Στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από τον μινιμαλισμό, το "L’ Alchimiste" θα μπορούσε άνετα να ισχυριστεί ότι στο χώρο του τελικά βρίσκεται η πλατφόρμα 9 3/4 από την οποία έπαιρνε το μαγικό τρένο ο Χάρυ Ποτερ. Αρκεί να κατέβεις στο υπόγειο των W.C. για να πάθεις πλάκα με το απίστευτο σκηνικό που είναι στημένο∙ ένας χώρος άκρως θεατρικός, σουρεαλιστικά καλλιτεχνημένος, που δεν προδίδω λεπτομέρειές του για να εξάψω ακόμη περισσότερο την περιέργειά σας. Αλλά και στη σάλα το μπαρόκ του εντυπωσιάζει με κοντράστ του πορτοκαλόχρυσου απέναντι από το μπλε του κοβαλτίου: το πρώτο βάφει την εντυπωσιακή σύνθεση πίσω από τη μπάρα με το καμπύλο της επίπεδο γεμάτο φιάλες ως βιβλιοθήκη ποτών∙ στο δεύτερο το μπλε του γράφει πάνω σε καπιτονέ καναπέδες και τοίχους στολισμένους με μια μεγάλη ποικιλία από ταιριαστά ετερόκλητες κορνίζες. Το "L’ Alchimiste" είναι το αλλιώτικο bistrot - cocktail bar του γνωστού σεφ Jean Yves Carattoni (με Χρυσό Σκούφο στη δεκαετία του 1990), και τους mixologists Mathieu και Melina που είναι παιδιά του. Βγάζει τα τραπεζάκια του στην πλατεία Καρύτση, όπου βλέπουν και τα σκαμπό στη μπάρα του ανοιχτού παραθύρου, γεμίζουν νεολαία και ηθοποιούς από τα γύρω θέατρα που έρχονται για χαλάρωση μετά την παράσταση.
Τα κοκτέιλ που πίνεις εδώ είναι περίπτωση με τον μπαρόκ τρόπο που σερβίρονται, μέσα σε σκεύη χημικού εργαστηρίου, φιάλες αρωμάτων, περίεργα ποτήρια ή συνδυασμούς ποτηριών μ' ένα ντεκόρ (παλιά βιβλία, κλαδιά δέντρων, καπέλα, κ.α.) που θα το ζήλευε και σκηνογράφος. Είναι ψαγμένα και ουσιαστικά κινούμενα ανάμεσα σε γνωστά αρώματα (Coco Mademoiselle), πειράματα αλλαγής χρώματος (Heterochromia), ή σαν την απόλαυση δύο ξεχωριστών κοκτέιλ που στη συνέχεια τα ανακατεύεις όπως το Double Echo (το ένα με τζιν και λεμόνι και το άλλο με Campari, γλυκό βερμούτ και ασπράδι αυγού που καταλήγουν σ' ένα ωραιότατο ορεκτικό, πικρόξυνο και λίγο γλυκό ποτό). Υπάρχουν βέβαια και κάποιες αφαιρετικές προτάσεις σαν το λιτό, κρυστάλλινο Transparency, μια διάφανη Margarita με άρωμα πεπονιού.
Σημειώστε το καλό σέρβις, καθώς με κάθε ποτό θα σου φέρουν οπωσδήποτε μια ωραία μπουκιά. Ο Carattoni επιμελείται επίσης ένα μικρό αλλά πολύ ενδιαφέρον μενού με γαλλικές σπεσιαλιτέ. Γεύεσαι ας πούμε τίμια και νόστιμα κλασικά quiche Lorraine, μοσχαράκι bourguinon με τρουφάτο πουρέ σε κόκκινα μαρμιτόνια, κοτόπουλο με φουαγκρά σε τραγανιστό vol – au – vent, πλούσιο croque madame, ενδιαφέρουσα tarte Tatin, αλλά και ασυνήθιστη τριπλέτα macaron με καπνιστό σολομό, κρέμα τρούφας, και ανθότυρο – σύκο. Γι' αυτά όμως που θα μπορούσα να έρχομαι και κάθε μέρα, είναι το απίθανο βελούδο τη αλμυρής crème brûlée με παρμεζάνα και τρούφα, και την κρακελαριστή φινέτσα της γλυκιάς κλασικής αδελφής της.
