Tο Young Agamben είναι ένας βασισμένος, απο-συντασσόμενος, εννοιολογικός χαρακτήρας. Μη-εργαζόμενος στη διασταύρωση τέχνης και φιλοσοφίας, ο άφατος αυτός σχολάρχης θα δείξει το έργο "Phasmic Erratic Theory - Weird Flex II" στον χώρο του P.E.T. Projects, ένα σύνολο προσεκτικά φιλοτεχνημένων έργων τέχνης που αποτελείται από ένα κινητικό γλυπτό, μια φωτεινή επιγραφή νέον, μια σειρά από ψηφιακούς πίνακες ζωγραφικής και τυπωμένα παραπετάσματα.
Το γλυπτό αποτελείται στην ουσία από μία πίστα φτιαγμένη από άμμο και από μία συλλογή από κεφαλές φιλοσόφων τοποθετημένες μέσα σε πλαστικά διάφανα μπαλάκια, κατασκευασμένα από ανώνυμους Κινέζους εργάτες που δουλεύουν στο υπόγειο μίας μικρής οικογενειακής επιχείρησης σε μία μεγαλούπολη των δεκατριών εκατομμυρίων κατοίκων - δεν θα μάθουμε ποτέ τα ονόματα τους. Οι παίκτες καλούνται να κυλήσουν τις μπάλες στην πίστα σαν σε αγώνα δρόμου και έτσι δημιουργείται ένα παιχνίδι σοφίας, αφαιρετικότητας και επιτάχυνσης.
Η φωτεινή επιγραφή νέον είναι μία πρόκληση για τη μηχανική όραση. Ένα αυτόφωτο, διαλεκτικό σημαίνον που δεν είναι -και δεν θα είναι- αναγνώσιμο από τους υπολογιστές του σήμερα και του αύριο. Μπορείτε να προσπαθήσετε να τραβήξετε με το smartphone σας όσες φωτογραφίες θέλετε αλλά το ΟCR (Οπτική Αναγνώριση Χαρακτήρων) λογισμικό του δεν θα καταλάβει ποτέ τι γράφει η επιγραφή. Αυτό συμβαίνει γιατί η μηχανή δεν κοιμάται, ούτε ονειρεύεται, επομένως δεν μπορεί να βιώσει το φαινόμενο της "συμπύκνωσης" όπως έχει ονομαστεί από τον Φρόυντ. Διότι, όσο και αν προσπαθούμε για το αντίθετο, ο άνθρωπος είναι τελικά ανεξίτηλος και η αλήθεια είναι μία τελετουργία.
Οι ψηφιακοί πίνακες ζωγραφικής έχουν επιτευχθεί μέσω κάποιων πολύ εξελιγμένων αλγόριθμων τεχνητής νοημοσύνης, των οποίων όμως η χρήση, είναι μπελάς. Στο τέλος το δεξί χέρι πονάει τόσο πολύ, αφού για να λειτουργήσουν έχει κάνει κλικ και κλικ και κλικ τόσες πολλές φορές στο ποντίκι, περισσότερες και από έναν δεκαπεντάχρονο Νοτιοκορεάτη πρωταθλητή του League of Legends. Σε κάθε περίπτωση, οι πίνακες αυτοί, εν ήδη θρήνου, πενθούν την Αποκάλυψη της παρρησιαστικής εικόνας. Αφιερώνονται σε τρία από τα πιο σπουδαία ζευγάρια ματιών του Δυτικού κόσμου, τα οποία ανήκουν στους: Johannes Vermeer, Michelangelo Medizi (Caravaggio) και Gustave Courbet. Οικειοποιούμενος την μοναδική τεχνοτροπία των αθανάτων αυτών δασκάλων μέσω των διαδεδομένων εργαλείων δημιουργίας εικόνας, το Υoung Agamben ορκίζεται να γιορτάσει την αποτυχία της ιστορικής τους αποστολής, δηλαδή το να αναπαραστήσουν πιστά τη φύση.
Κάθε οθόνη νέας τεχνολογίας έχει όλο και περισσότερα pixels = Κάθε νέα εικόνα καταναλώνει όλο και περισσότερη ενέργεια. Επώδυνο αλλά διασκεδαστικό. Ίσως τελικά ο λόγος ύπαρξης των παραπετασμάτων να είναι η λειτουργία τους ως φόντα για εξωφρενικά selfies που μπορείτε να τραβήξετε κατά την διάρκεια της έκθεσης.
Τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό: το βιβλίο. Tο "Weird Flex" είναι ένα μοντάζ από τυπωμένα memes, η αποκατάσταση ενός feed. Είναι ένας θησαυρός εύστοχου περιεχομένου. Είναι επίσης ένα βιβλίο που προορίζεται να ανοίξει μία οπή στο διαδικτυακό ασυνείδητο και να δημιουργήσει ένα φυσικό αρχείο αξιόλογων εικόνων αποθηκευμένων για μελλοντικούς θεατές σε 5, 50, 500 ή 5000 χρόνια. Μετά την επιτυχημένη παρουσίαση του πρώτου τεύχους στο Superattico (Μιλάνο) το καλοκαίρι του 2022, ο Young Agamben φέρνει το δεύτερο τεύχος "Weird Flex II" στην Ελλάδα.
Εγκαίνια: 22/3 (6-10 μ.μ.)
Info: P.E.T. Projects | 22/3-20/5 | Ώρες λειτουργίας: οι επισκέψεις στην έκθεση μετά τα εγκαίνια γίνονται συνήθως με ραντεβού | Είσοδος ελεύθερη
© φωτογραφίας εξωφύλλου: "Weird Flex", digital print on windproof outdoor fabric, 300x450cm, 2023, Young Agamben
