Ρινόκερος

3

Η παράσταση δικαιώνει την πεποίθηση του συγγραφέα του «Ρινόκερου» ότι στο θέατρο μπορείς να θίξεις εις βάθος τα πιο σημαντικά ζητήματα καταφεύγοντας στους πιο απίθανους, σουρεαλιστικούς τρόπους.

Ρινόκερος

Το παράλογο είναι ένα σπουδαίο εργαλείο για να μιλήσεις πολιτικά, χωρίς να κάνεις διδακτικό ή προπαγανδιστικό θέατρο και αυτό ο Κακλέας το ξέρει καλά· όπως ξέρει πως το πολιτικό είναι ζήτημα που αφορά πρωτίστως τον πυρήνα της ανθρώπινης φύσης. Ο «Ρινόκερος» του δίνει την ευκαιρία να μας τα ξαναθυμίσει με μια παράσταση χαρακτηριστική της σκηνικής γραφής του, που κουβαλάει αρκετές αρετές: έχει ταυτότητα και άποψη, επιτυγχάνει μερικές ωραίες ερμηνείες κι έχει στη διάθεσή της τον Άρη Σερβετάλη.

Ο Ιονέσκο έγραψε το 1959 μια πικρή αλληγορία –ίσως εμπνευσμένη από το φαινόμενο του ναζισμού– για την αποκτήνωση του ανθρώπου και τη διαβρωτική εξάπλωση των νόμων της ζούγκλας σε ολόκληρες κοινωνίες. Ο τρόπος που ο Ιονέσκο κάνει αυτό το θέμα θέατρο είναι παραδειγματικός, καθώς το συμπυκνώνει σε ένα απλό σχήμα, στην ιστορία μιας φιλήσυχης πόλης γεμάτης συνηθισμένους κατοίκους που μεταμορφώνονται ο ένας μετά τον άλλο σε επιθετικά κτήνη χωρίς ανθρώπινα χαρακτηριστικά.

Ρινόκερος - εικόνα 1

Το ότι η παράσταση συνομιλεί με το παρόν και το (ενδεχόμενο) μέλλον είναι μια ωραία ιδέα, όμως οι κειμενικές αλλαγές και οι προσθήκες κάνουν το έργο –ειδικά στο πρώτο μισό– να ακούγεται επικαιρικό και τελικά του αφαιρούν πόντους. Η ανισότητα στις ερμηνείες είναι άλλο ένα θέμα της παράστασης, καθώς, για παράδειγμα, οι γυναίκες ηθοποιοί μένουν στο εξωτερικό σχήμα των ρόλων τους, όπως η «άχρωμη» –παραδόξως για τις ικανότητές της– Έλλη Τρίγγου.

Αντίθετα, η εικόνα λειτουργεί καλύτερα: το multimedia σκηνικό περιβάλλον κατακλύζεται από κλιπάκια στη λογική του ΥouΤube (βίντεο: Στάθης Αθανασίου) και η ομάδα των ηθοποιών παρουσιάζεται επί σκηνής υπακούοντας στην εικόνα της εφήμερης ματαιοδοξίας των social media. Εκκωφαντική είναι η αντίθεση αυτής της αισθητικής με ό,τι ακολουθεί, όταν η «ρινοκερίτιδα» έχει κυριεύσει την πόλη: τα κοστούμια (Μαρία Καραπούλιου) χάνουν τον πλουραλιστικό χαρακτήρα τους, ενώ η εικόνα που κυριαρχεί στη βιντεοπροβολή είναι αυτή μιας ισοπεδωτικής καταστροφής βγαλμένης από κάποια κινηματογραφική δυστοπία.

Ρινόκερος - εικόνα 2

Η ερμηνεία του Άρη Σερβετάλη στον ρόλο του Μπερανζέ, του «ανθρωπάκου» που αντιστέκεται μέχρις εσχάτων στη γοητεία του φαινομένου της αγέλης, είναι καθοριστική. Η παρουσία και η εμφάνισή του τον τοποθετούν εξαρχής έξω από τον κόσμο που τον περιβάλλει, ενώ σταδιακά διεισδύει όλο και περισσότερο στον πυρήνα της σκηνοθετικής πρότασης, που επιθυμεί να καταθέσει ένα βαθιά υπαρξιακό σχόλιο πάνω στο κοινωνικοπολιτικό φαινόμενο που περιγράφει το έργο. Με μια σωματική, αλλά εκ των έσω ερμηνεία, ο Σερβετάλης γίνεται με κάθε ίνα του κορμιού του εκείνος που αναλαμβάνει να κουβαλήσει πάνω του την ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας. Μαζί του ο Στέλιος Ιακωβίδης (Ζαν), σε μια εξίσου σημαντική στιγμή, φωτίζει την ύπουλη διαδικασία που διαβρώνει στον άνθρωπο κάθε έννοια ηθικής συνείδησης, ενώ ωραία χρωματίζει τον ρόλο του και ο Πάνος Παπαδόπουλος.

ΚΙΒΩΤΟΣ Πειραιώς 115, Γκάζι, 2103427426. Διάρκεια: 90΄.

Περισσότερες πληροφορίες

Ρινόκερος

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Το έργο αποκαλύπτει τις κοινωνικές αρρώστιες, που με άλλοθι τις ιδεολογίες μεταμορφώνουν τον άνθρωπο σε επιθετικό ζώο. Τον αποκτηνώνουν και ύστερα τον εγκαταλείπουν ως σκλάβο του συστήματος.

Ρινόκερος

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Το έργο πραγαματεύεται τις κοινωνικές ασθένειες που, χρησιμοποιώντας τις ιδεολογίες ως άλλοθι, αποκτηνώνουν τον άνθρωπο και τον μετατρέπουν σε σκλάβο του συστήματος.

Ρινόκερος

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Το έργο αποκαλύπτει τις κοινωνικές αρρώστιες, που με άλλοθι τις ιδεολογίες μεταμορφώνουν τον άνθρωπο σε επιθετικό ζώο. Τον αποκτηνώνουν και ύστερα τον εγκαταλείπουν ως σκλάβο του συστήματος.

Κιβωτός

Πειραιώς 115

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Meursault": Ο "Ξένος" του Καμί μέσα από ένα μινιμαλιστικό σύμπαν στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Η σκηνοθέτις Ελένη Παππά, απόφοιτη του πρώτου τμήματος σκηνοθεσίας του Εθνικού Θεάτρου ανεβάζει τη δική της εκδοχή πάνω στο λογοτεχνικό αριστούργημα του νομπελίστα συγγραφέα.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
30/01/2023

Η Λάρισα επιμένει πολιτιστικά

Βρεθήκαμε για μία ημέρα στη Λάρισα με αφορμή την παράσταση του Θεσσαλικού Θεάτρου "Ο επιθεωρητής" και αναμεταδίδουμε.

"Σουέλ": Σύγχρονη τραγικωμωδία για τα παιχνίδια της μοίρας

Μια μακρινή απόγονος παριανών πειρατών, βασανίζεται από τον φόβο μήπως η υιοθετημένη της κόρη ανακαλύψει την αλήθεια για τους βιολογικούς της γονείς...

Ο ηθοποιός Σαράντος Γεωγλερής για τη "βιολογική ανάγκη" του θεάτρου, τα παράδοξα της ζωής και τη δυνατότερη εμπειρία του στο σανίδι

Ο Σαράντος Γεωγλερής πρωταγωνιστεί στις παραστάσεις "Αθώος ή Ένοχος" και "39 σκαλοπάτια". Τον γνωρίζουμε μέσα από 10 + 1 ερωτήσεις.

"Ζακ / Zackie Oh! A Queen Story": Ο Ζακ Κωστόπουλος μέσα από έναν θεατρικό ιμπρεσιονιστικό πίνακα

Το έργο εμπνευσμένο από τον νεαρό LGBTQI+ ακτιβιστή επιστρέφει στο Θέατρο Άβατον.

"Άκρως συμπαντικό": Συνεχίζεται με επιτυχία η μαύρη κωμωδία της Σάρλοτ Τζόουνς

Η Μπέσσυ Μάλφα, ο Κώστας Καζανάς, η Φωτεινή Ντεμίρη, ο Μιχάλης Μαρκάτης, η Τζούλι Τσόλκα και ο Κωνσταντίνος Μουταφτσής συναντιούνται στη σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου για κάτι… Άκρως Συμπαντικό!

"Τελικά η ψυχή από τι υλικό είναι φτιαγμένη;" Το "Εύθραυστον" απαντά

Η ηρωίδα του "Εύθραυστον" απευθύνεται στη Φρίντα Κάλο με την οποία ταυτίζεται, ζητώντας τη βοήθειά της.