αυτό απευθύνει προσκλητήριο στους νέους ποιητές, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να λειτουργήσει ως ιμάντας μεταβίβασης της ποιητικής δημιουργίας προς την κοινωνία. Υπό τη διεύθυνση του ποιητή Γιώργου Δομιανού και με τη δημιουργική σφραγίδα του βραβευμένου στα Ελληνικά Βραβεία Σχεδιασμού Οπτικής Επικοινωνίας ΕΒΓΕ Ιωάννη Τσίγκα, η "Φλέξη" σκοπεύει να δηλώσει εμφατικά την ακλόνητη πρόθεσή της το δημιουργικό βάρος να πέσει στη σαφήνεια του έργου και την εγγενή ορμή του.
Κανένα φτυάρι δεν έθαψε την άνοιξη (Ζαφειρία Μολ)
Μάλλον μπορείς να γεννηθείς απευθείας στα 33 και να θέλεις να γίνεις σερβιτόρα. Και αν πραγματικά μπορείς να το κάνεις αυτό, σημαίνει πως μπορείς μια νύχτα να τραγουδήσεις τσιριχτά Μαργαρίτη, να γίνεις μάνα χωρίς παιδί και να μετρήσεις τον μισθό σου σε χαρτζιλίκια.
Από την μία στην βρεγμένη επαρχία κι από την άλλη σε μια πρωτεύουσα που λάμπει όχι από τον ήλιο αλλά από το ελάχιστο χαμόγελο των σκοτεινών της ανθρώπων, η Ζαφειρία Μολ στο ποιητικό της ντεμπούτο έρχεται να φωνάξει τι θέλει, τι μπορεί, τι ποθεί, τι την πονάει, τι θέλει να πονέσει.
Χρησιμοποιεί τον εαυτό της σαν πειραματόζωο για να καταλάβει τους άλλους. Κάνει όλες τις δουλειές του κόσμου από δύο φορές για να πληρώσει τα χρωστούμενα δύο πλανητών: της υπαρκτής και της ιδεατής γης.
Με λέξεις σταθερές μα χορευτικές, ήσυχες μα προβοκατόρικες ανοίγει την δική της πόρτα προς την πίστα μιας ύπαρξης γυναικείας που διεκδικεί το καθολικό.
Και ο κόσμος τι θα πει; (Σταυρούλα Παπαδάκη)
Τι είναι αυτό που δεν αντέχεται –εκτός από όλα; Πως ο ξενιστής γεννάει τον ξένο Επιτρέπεται οι κήποι μας να κοιτούν προς τα έξω; Γιατί τα κορίτσια βιάζονται; Είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που διατυπώνει η ποιητική συλλογή της Σταυρούλας Παπαδάκη με τίτλο "Και ο κόσμος τις θα πει;" πιάνοντας το νήμα των λέξεων και επιχειρώντας μέσα από αυτές να δώσει λύση στο εξής πρόβλημα: Γιατί μεγαλώνοντας μαθαίνουμε να δίνουμε βαρύτητα στο "τι θα πει ο κόσμος" και απομακρυνόμαστε από τους δικούς μας μικρόκοσμους, προδίδοντας ό,τι υπάρχει ή θα μπορούσε να υπάρξει σε αυτούς;
Μια προσπάθεια αποτύπωσης της ιδανικής εκείνης συνθήκης κατά την οποία μάς επιτρέπουμε να ζούμε στον κόσμο μας διατηρώντας τη θέα στον κόσμο των άλλων και καταγραφής την ίδιας στιγμής αυτής της πορείας προσωπικής και έμφυλης χειραφέτησης.
