©Agápe
Πίσω στις αρχές του 21ου αιώνα, η οδός Ηρακλειδών ήταν ένας από τους πιο ζωντανούς δρόμους της Αθήνας. Δύο δεκαετίες μετά τίποτα δε θυμίζει εκείνη την περίοδο, με τις εξαιρέσεις σε αυτήν όσον αφορά το κομμάτι της εστίασης να είναι ελάχιστες (βλέπε "Coyoacan" και "Underdog"). Το ενδιαφέρον για το Θησείο και πιο συγκεκριμένα για το εν λόγω κομμάτι όμως ίσως να αναζωπυρώνεται με νέες αφίξεις όπως αυτή του "Agape Athens".
Ένα wine bar με συναίσθημα
Τι ακριβώς είναι το "Agape"; Μας συστήνεται σαν wine bar, υπηρετώντας καλά και τα δύο σκέλη του όρου. Φροντίζει όμως να έχει και ποιοτικό καφέ (Wisecup), ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει η κουζίνα του.
Άνοιξε στα τέλη του περασμένου Ιουλίου και στεγάζεται σε ένα ψηλοτάβανο νεοκλασικό, στον αριθμό 21 της Ηρακλειδών, που το συναντάς στο αριστερό σου χέρι κατηφορίζοντας τις παλιές γραμμές του τραμ.
Σε αυτό κυριαρχούν τα γήινα χρώματα, οι αρχιτεκτονικές καμπύλες που συνδυάζονται με ίσιες γραμμές, μία λιτή μπάρα, τα όμορφα πλακάκια και τα τοποθετημένα περιμετρικά του χώρου φυτά, με το διαμπερές γυάλινο κελάρι να συμπληρώνει το αισθητικό μοτίβο, δίνοντας παράλληλα το πιο σαφές στίγμα για την ταυτότητα του spot.
Στο εξωτερικό, vintage τραπέζια είναι διασκορπισμένα στον πεζόδρομο με τα μενού εντός σκληρόδετων παλαιών εκδόσεων να προσθέτουν μία ακόμη πινελιά που προδίδει το γενικότερο ύφος.
Η λίστα των κρασιών, υπό την επιμέλεια του Παναγιώτη Βασιλάκη, εκτείνεται σε 100+ ετικέτες, μοιρασμένες ανάμεσα στον ελληνικό και τον διεθνή αμπελώνα, με 25 εξ' αυτών να είναι διαθέσιμες και σε ποτήρι. Παράλληλα και συμπληρωματικά, υπάρχουν επιλογές σε spritzes και τα 5 signature cocktails του "Agape", κάθε ένα από τα οποία είναι εμπνευσμένο από τα αρχικά της ονομασίας του μαγαζιού (πιο συγκεκριμένα ονομάζονται "Aisthima", "Goetia", "Agape", "Pathos" και "Eros"). Σε αυτά, πρωταγωνιστούν πέρα από δημοφιλή spirits, ελληνικές πρώτες ύλες όπως η μαστίχα και η πιπεριά Φλωρίνης.
> Διάβασε ακόμη: Πού πίνουμε Piña Colada στην Αθήνα
Οι προτάσεις του φαγητού φέρουν την υπογραφή του σεφ Βασίλη Γεωγλερή (που ίσως γνωρίζεις από το "Warehouse"), ακολουθούν comfort λογική -θα βρεις σαλάτες και σεβίτσε, flatbreads και ζυμαρικά- και λαμβάνουν σοβαρά τη συμβατότητα με τις οινικές επιλογές.
Αυτό ακριβώς επιτυγχάνεται για παράδειγμα με το combo του φιλέτου τόνου (πλαισιωμένου με ρατατούι λαχανικών και γιαούρτι με wasabi) με μία ευλύγιστη Προβηγκία του Château Sainte Béatrice, που δοκίμασα εγώ.
Γιατί να πας στο "Agape"; Τα κρασιά και τα πιάτα του, το χαλαρό του ύφος, το προσεγμένο στήσιμο αλλά και η αίσθηση πως η Ηρακλειδών στήνεται και πάλι αλλά με περισσότερο στυλ αυτή τη φορά, ίσως να είναι οι πειστικότερες των αφορμών.
