Ο "Αύγουστος" του Αλέξανδρου Σιμόπουλου

Η έκθεση στην Iris πρόκειται για ένα νέο σώμα ζωγραφικών έργων σε λινό και σε χαρτί.

Coming, acrylics, oil and oil-sticks on linen, 200x120cm (diptych), 2020 © Nefeli Papaioannou

Η γκαλερί Iris παρουσίαζει την πρώτη ατομική έκθεση του Αλέξανδρου Σιμόπουλου με τη γκαλερί, με τίτλο "Aύγουστος", η οποία αποτελείται από ένα νέο σώμα ζωγραφικών έργων σε λινό και σε χαρτί. Τα έργα αυτά έχουν δημιουργηθεί σε καθεστώς απομόνωσης τα τελευταία δύο χρόνια μεταξύ Ελλάδας και Ελβετίας. Η χρωματική παλέτα, η θεματολογία και τα υλικά τους, φέρουν τα σημάδια της γεωγραφικής τους προέλευσης: αυτής του αγροτικού Valais στις Ελβετικές Άλπεις, καθώς και της παράκτιας Αττικής, και των Κυκλάδων στην Ελλάδα.

Το φυσικό τοπίο αποτελεί εδώ το σκηνικό στο οποίο ξετυλίγονται οι δίχως τέλος ιστορίες του Σιμόπουλου. Η γη, τα βράχια, η θάλασσα, το φεγγάρι και ο ήλιος αποτελούν όλα επαναλαμβανόμενα σύμβολα. Ζωγραφισμένα ανεπιτήδευτα, με επίπεδο τρόπο και με μια ευφορική χρωματική παλέτα που θυμίζει παιδικές ζωγραφιές, τα έργα επιστρατεύουν το χιούμορ και την αμεσότητα δημιουργώντας έναν προσβάσιμο, άνετο και ασφαλή χώρο για τους πρωταγωνιστές/ριές του.

Η ηθελημένη έλλειψη προοπτικής και η κοινοτοπία του καθημερινού και του οικείου, φέρνουν στο μυαλό Έλληνες εκπροσώπους της λαικής τέχνης και "αουτσάιντερ” καλλιτέχνες, που αποτελούν για τον καλλιτέχνη σταθερή πηγή έμπνευσης. Όπως και αυτοί, ο Σιμόπουλος χρησιμοποιεί οργανικά στοιχεία στους πίνακές του, όπως ακατέργαστο λινό, που παραπέμπει στα "λιόπανα", τα υφάσματα που χρησιμοποιούνται για το μάζεμα της ελιάς. Γοργόνες, ανθρώπινα σώματα, θαλασσινά τοπία και δέντρα, μαρτυρούν έναν κόσμο που ζει σε αρμονία με τη φύση. Στους πίνακες του Σιμόπουλου, το ανθρώπινο σώμα συνυπάρχει με το φυσικό τοπίο ή μετουσιώνεται το ίδιο σε τοπίο. Στήθη, κορμοί και ηβικές περιοχές, συγχωνεύονται με τον ήλιο ή το φεγγάρι που ανατέλλει, αποκαλύπτοντας ένα τρυφερό, ανέμελο και στοργικό κόσμο.

Τα έργα στο σύνολό τους, μπορούν να διαβαστούν ως ένα  καλοκαιρινό ημερολόγιο που εξερευνά προσωπικά συναισθήματα και εμπειρίες, τη μυθολογία του ελληνικού καλοκαιριού, την ελληνική ταυτότητα, τη φύση, τον ελεύθερο χρόνο, το σώμα και την ανάγκη για οικειότητα. Σε συλλογικό επίπεδο, αποτελούν μια ιστορία συναισθημάτων, αγωνιών και αβεβαιότητας, αλλά και της δυνατότητας για αλλαγή. Τα έργα δημιουργήθηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας με μια αίσθηση απόδρασης, υπενθυμίζοντας μας τη σημασία της παρατήρησης μέσα από την επιβράδυνση του χρόνου και της καθημερινότητας. Εμποτισμένα με μια αίσθηση αισιοδοξίας, αναδεικνύουν μια σύγχρονη ευαισθησία, αλλά και πιθανούς τρόπους αντίδρασης στις αλλαγές και τις προκλήσεις.

Συνδυάζοντας φαντασία και αναπαράσταση, ο Σιμόπουλος δημιουργεί τη δίκη του προσωπική γλώσσα για να αντιμετωπίσει το αίσθημα της αβεβαιότητας, υπαρξιακά ερωτήματα και το τραύμα της μετατόπισης της σχέσης του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον. Η αίσθηση του ανήκειν, αλλά και η αποδοχή της αλλαγής και της ευαλωτότητας γίνεται η αφετηρία για την οικοδόμηση κάτι νέου.
Απόσπασμα από κείμενο της Άλκηστις Τσαμπουράκη

Εγκαίνια: 28/9 (6 – 9 μ.μ.)

Info: Iris | 28/9-28/10 | Ώρες λειτουργίας: Τετ.-Σαβ.: 12-6 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη

© φωτογραφίας εξωφύλλου: Coming, acrylics, oil and oil-sticks on linen, 200x120cm (diptych), 2020

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Iris Gallery

Αντήνορος 12, Κάραβελ, Ιλίσια
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Οι "Ήχοι Σιωπής" είναι ένας διάλογος ανάμεσα στην ένταση, το χρώμα και τη σιωπή

Χρώματα και κινήσεις συγκρούονται, αφήνοντας ίχνη ενός εσώτερου ήχου κορύφωσης. Όταν όλα εξαντληθούν απομένει η σιωπή, όχι σαν κενό, αλλά ως κάθαρση.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου συνομιλεί στη Στέγη με την Bella Freud

Για την Bella Freud, η απλή ερώτηση "Μπορείς να μου πεις τι φοράς σήμερα;" λειτουργεί σαν πρίσμα που μπορεί να ανοίξει σχεδόν οποιαδήποτε συζήτηση.

Μια Νομπελίστρια γράφει για τη δικτατορία όπως κανείς άλλος

Επέτειος του Πολυτεχνείου σήμερα και διαβάζουμε τις Ανθρώπινες πράξεις της νομπελίστριας Χαν Γκανγκ, ένα από τα πιο σπαρακτικά βιβλία για τη δικτατορία, την καταστολή και τη μνήμη.

Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Χρήστο Παπούλια όσο θα έπρεπε;

Με αφορμή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση "Αδύναμα έργα. Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του" στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη συζητάμε με τους επιμελητές για τη σημασία του έργου του για την μετατόπιση του βλέμματος και των προϋποθέσεων της συζήτησης.

"Ex Machina": Η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Άρη Γουρνιζάκη

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει στο ApArt Club House ένα εικαστικό ημερολόγιο αφιερωμένο στο πάθος του για τις μηχανές και την ελευθερία.

Πάρτυ στο Closer με αφορμή ένα βιβλίο για το σινεμά

Το βιβλίο "Μια αρχιτεκτονική του βλέμματος-Το κινηματογραφικό έργο του Βασίλη Μαζωμένου" του Βασίλη Γουδέλη γίνεται αφορμή για μια βραδιά με ποτό, μουσική και χορό.

Η έκθεση "Amentia Vlamentia" του Διονύση Καβαλλιεράτου στην γκαλερί Bernier/Eliades

Μέσα από σχέδια, γλυπτά και μια νέα ταινία μικρού μήκους, ο καλλιτέχνης καθρεφτίζει με καυστικό χιούμορ τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.