More Φίλings

Συστήθηκε ως παράπλευρο project του κοσμαγάπητου "Φίλings", ένα brunch spot που υποδεχόταν στα τραπέζια του τις γλυκές και αλμυρές δημιουργίες του πολύ ταλαντούχου ζαχαροπλάστη - αρτοποιού Αλέξανδρου Κόνιαρη, για να τις αναδιατυπώσει σε καθιστό, πιο εστιατορικό πλαίσιο. Κι έκανε αίσθηση με συνθέσεις όπως το grilled cheese σάντουιτς με πατατόσουπα, ή η βάφλα με τηγανητό κοτόπουλο, φυστικοβούτυρο και kimchi πλάι σε signature γλυκά του Κόνιαρη, όπως το Paris-Brest φιστίκι ή η τάρτα καραμέλα με μασκαρπόνε. Ολοκληρώθηκε όμως λίγες εβδομάδες μετά, με τον σεφ Γιώργο Ζαχείλα (θα τον θυμάστε από την πρώτη εποχή του "Lost Athens") να ξεδιπλώνει, μέσα από το βραδινό μενού, τη δική του οπτική ενός φιλικού bistro της γειτονιάς.

Κι έτσι, συνδυάζοντας φρέσκες ιδέες, καλή πρώτη ύλη και βατές, ευκολονόητες συνθέσεις, νόστιμα μαγειρεμένες και λογικά τιμολογημένες, σε κουλ χώρο με ζεστή απλότητα, εδραίωσαν τη νέα άφιξη ως άξιο διάδοχο της "Φάμπρικας του Ευφρόσηνου" που στεγαζόταν μέχρι πρότινος στο χώρο – ως ένα μαγαζί, δηλαδή, που μπορείς πράγματι να αποκαλέσεις στέκι.

Ένα στέκι νεανικό και κομμάτι εναλλακτικό, όπως και η ομάδα του, που όμως έχει το βάρος μαγαζιού του οποίου οι άνθρωποι ξέρουν πώς να σε αγκαλιάσουν με σοβαρή, θερμή φιλοξενία, κάτι που φαίνεται όχι μόνο στους τρόπους της ομάδας του σέρβις, αλλά και στο όλο ντύσιμο του χώρου. Η σιωπηλή χορογραφία της ανοιχτής κουζίνας, ο χαμηλός φωτισμός με τα κεράκια στα ξύλινα σοκολατί καπάκια των τραπεζιών, οι μαυροπίνακες με τα πιάτα ημέρας, το φωτεινό μωσαϊκό και οι μεγάλες τζαμαρίες σε λευκό σιδερένιο πλαίσιο, φτιάχνουν ατμόσφαιρα hipsteromantika, που ντύνει την bistro αίσθηση με βερολινέζικο αέρα. Αυτές οι τζαμαρίες είναι και το μεγάλο ατού της σάλας, με τα φαρδιά τζαμωτά να καδράρουν την κίνηση της Αναστασίου Ζίννη με κινηματογραφική εσάνς, σα να κάνεις steakout σε κάποια γωνιά του Μανχάταν – ένα φίλινγκ στο οποίο βοηθούν και τα hip hop beats που ακούγονται απ’ τα ηχεία.

Το μοσχαρίσιο ταρτάρ με αγιολί και κάπαρη είναι ένα εξαιρετικό ξεκίνημα εδώ, πιστό στη bistro λογική μενού και χώρου. Γίνεται με Black Angus Ουρουγουάης κι έχει δάγκωμα στακάτο, με τόσο–όσο νεύρο για να καταλαβαίνεις τι μασάς, και κόψιμο χοντρό, που δίνει αβάντα στη μπουκιά, ωραία αρτυμένη, με ορεκτικές οξύτητες και νόστιμο το βουτυρένιο αγιολί. Τιμολογημένο δε εξαιρετικά φιλικά, είναι λόγος να (ξανα)έρθεις εδώ μόνο γι’ αυτό.

Στην ίδια bistro - classique λογική σημειώστε και το μοσχαρίσιο μεδούλι: έρχεται με πικλαρισμένα λαχανικά (κρεμμύδι, φινόκιο, πιπεριά, καρότο) προεγκατεστημένα στο βουτυρωμένο ψωμάκι που συνοδεύει το πιάτο, όμως μη ντραπείτε να τα κάνετε στο πλάι και να απλώσετε τη λιπαρή λιχουδιά κατευθείαν στο ψωμί, προσθέτοντας τις πίκλες κατά βούληση, παρέα με μερικές τσιμπιές από την καυτερή Dijon που θα βρείτε στο πλάι – αν υπάρχει ένα πιάτο που αξίζει να λερώσετε χεράκια, είναι αυτό.

Τα ψητά καροτάκια με στρατσιατέλα και φουντούκι είναι ένα αποτελεσματικό πιάτο διπλής κατεύθυνσης, που λειτουργεί ωραία και σα ζεστή σαλάτα, και σα vegetarian ορεκτικό, αλλά στο τέλος είναι αυτό που είναι: ζεστά καρότα με ένα πολύ φίνο τυράκι. Ίσως καλύτερα στη θέση του να προτιμήσετε ένα άλλο από τα ζεστά ορεκτικά, που δείχνει πόσο σπουδαίο πράγμα είναι το Κυανό – το μπλε τυρί της Ελλάδας. Ταμπεραμεντόζο και μεστό, όσο περνάει ο καιρός γίνεται καλύτερο, ή τουλάχιστον αυτό δείχνουν οι διάφορες συμμετοχές του σε πολύ νόστιμες κρέμες που συναντάμε τελευταία στην Αθήνα. Έτσι, λοιπόν, πλάι στο καψαλισμένο λάχανο της "Ντίβας" και την "τυροκαυτερή" της "Ζιγκοάλας" - ή μάλλον όχι πλάι, αλλά πιο πάνω κι απ’ τα δύο – βάλτε κι ετούτο του "More Φίλινγκς": εδώ συνοδεύει ένα ζευγάρι τροφαντές οφτές πατάτες και ταιριάζει πολύ με την αφράτη, τρυφερή κι εκφραστική τους σάρκα.

Επίσης ανεβασμένο είναι και το σνίτσελ στην αθηναϊκή εστίαση, που εδώ το συναντάμε με λαιμό από χοιρινό Iberico και έρχεται έξτρα λιπαρό και τρυφερό, με θεοτράγανη (αν και ίσως λίγο ανοικονόμητη) την κρούστα και ζουμερό το κύριο θέμα. Ποιοτικό και μαστόρικα διαχειρισμένο (όχι μόνο στο ψήσιμο, αλλά επίσης στο καθάρισμα που προηγήθηκε) ήταν το μοσχαρίσιο συκωτάκι, που ήρθε ζουμερό και τρυφερό, σχεδόν να λιώνει στο στόμα, ενώ highlight της βραδιάς ήταν τα agnolotti, γεμιστά με καραβίδα ζουμερή και σφριγηλή, και πλουτισμένα με ζωμό καραβίδας με καφέ, που έδινε έξτρα επίπεδα στη μπουκιά, σα μια λοξή αναφορά στη διακριτική πικράδα απ’ το κεφάλι του ευγενούς οστρακόδερμου.

Για τα επιδόρπια δε χρειάζεται να πούμε πολλά: τόσο η εθιστική τάρτα καραμέλας με παγωτό αλμυρής καραμέλας (το umami της ζαχαροπλαστικής) όσο και η curd λεμονιού με καμένο βούτυρο και σορμπέ βοτάνων είναι δείγματα της υψηλής κλάσης του Κόνιαρη. Η δε custard από gianduja, με bitter σοκολάτα και ανθό αλατιού – αξιοθαύμαστο το πώς ένα τόσο σοκολατένιο γλυκό καταφέρνει να είναι τόσο ανάλαφρο – είναι ενδεικτική της εξαιρετικής πρώτης ύλης που έχει την ευχέρεια να (ξέρει πώς να) δουλεύει ο ταλαντούχος chef pâtissier.

Η επίσκεψη του κριτικού έγινε στις 10/03.

MORE ΦΙΛINGS, Αναστασίου Ζίννη 34, Κουκάκι, 2109233637. Ωράριο λειτουργίας: Τρι - Σαβ: 6μμ – 12.30μμ. Τιμή: €35 – 50 (το άτομο χωρίς ποτά και κουβέρ). Πρόσβαση ΑμεΑ: Ναι. Πάρκινγκ: Στους γύρω δρόμους.