Ο θρύλος της Detroit techno Carl Craig και οι ήρωες της Γλασκόβης Slam, που έχουν βάλει τη σφραγίδα τους στην techno της πατρίδας τους αλλά και συνολικά, επισκέπτονται την Αθήνα την ίδια μέρα αλλά σε διαφορετικά clubs την Παρασκευή 23 Μαρτίου. Αυτό είναι ένα δίλημμα-πονοκέφαλος για τους clubbers που έχουν μεγαλώσει με τη μουσική τους, αλλά και για τους νέους που πρέπει να τους ακούσουν για να μάθουν λίγη… ιστορία. Τους γνωρίζουμε και ακούμε τη μουσική τους για να σε βοηθήσουμε να πάρεις απόφαση.
CARL CRAIG
Techno από έναν καλλιεργημένο μουσικό
Κάπου στις αρχές του ’90, ακολουθώντας τα βήματα των Derrick May, Juan Atkins και Kevin Saunderson, ή, αλλιώς, του «τρίο της Μπελβίλ» όπως χαρακτηρίστηκε η πρώτη γενιά της Detroit techno, ο Carl Craig κυκλοφόρησε τα πρώτα tracks και κατοχυρώθηκε ως εκπρόσωπος της δεύτερης γενιάς του ήχου που γέννησε η βιομηχανική αμερικανική πόλη. Το κομμάτι που έδειξε σε όλους από νωρίς τον πολύπλευρο καλλιτεχνικό χαρακτήρα του ήταν το funky «Bug in the Bassbin» με τους Innerzone Orchestra, που ο αστικός μύθος λέει ότι όταν κάποιοι DJs το έπαιξαν σε γρηγορότερες στροφές, έδωσαν το σύνθημα για τη δημιουργία της breakbeat και της drum and bass. Με τους Innerzone Orchestra αλλά και ως παραγωγός της κολεκτίβας Tribe, ο Carl Craig ξεδίπλωσε την jazz πτυχή της δημιουργικότητάς του.
Χρησιμοποιώντας άλλα ψευδώνυμα έσπρωξε σε άλλες κατευθύνσεις τον techno ήχο: ως Paperclip People έβγαλε κομμάτια όπως το «Throw», το «The Climax» και το «The Floor», που έβαλαν την disco σε φουτουριστική τροχιά, ενώ ως Psyche και BFC πρόσθεσε το ambient ατμοσφαιρικό στοιχείο. Μέσα από τον κατάλογο της εταιρείας του Planet E Communications, η οποία έχει φιλοξενήσει από τον Kenny Larkin και τον Moodyman έως τον Recloose και τον Paul Woolford, αλλά και ανέλαβε τη διανομή άλλων εταιρειών με «ανεξάρτητους» όρους ο Carl Craig συνεχίζει μια σταυροφορία για να διατηρεί και να ανανεώνει διαρκώς την Detroit techno.
Αυτός ο καινοτόμος καλλιτέχνης έχει κάνει πολλά ακόμη ανοίγματα που τον κρατούν ακμαίο και επίκαιρο. Το περσινό «Versus» είναι μια συνεργασία με τον πιανίστα Francesco Tristano και την παρισινή ορχήστρα Les Siècles, που παρουσίασε σε νεο-κλασικές ενορχηστρώσεις γνωστά κομμάτια του, ενώ το project Detroit Love είναι ένα περιοδεύον party που διαδίδει σ’ όλο τον κόσμο το καλλιτεχνικό δυναμικό της πατρίδας του. Στην Αθήνα, αυτός ο θρύλος θα εμφανιστεί στο «Steam» την Παρασκευή 23 Μαρτίου με support από τους Paul Bennett, Hudd και Black Athena. Τα εισιτήρια κοστίζουν € 12 και προπωλούνται από το δίκτυο του Viva.
Άκουσε ένα mix του Carl Craig για την προώθηση του project Detroit Love:
SLAM
Τα big rooms τους αγαπούν
Κάθε παλαίμαχος clubber μπορεί να θυμηθεί τη στιγμή που άκουσε για πρώτη φορά το «Positive Education» των Slam και παρασύρθηκε από την οκτάλεπτη groovάτη ενέργειά του. Αυτό το gold standard της βρετανικής dance μουσικής, που το έχουν ρεμιξάρει δεκάδες παραγωγοί από τον Richie Hawtin μέχρι τον Josh Wink, και στη συνέχεια τα «Lifetimes» και «Dark Forces» έστρεψαν την προσοχή του ειδικευμένου Τύπου στη Γλασκόβη, όπου δραστηριοποιούνταν ο Stuart McMillan και ο Orde Meikle.
Ως Slam είχαν residencies στα δύο πιο ονομαστά clubs της πόλης, το «Sub Club» και το «The Arches», ενώ έτρεχαν με τον Dave Clarke και τη Soma Quality Recordings, η οποία ασταμάτητα μέχρι τώρα, που έχει ξεπεράσει την 500ή κυκλοφορία της, διαμορφώνει ένα πανόραμα του βρετανικού techno ήχου. Μέσα σ’ αυτές τις δυόμισι δεκαετίες, η Soma έχει συστήσει στο κοινό τους Surgeon, Envoy, Funk D’Void και Silicone Soul, δηλαδή κάποιες από τις σταθερές της βρετανικής σκηνής, αλλά και ένα γαλλικό δίδυμο, τους… Daft Punk, οι οποίοι επικοινώνησαν με τους Slam αφού άκουσαν το «Positive Education» και τους ζήτησαν να ακούσουν τα πρώτα demos τους – έτσι ακριβώς εξαπολύθηκε στα clubs ο δυναμίτης που ακούει στο όνομα «Da Funk».
Οι Slam αποτελούν ένα σπάνιο παράδειγμα συνέπειας. Όχι μόνο μέσα από τη Soma, αλλά και από το εβδομαδιαίο podcast Slam Radio παρουσιάζουν συνεχώς νέους καλλιτέχνες, ενώ με συλλογές όπως το «Slam Present: Transmissions Glasgow» αναδεικνύουν την τοπική σκηνή της Γλασκόβης. Αλλά και ο ήχος τους δεν παραμένει στάσιμος: αν και το μυαλό τους είναι πάντα στραμμένο στα big rooms, όπως αποδεικνύουν τα δύο φετινά «Constructivism EP» και «Static Form EP», δείχνουν μια ηπιότερη πλευρά σε κυκλοφορίες όπως το άλμπουμ «Reverse Proceed». Στην Αθήνα, οι Slam προσκαλούνται από την ομάδα Vault 88 και θα εμφανιστούν στο «Six D.O.G.S.» την Παρασκευή 23 Μαρτίου με support από τους Jerm, Cirkle, Invisible People. Τα εισιτήρια κοστίζουν € 15 την ημέρα του event και € 12 στην προπώληση.
Άκουσε το set των Slam στο περσινό Riverside Festival:
Τα πιο ιδιαίτερα remixes
Ο Carl Craig έχει αγγίξει με τα μαγικά του χέρια το «God» της Tori Amos και το «Inner Sanctum» των Pet Shop Boys (πέρυσι), ενώ ήταν υποψήφιος για Grammy για το ρεμίξ στο «Like a Child» των Junior Boys.
Στο «Chronologie» του Jean-Michel Jarre και το (αριστουργηματικό) «Feet» των Sandals οι Slam έδωσαν επική χροιά, ενώ η σχέση τους με τους Daft Punk έγινε ακόμη πιο στενή με τα ρεμίξ στο «Burnin’» και στο «Drive» (που ανασύρθηκε από το συρτάρι πριν από λίγους μήνες).
Ο καλύτερος δίσκος
Το «More Songs About Food and Revolutionary Art» του Carl Craig κερδίζει άνετα τον τίτλο όχι μόνο για τον αξιοπερίεργο τίτλο του, αλλά και επειδή περιέχει κλασικά tracks όπως το «At Les» και ξεφεύγει από τα αυστηρά όρια του dancefloor.
Αν και οι Slam δεν προφταίνουν να βγάζουν singles και EPs, το «Machine Cut Noise» που κυκλοφόρησε το 2016 αποδεικνύει ότι μπορούν μέσα στη συνθήκη ενός άλμπουμ να δημιουργήσουν μια ολοκληρωμένη ατμόσφαιρα.
