H ατμόσφαιρα και το περιβάλλον που έχει δημιουργήσει ο γνωστός αρχιτέκτονας Αλέξης Πετράκης (βλέπε «Noel», «Upupa Epops») μας πάνε πίσω στη δεκαετία του ’30, στα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης και στην πρώτη υπερρεαλιστική περίοδο του Μπουνιουέλ.
Με έξυπνο τρόπο στο χώρο, ο οποίος παραπέμπει σε σαλονάκι της εποχής, οι βαριές κλασικές γραμμές ελαφραίνουν με γουστόζικα αντικείμενα. Στον κεντρικό τοίχο βγάζει... μάτι η διάσημη σκηνή του «Ανδαλουσιανού Σκύλου», της πρώτης και άκρως σουρεαλιστικής ταινίας που γύρισε ο σκηνοθέτης, σε συνεργασία με τον Σαλβαντόρ Νταλί, το 1929.
Γενικά οι περισσότερες γωνιές στο εσωτερικό του μπαρ αποτελούν μια πρωτότυπη ρετροσπεκτίβα στον πατέρα του κινηματογραφικού υπερρεαλισμού, σε χρώματα καφέ και μπλε και πρωταγωνίστρια την παλιά σκαλιστή μπάρα. Πίσω της βρίσκουμε τον βραβευμένο bartender Σταμάτη Σταματιάδη, ο οποίος έπειτα από μια επιτυχημένη πορεία σε γνωστά μπαρ της πόλης κάνει τώρα το επόμενο βήμα, το όνειρό του, δημιουργώντας μαζί με τον αδερφό του, τον σεφ Αντώνη Σταματιάδη, αυτό το πρωτότυπο project.
Αν καθίσεις λίγο στα ξύλινα stools, γύρω από ένα μαρμάρινο τραπεζάκι σε σχήμα μαργαρίτας, καταλαβαίνεις την εγγενή αντισυμβατικότητα του μπαρ. Τα πάντα, από τα κοκτέιλ και τα πιάτα μέχρι τη μουσική, βρίσκονται σε απόλυτη αρμονία με τη σουρεάλ προσωπικότητα του σκηνοθέτη. Στην περίπτωση των μείξεων συγκεκριμένα, ο κατάλογος περιλαμβάνει μόνο κλασικά ποτά των δεκαετιών του ’20 και του ’30. Ο Σταμάτης δεν έχει επέμβει στο βασικό DNA των συνταγών, έχει καταφέρει όμως με ελάχιστες σύγχρονες πινελιές να τις αποδώσει με ευρηματικό τρόπο, που αξίζει τη δοκιμή.
Ένα τέτοιο εντυπωσιακό παράδειγμα είναι το κλασικό Bloody Mary με ένα και μοναδικό twist: η βότκα έχει αρωματιστεί με καβούρι. Αυτή η τσαχπινιά δίνει μια νέα φρεσκάδα στο θρυλικό ποτό και το κάνει ακόμη πιο νόστιμο. Σήμα κατατεθέν είναι το Dry Martini Buñuel. O σκηνοθέτης είχε αδυναμία σε αυτό το κοκτέιλ, αλλά ως εκκεντρικός καλλιτέχνης όφειλε να κάνει τη δική του παρέμβαση, προσθέτοντας μερικές σταγόνες angostura bitters. Λίγες γουλιές αρκούν για να καταλαβαίνεις πόσο ταιριάζουν οι επιπλέον πικρές νότες, ανεβάζοντας την ένταση.
Γι’ αυτούς που προτιμάνε το Dirty Martini υπάρχει μια έκπληξη στην επίγευση με νότες θαλασσινών. Στα must-taste περιλαμβάνεται και το Daiquiri. Η ιδιαιτερότητά του είναι το εξαιρετικό in-house blend ρουμιών και η προσθήκη ζάχαρης από κοκοφοίνικα. Instant bestseller έχει γίνει το Negroni – και όχι άδικα. Είναι ταυτόχρονα κλασικό και μοντέρνο, αρωματισμένο με ελιά!
Εκτός από τα κοκτέιλ όμως, το μενού περιλαμβάνει μια ενημερωμένη λίστα spirits κι επιλεγμένες ετικέτες κρασιού, που ανοίγονται όλες σε ποτήρι. Επιπλέον όσοι θέλουν να ξεκινήσουν με καφέ έχουν την ευκαιρία να κάνουν μια ενδιαφέρουσα δοκιμή σε ποικιλίες του τρίτου κύματος.
Όσο για την κουζίνα που έχει αναλάβει ο Αντώνης; Συμπληρώνει το concept με μια μικρή κάρτα κλασικών πιάτων τύπου καρπάτσιο μοσχαριού και νόστιμα ταρτάρ. Ενδιαφέρον έχουν τα πρωινά, που τρέχουν από τις 8 μέχρι τις 11 π.μ., με δύο αλμυρές και δύο γλυκές προτάσεις και τα brunches του σαββατοκύριακου, που παίρνουν τη μορφή γαστρονομικών πάρτι, με δυνατές μουσικές και προτάσεις όπως τα στρείδια και τα αφρώδη κρασιά.
Σημαντικό στοιχείο στο «Buñuel» είναι η μουσική, που εμπνέεται από τον Μεσοπόλεμο, με πολύ ωραία κουβανέζικα ακούσματα, χωρίς δυνατά μπάσα, και δημιουργεί έτσι ένα μοναδικό uptempo mood!
