Μια φορά κι έναν καιρό, ο Ernest Hemingway συνήθιζε να αράζει στο μπαρ 'El Floridita', στην Αβάνα, και μεταξύ άλλων να πίνει πολλά -μα πάρα πολλά- Daiquiris: Ο μύθος λέει ότι το προσωπικό του ρεκόρ σε μία ημέρα ήταν 17. Ένα άλλο κομμάτι του ίδιου μύθου αναφέρει ότι συνήθιζε να ελαχιστοποιεί την ποσότητα της ζάχαρης και να διπλασιάζει εκείνη του ρουμιού - έτσι δημιουργήθηκε το Papa Doble ή όπως είναι ευρέως γνωστό, το Hemingway Daiquiri. Ο δημοφιλής συγγραφέας ήταν μία πραγματική δεξαμενή αλκοόλ.
Στο βιβλίο του "Τα νησιά της Καραϊβικής" (Islands In The Stream) κάνει ξεκάθαρη την αγάπη του για το εν λόγω cocktail: "Αυτό το παγωμένο Daiquiri, το τόσο καλά χτυπημένο στο σέικερ, μοιάζει με το κύμα που χτυπά στην πλώρη του πλοίου, την ώρα που αυτό πηγαίνει με 30 κόμβους". Πέρα από τις καλλιτεχνικές ανησυχίες του Papa, το Daiquiri είναι ένα ποτό με μοναδική ιστορία και δικαίως έχει κατακτήσει τη θέση του στον κόσμο των κλασικών.
Η 19η Ιουλίου γιορτάζεται παραδοσιακά εδώ και αρκετά χρόνια ως η Daiquiri Day, με πλήθος cocktails aficionados σε πολλές γωνιές του κόσμου να απολαμβάνουν το ποτό και μπόλικες σχετικές εκδηλώσεις να λαμβάνουν χώρα.
- Πριν από οτιδήποτε άλλο: Λευκό Ρούμι + Χυμός Λεμόνι + Σιρόπι Ζάχαρης = Daiquiri.
Ιστορία ενός Daiquiri
O Hemingway μπορεί να έχει αποχαιρετήσει τον μάταιο τούτο κόσμο, ωστόσο το 'El Floridita' εξακολουθεί μέχρι σήμερα να σερβίρει καλοφτιαγμένα Daiquiris, αποτελώντας παράλληλα ένα σημείο προσκυνήματος για κάθε αυθεντικό aficionado του ποτού στην πρωτεύουσα της Κούβας.
Οι απαρχές του Daiquiri βρίσκονται πίσω στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν ο Αμερικανός μηχανικός Jennings Cox ταξίδεψε στην Κούβα για την αποπεράτωση κάποιων έργων υποδομής. Εκεί, έβλεπε τους ντόπιους εργάτες να αναμιγνύουν το ρούμι με διάφορα υλικά (μεταξύ των οποίων και καφέ) και αποφάσισε να πειραματιστεί και ο ίδιος, ξεκινώντας από το πάντρεμα με εσπεριδοειδή. Η πρώτη του επιτυχημένη συνταγή αποτελούνταν από ρούμι, λεμόνι και ακατέργαστη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο.
Το ποτό του Cox "βαφτίστηκε" από το όνομα ενός ορυχείου κοντά στο Σαντιάγο, όπου συνήθιζε να εργάζεται. Έκτοτε, το αρχικό τρίπτυχο ρούμι-λεμόνι-ζάχαρη έχει υποστεί πολλές διαφοροποιήσεις από bartenders σε κάθε γωνιά του πλανήτη -κάτι που συνηθίζεται για τις κλασικότερες των κλασικών συνταγές- και πλέον μπορείς να συναντήσεις αμέτρητες εκδοχές του Daiquiri.
Αρκετές συναντάμε και στα αθηναϊκά μπαρ, με τη σημερινή ημέρα να είναι μία πάρα πολύ καλή αφορμή για να δοκιμάσουμε κάποιο (ή κάποια) από αυτά. Σαν τα παρακάτω.
Αρχή με το Baba Au Rum, που από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής του σερβίρει το signature daiquiri του. Ισορροπημένο και πολύπλοκο, με umami χαρακτήρα και αρώματα βανίλιας, γλυκού σέρι, ξύλου, λάιμ, βασιλικού και βοτάνων. Στο ρόλο του πρωταγωνιστή ρούμι μελάσας από τη Δομινικανή Δημοκρατία.
Μόνο τυχαία το Tiki Bar Athens δε θεωρείται ένα από τα πιο εξωτικά μέρη της πόλης. Ο Γιάννης Πετρής φλερτάρει με την tiki κουλτούρα, προσθέτοντας επιπλέον δικές του αγαπημένες επιρροές στα daquiris εδώ. Έτσι, δοκιμάζεις το γλυκόξινο Levant Daiquiri, με αρώματα marzipan & μπριός, συν μία φυτική επίγευση ή το επίσης γλυκόξινο -αλλά και καπνιστό όπως μαρτυρά το όνομά του- Smoky Daiquiri, που βγάζει έντονα νότες καλοκαιριού.
Στο χαλανδριώτικο χιτ που ακούει στο όνομα Enkelt, o Μανώλης Λυκιαρδόπουλος παρουσιάζει το Miel de Manzano, μία γλυκόξινη προς ξινή εκδοχή, δροσερή και φρουτώδη, με ελαφρές νότες καπνού και μπαχαρικών.
Στο Λοκάλι, το Superhero Daquiri αγκαλιάζει καρύδα, φύλλα πάνδανου και μοσχολέμονο, στολισμένο με σκόνη από λάιμ και καρύδα.
Παραμένοντας στο Χαλάνδρι και το White Monkey, η πρόταση του bar manager Φαίδωνα Παπακωνσταντίνου ακούει στο όνομα Agriculture in Japan. Ένα blend ρουμιών (Angostura Reserva και Rhum Agricole Blanc αρωματισμένο με φύκι konbu, sake αρωματισμένο με yuzu) συναντούν φρέσκο χυμό από μοσχολέμονο, ζάχαρη, Japanese umami bitters και φύλλα από kaffir lime. Το αποτέλεσμα είναι ένα γεμάτο, γευστικό και πολύπλοκο daiquiri με έντονες οξύτητες και savoury χαρακτήρα.
Μία πολύ ιδιαίτερη επιλογή θα βρει κανείς στη Δάφνη και στο Spoiled. Εκεί, ο Γιώργος Καβακλής και η έμπειρη ομάδα του βραβευμένου μπαρ σερβίρουν μία έξοχη εκδοχή με Jamaican Overproof Rum (συν γεντιανή, λάιμ και Apple & Cucumber Gazpacho Tonic).
Στα Κάτω Πετράλωνα και το Upupa Epops, η φορμαρισμένη ομάδα του μπαρ προσφέρει, μεταξύ άλλων, δύο θαυμάσιες προτάσεις σε daiquiri. Από την πρώτη κιόλας ημέρα λειτουργίας του, στο μενού του φιλοξενείται μία παραλλαγή με ρούμι από τη Βενεζουέλα που αρωματίζεται με φλούδες από λάιμ, ενώ προστίθεται ακόμη Campari με passion fruit και Angostura Bitters, σε ένα φρουτένιο και ξινό αποτέλεσμα, με αίσθηση πικράδας στο τελείωμα. Σερβίρεται μάλιστα δίχως κάποια γαρνιτούρα.
Στο ίδιο σποτ υπάρχει και μία καινούρια προσθήκη, στο νέο μενού The Conference of the Bird. Στο Valley of Knowledge συναντάς μία τελείως διαφορετική προσέγγιση: Το cordial ανανά μαζί με μέλι και σπόρους μουστάρδας δίνει μία umami αίσθηση στο παλαιωμένο βενεζουελάνικο ρούμι, ενώ η τελική πινελιά -σε highball serve- με αφρό από χαμομήλι ενισχύει το προφίλ του.
Στα ψηλά του ομώνυμου ξενοδοχείου και το A for Athens, η bar manager Αγάπη Πετροπούλου και η ομάδα της καταθέτουν τη δική τους εκδοχή ενός savory daiquiri, με τζαμαϊκανό ρούμι, citrus sherbet με ματζουράνα και μια σταγόνα από σησαμέλαιο.
Στο The Bar in Front of the Bar, ως γνωσ΄τον, σερβίρεται καθημερινά διαφορετικό μενού. Σε αυτό, συχνά-πυκνά υπάρχει και κάποιο daiquiri, με επικρατέστερη εκδοχή για αυτό το διάστημα εκείνο με ένα blend από Cuban, Agricole και Jamaican Overproof ρούμια.
Πέρα από την κλασική πρόταση, στο ανανεωμένο Beauty Killed the Beast μπορείς να παραγγείλεις και ένα daiquiri με λευκό ρούμι μαζί με rhum agricole, μαζί με κουμκουάτ, ξύσμα πορτοκαλιού και λάιμ.
Για το φινάλε, λίγη σοφία ζωής από τον Danil Nevsky (aka @cocktailman), έναν από τους πιο αστείους όσο και πιο επιδραστικούς ανθρώπους του σύμπαντος των μπαρ.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
