Η επιμελήτρια της έκθεσης "Ενέχυρο, καταπίστευση και το αόρατο χέρι", Μαρίνα Φωκίδη, πραγματοποιεί ξενάγηση στα έργα του Andreas Siekmann την Πέμπτη 30 Ιουνίου (6.30 μ.μ.). Η ξενάγηση σηματοδοτεί το κλείσιμο της έκθεσης στο Ινστιτούτο Γκαίτε, η οποία άνοιξε για το κοινό στις 3 Μαΐου.
Στο έργο του "Ενέχυρο, καταπίστευση και το αόρατο χέρι", το οποίο προσέλκυσε μεγάλο ενδιαφέρον, ο Βερολινέζος καλλιτέχνης Andreas Siekmann πραγματεύεται τους μηχανισμούς της αγοράς και τις πολιτικές διεργασίες στις οποίες βασίστηκε η οικονομική αναδιάρθρωση της Ανατολικής Γερμανίας μετά τη γερμανική επανένωση, αναδεικνύοντας μια νέα, ασυνήθιστη οπτική στη συζήτηση για τη δημόσια περιουσία.
Σε μια σειρά 20 χαρακτικών, που διακρίνονται για την αισθητική του πολιτικού κονστρουκτιβισμού της δεκαετίας του 1920, ο Andreas Siekmann περιγράφει τη διαδικασία μετατροπής των επιχειρήσεων λαϊκής ιδιοκτησίας της ΛΔΓ σε ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες της επανενωμένης Γερμανίας. Ως κέντρο συντονισμού αυτής της μεγάλης κλίμακας διαδικασίας ιδιωτικοποίησης –μέσα σε τρεισήμισι χρόνια ιδιωτικοποιήθηκαν ή έκλεισαν συνολικά 13.500 ανατολικογερμανικές επιχειρήσεις–ιδρύθηκε η λεγόμενη Treuhandanstalt. Η μετατροπή των επιχειρήσεων λαϊκής ιδιοκτησίας της αλλοτινής ΛΔΓ σε κεφαλαιουχικές εταιρείες θεωρήθηκε στην ουσία ως ένα ενέχυρο, μια προϋπόθεση ώστε το αόρατο χέρι της οικονομίας της αγοράς να φέρει ένα νέο οικονομικό θαύμα.
Το έργο αυτό του Siekmann, που πρωτοπαρουσιάστηκε το 2005 και έτυχε μεγάλης προσοχής, θα παρουσιαστεί στο Goethe-Institut Athen σε μια ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή και με τα κειμενικά του στοιχεία μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα. Στο "Ενέχυρο, καταπίστευση και το αόρατο χέρι" ο Andreas Siekmann κατορθώνει να εκφράσει με καλλιτεχνικά μέσα πολιτικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων και οικονομικές δομές εξουσίας, αλλά και να αποκαλύψει τα σωστά ερωτήματα. Έτσι, όχι μόνο εξετάζεται ένα σημαντικό κομμάτι της πρόσφατης γερμανικής ιστορίας αλλά κυρίως αναδεικνύεται μια πολυσυζητημένη πτυχή –ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα– της συζήτησης για τη δημόσια περιουσία.
Γενικότερα, ο Andreas Siekmann στο έργο του ασχολείται με ζητήματα της εμπορευματοποίησης του δημόσιου χώρου. Δουλεύει με διάφορα καλλιτεχνικά μέσα. Μεταξύ αυτών είναι το σχέδιο, η ζωγραφική, το φιλμικό μέσο, αλλά και τα αντικείμενα και οι παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο. Έργα του έχουν παρουσιαστεί στην 50ή Μπιενάλε της Βενετίας (2003), στην documenta 11 (2002), documenta 12 (2007) και στη Διεθνή Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Νότιας Αμερικής (2017).
H εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο του εορτασμού των 70 χρόνων του Ινστιτούτου Γκαίτε.
Περισσότερες πληροφορίες
Ενέχυρο, καταπίστευση και το αόρατο χέρι
Σε μια σειρά 20 χαρακτικών, ο Andreas Siekmann περιγράφει τη διαδικασία μετατροπής των επιχειρήσεων λαϊκής ιδιοκτησίας της ΛΔΓ σε ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες της επανενωμένης Γερμανίας. Ως κέντρο συντονισμού αυτής της μεγάλης κλίμακας διαδικασίας ιδιωτικοποίησης ιδρύθηκε η λεγόμενη Treuhandanstalt. Η μετατροπή των επιχειρήσεων λαϊκής ιδιοκτησίας της αλλοτινής ΛΔΓ σε κεφαλαιουχικές εταιρείες θεωρήθηκε στην ουσία ως ένα ενέχυρο, μια προϋπόθεση ώστε το αόρατο χέρι της οικονομίας της αγοράς να φέρει ένα νέο οικονομικό θαύμα.
