Άμλετ

2

Μια αμήχανη στιγμή για τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη/Άμλετ και μία από τις λιγότερο επιτυχημένες σκηνοθεσίες του Γιάννη Κακλέα. Με εσφαλμένη διανομή και ασαφή υφολογική κατεύθυνση, ένα αμήχανο ανέβασμα της σαιξπηρικής τραγωδίας εν μέσω μελοδραματικών εντάσεων και παράταιρων ευρημάτων.

Άμλετ

Μια αμήχανη στιγμή για τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη/Άμλετ και μία από τις λιγότερο επιτυχημένες σκηνοθεσίες του Γιάννη Κακλέα. Με εσφαλμένη διανομή και ασαφή υφολογική κατεύθυνση, ένα αμήχανο ανέβασμα της σαιξπηρικής τραγωδίας εν μέσω μελοδραματικών εντάσεων και παράταιρων ευρημάτων.

Άμλετ - εικόνα 1

«Δεν με απασχόλησε ποτέ να είναι ο Άμλετ “σύγχρονος”, με απασχολεί όμως να είναι παρών», σχολιάζει ο Γιώργος Χειμωνάς. Το να φαίνεται ο Άμλετ σύγχρονος μοιά­ζει να είναι εκείνο που απασχόλησε πρωτίστως τον Γιάννη Κακλέα. Με άχρονα μοντέρνα αμφίεση, μονίμως σκυθρωπός και αναμαλλιασμένος, ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης απαγγέλλει όλους τους μονολόγους μπροστά σε ένα μικρόφωνο, υπό το βλέμμα του βωβού Οράτιου (Γιάννης Τσεμπερλίδης). Με υπερβάλλουσα ψυχολογική ένταση, σκορπίζει την εκφραστική και στεντόρεια φωνή του σε λαρυγγισμούς. Με μια μελαγχολική νωχέλεια που αιφνίδια μεταστρέφεται σε αμήχανη υπερδραστηριότητα αναλώνεται σε δράσεις αμφίβολης θεατρικότητας: τραβολογάει άγαρμπα το πτώμα του Πολώνιου, ψαχουλεύει τα συρτάρια της Γερτρούδης, αναποδογυρίζει καρέκλες...

Επί δυόμισι ώρες ο εγνωσμένων δυνατοτήτων ηθοποιός πελαγοδρομεί ζώντας τον ρόλο του με το συναισθηματισμό πρωτάρη, αλλά δίχως να βρίσκει το ερμηνευτικό του κέντρο. Απορίας άξιον είναι γιατί ένας έμπειρος σκηνοθέτης όπως ο Γιάννης Κακλέας, με διακριτό ύφος, ανέβασε δίχως αρκούντως ισχυρή άποψη –έστω για το κεντρικό πρόσωπο– το κατεξοχήν πολύσημο έργο του παγκόσμιου ρεπερτορίου, εκείνο που ad infinitum γεννάει καλλιτεχνικές ερμηνείες, κοσμοθεωρίες και ονειροφαντασίες.

Άμλετ - εικόνα 2

Τετρακόσια και πλέον χρόνια μετά τη συγγραφή του, θαρρείς πιο επιδραστικός από ποτέ, όταν παίζεται ο «Άμλετ» απαιτεί πολλά περισσότερα από μια εικονογράφηση της υπόθεσης με μελοδραματικούς κώδικες όπως συμβαίνει εδώ, με ένα κατά βάση προσκηνιακό παίξιμο, δίχως μια πρόταση επανερμηνείας του ποιητικού και τραγικού βάθους. Υπάρχουν περικοπές στο κείμενο και στα πρόσωπα, ομίχλες, βίντεο και σκηνικά-κοστούμια δίχως λογική­ ή συνέπεια (με φόντο ένα φθαρμένο τοίχο αποχωρητηρίου γίνεται η συνάντηση του Άμλετ με τον νεκρό πατέρα του στο σκηνικό του Μανόλη Παντελιδάκη), ενώ ένα πιά­νο με ουρά προβάλλει απλώς για να γρονθοκοπηθεί, η Οφηλία (Ευγενία Δημητροπούλου), φερμένη σαν από ηθογραφία, ξαφνικά παραλογίζεται και αυνανίζεται στο πόδι ενός τραπεζιού, η περίφημη σκηνή των θεατρίνων παίζεται σαν κακό ερασιτεχνικό έργο κι εκείνη των Ρόζενκραντζ και Γκίλντενστερν σαν νούμερο από music hall.

Με τον στιλιζαρισμένο εξπρεσιονισμό και την αδρή σωματικότητά του, ο Ιερώνυμος Καλετσάνος δίνει έγκυρη μορφή φιδιού στον φονιά Κλαύδιο. άκυρο είναι όμως να παίζει ο ίδιος ηθοποιός και το φάντασμα του φονευμένου. Μόνη παρτενέρ σε αυτό το ύφος έχει την Έλενα Τοπαλίδου, μια περφόρμερ-σωστή περσόνα, που γδέρνει με την τραχιά φωνή της το λόγο και χορογραφεί με την ιλαροτραγική κίνησή της το χώρο – είναι όμως ακατάλληλη για τον ρόλο της Γερτρούδης. Η μετάφραση του Διονύση Καψάλη είναι φιλολογικά ορθή και ποιητικά σημαίνουσα, αλλά όχι εκθαμβωτική. Στα θετικά συγκαταλέγεται η γρήγορη διαδοχή των σκηνών και το αισθητικό τους ενδια­φέρον. από μόνα τους όμως αυτά τα στοιχεία δεν επαρκούν για να δικαιωθεί το όλο εγχείρημα. Ο Άμλετ, δυστυχώς για όλους μας, εδώ παραμένει απών. Παίζουν επίσης οι Θ. Δήμου, Στ. Κοντακιώτης, Στ. Ξανθουδάκης, Χρ. Σαπουντζής, Ιβ. Σβιτάιλο, Τ. Μαράουι.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ Ηρώων Πολυτεχνείου 32, Πειραιάς, 2104143310. Διάρκεια: 150΄.

Περισσότερες πληροφορίες

Άμλετ

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 150 '

Το έργο καταγράφει την ηθική περιπέτεια ενός ανθρώπου που έχει την ευφυΐα να θέτει καίρια ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η "Ιφιγένεια εν Αυλίδι" στο Ηρώδειο

Η παράσταση που παρακολούθησαν στην Επίδαυρο περισσότεροι από 15.000 θεατές με τη Μαρία Πετεβή στον ομώνυμο ρόλο ολοκληρώνει την περιοδεία της στο Ηρώδειο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
29/09/2022

Στο Άττις συνεχίζεται η "Αναφορά για μια Ακαδημία" του Κάφκα

Η παράσταση της ομάδας Σημείο Μηδέν σε σκηνοθεσία του Σάββα Στρούμπου ανεβαίνει ξανά τον Νοέμβριο.

Ο Θωμάς Ζάμπρας με νέο σόλο στο Lunar Space

"Απόφοιτος Λυκείου" ονομάζεται η νέα παράσταση του γνωστού κωμικού που έρχεται για μία και μοναδική παράσταση στον Ελληνικό Κόσμο από το Cinema Alive.

Καταιγισμός θεατρικών επαναλήψεων στις σκηνές της Αθήνας

Συγκεντρώσαμε τις 23 παραστάσεις που σηκώνουν ξανά αυλαία αυτή την εβδομάδα και αξίζει να τις αναζητήσετε.

On Ego

Ερεθιστικά φιλοσοφικά ερωτήματα γύρω από την ιδέα του Εαυτού θέτει το γοητευτικό έργο του Βρετανού δραματουργού, που μας συστήνει ο Γιάννης Νταλιάνης σε μια προσεγμένη σκηνική παρουσίαση.

Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού

Η ιλαροτραγωδία του Φο απογειώνεται στη σπιντάτη σκηνική εκδοχή του Γιάννη Κακλέα, που μας την ξανασυστήνει φιλτραρισμένη μέσα από την ιταλική λαϊκή παράδοση, αλλά και από σύγχρονες αναφορές.

Το Σώσε

Ένα από τα ευτυχέστερα δείγματα του κωμικού είδους, μια ωδή στο θέατρο, ανεβαίνει σε μια καλοκουρδισμένη παράσταση υψηλής ενέργειας και απολαυστικών ερμηνειών.