"Fuir les Saumons": Ένα επιτελεστικό έργο μιλά για τη βιομηχανία αλιείας

Η βιομηχανία μαζικής αλιείας, τα σούπερ μάρκετ, η ελκυστικότητα του σούσι, τα "τοστ", τα bagels: διατροφικές συνήθειες που έχουν διαμορφώσει την κατανάλωση ψαριών, με αποτέλεσμα να προτιμάμε κυρίως τον σολομό, έναντι άλλων ειδών. Με αυτόν τον τρόπο, διάφοροι τύποι τοξικότητας που περιέχονται στα μεγάλα ψάρια ενσωματώνονται στο σώμα μας και, κατ’ επέκταση, στη σχέση μας με αυτό. Σε σημείο να μην μπορούμε να απαλλαγούμε από ορισμένα ίχνη.

Ύπουλος, με το απαλό και γυαλιστερό δέρμα του, ο σολομός ξυπνά τις πληγές και επουλώνει με την τρυφερή σάρκα του. Ένα επιφανειακό στρώμα που του επιτρέπει να λιώνει και να ενσωματώνεται στο εσωτερικό του ανθρώπινου σώματος.

Το "Fuir les Saumons" είναι ένα επιτελεστικό και ερευνητικό έργο που επιθυμεί να θεραπεύσει και να φροντίσει. Συνιστά μια αναλογία μεταξύ της ικανότητάς μας να αφομοιώνουμε ορισμένα στοιχεία των ψαριών και να ανανεώνουμε τις σχεσιακές μας συμπεριφορές. Αποτελεί επίσης μια αναλογία που επαναπροσδιορίζει τις προσκολλήσεις μας, καθώς και τις οικολογίες της ερωτικής μας ζωής. Η περφόρμανς θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 7 Ιουνίου, 8:30 μ.μ., στο Flux Laboratory Athens.

Η Mathilde Rouiller κολύμπησε στα νερά του συναισθηματικού της χώρου μαζί με σολομούς για πάρα πολύ καιρό. Από τον περασμένο Μάιο, έχει εμπλακεί σε μια θεραπευτική διαδικασία στην περιοχή της Μεσογείου, οραματιζόμενη ποια είδη ψαριών θα έπρεπε να καταναλώνονται. Υπογραμμίζει, παράλληλα την προτεραιότητα που θα έπρεπε να έχουν τα μεσογειακή είδη, θέτοντας το ερώτημα "ποια πρέπει να αναπαραχθούν ή να σωθούν;" 

Μέσα από τα τοπία και τις πολιτιστικές της λεπτότητες, η Μεσόγειος λειτουργεί ως χώρος υποδοχής και ανταλλαγής για αυτήν την έρευνα και την καλλιτεχνική δημιουργία. Με το παραστατικό της έργο, η Mathilde Rouiller φέρνει την προσωπική αυτή εμπειρία της σε διάλογο με τους μεσογειακούς πολιτισμούς που συνδέονται με τα ψάρια και τη θάλασσα, με τα καταναλωτικά πρότυπα αυτών των περιοχών, προκειμένου να κατανοήσει καλύτερα πώς αυτές οι μεταφορές υφαίνουν σχέσεις με τις τοξικότητες της ερωτικής μας ζωής.

Η έρευνα και η δημιουργία του έργου αναπτύχθηκαν σε διάφορα στάδια. Αρχικά, επιχειρήθηκε μια ύφανση των συνδέσεων που θα μπορούσαν να υπάρχουν μεταξύ μιας ανθρωπολογικής έρευνας σχετικά με την παραγωγή ψαριών, και μιας χορογραφικής έρευνας γύρω από την έννοια της "επεξεργασίας" (αυτή που σχετίζεται με το τραύμα του χωρισμού ή τη διεργασία πέψης ενός γεύματος). Αυτό το κεφάλαιο του έργου λαμβάνει χώρα στην Αθήνα με την υποστήριξη του Flux Laboratory Athens.

Επιπρόσθετα, το video dance έργο της εκτυλίσσεται σε πολλά επίπεδα, λειτουργώντας ως σκηνογραφία / τελετουργικό που παρουσιάζεται με διαφορετικές κλίμακες και χρόνους. Η επιτελεστική αυτή δράση που έχει δομηθεί σε στάδια (pre-enactment - enactment - re-enactment) είναι βασισμένη στην περιοχή του Αιγαίου, μια θάλασσα με την οποία η Mathilde Rouiller μοιράζεται εμπειρίες και ίχνη.