Ο "Έμπορος της Βενετίας" του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα, πολυεπίπεδα και διαχρονικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, ανεβαίνει από τις 21 Οκτωβρίου στο Θέατρο Αλκυονίς, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Μπέζου. Στο μεταίχμιο μεταξύ κλασικής τραγωδίας και σκοτεινής αναγεννησιακής κωμωδίας, το σαιξπηρικό κείμενο αποτελεί μια οξυδερκή ανατομία της ανθρώπινης κατάστασης.
Ο Σαίξπηρ τοποθετεί στο επίκεντρο τον άνθρωπο απογυμνωμένο από μανιχαϊκές εξιδανικεύσεις, καταργώντας τα στεγανά μεταξύ "καλού" και "κακού". Στη σκηνική του ανάγνωση, ο Γιάννης Μπέζος προσεγγίζει το έργο ως μια ζωντανή, αδυσώπητη σύγκρουση ανάμεσα στο γράμμα του νόμου και την ποιότητα της ελέους, στο στέρεο χρήμα και την εύθραυστη ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Στη μετάφραση και απόδοση του Άκη Δήμου, ο λόγος αποκτά σύγχρονη θεατρικότητα, ενώ η πρωτότυπη μουσική σύνθεση του Κωστή Μαραβέγια λειτουργεί ως οργανικός δραματουργικός ιστός.
Το έργο και οι συντελεστές
Η δραματουργική πλοκή υφαίνεται στη Βενετία της πρώιμης κεφαλαιοκρατίας, έναν τόπο οργασμικού εμπορίου αλλά και βαθιών κοινωνικών, θρησκευτικών και ταξικών περιθωριοποιήσεων. Ο εύπορος αλλά μελαγχολικός έμπορος Αντόνιο, προκειμένου να χρηματοδοτήσει το ταξίδι του αγαπημένου του φίλου Μπασσάνιο προς διεκδίκηση της πλούσιας αρχοντοπούλας Πόρσια, καταφεύγει στον περιθωριοποιημένο Εβραίο τοκογλύφο Σάυλωκ. Ο Σάυλωκ, φέροντας το συλλογικό τραύμα του κοινωνικού αποκλεισμού, προτείνει ένα φαινομενικά παράδοξο συμβόλαιο: σε περίπτωση αθέτησης της πληρωμής, ορίζεται ως ρήτρα μία λίβρα από τη σάρκα του Αντόνιο. Όταν οι θαλάσσιες εμπορικές δρόμοι καταρρέουν και τα πλοία του Αντόνιο βυθίζονται, η οικονομική συνθήκη μετατρέπεται σε υπαρξιακή και δικανική διαμάχη. Ο Σάυλωκ εμμένει αμείλικτα στην τυπική εφαρμογή του συμβολαίου, μετατρέποντας τη νομική διεκδίκηση σε πράξη εκδίκησης απέναντι σε μια κοινωνία που τον καταπίεζε.
Στη σκηνή του Θεάτρου Αλκυονίς, ο Γιάννης Μπέζος αναλαμβάνει διπλό ρόλο, σκηνοθετώντας την παράσταση και ενσαρκώνοντας ταυτόχρονα τον τραγικό και αμείλικτο Σάυλωκ. Η σκηνική του συνάντηση με τον θίασο διαμορφώνει ένα δυναμικό πλέγμα ερμηνευτικών ισορροπιών. Η Φαίη Ξυλά, στον ρόλο της διορατικής και επιδέξιας Πόρσια, εκπροσωπεί την ορθολογική αλλά και χειριστική διάνοια που θα κρίνει την έκβαση της δίκης, ενώ ο Τάσος Γιαννόπουλος υποδύεται τον εσωτερικά σπαραγμένο έμπορο Αντόνιο. Στο πολυπρόσωπο σαιξπηρικό σύμπαν της παράστασης, το πρωταγωνιστικό σχήμα πλαισιώνεται από μια ομάδα ωραίων ηθοποιών:
Ο Αλμπέρτο Φάις στον ρόλο του Μπασσάνιο
Ο Γιάννης Στόλλας ως Δόγης της Βενετίας
Η Λήδα Καπνά ως Νερίσσα
Ο Σταύρος Μαρκάλας ως Γκρατσιάνο
Ο Ιωάννης Απέργης ως Λάνσελοτ
Ο Παναγιώτης Γουρζουλίδης ως Τουμπάλ
Ο Ηρακλής Κρομμύδας ως Σαλέριο
Ο Θράσος Σταθόπουλος ως Λορέντζο
Η Στελίνα Καρασαββίδου ως Τζέσσικα
Την αισθητική και ατμοσφαιρική ταυτότητα της παράστασης συνδιαμορφώνουν τα σκηνικά του Γιώργου Γαβαλά, τα κοστούμια της Κατερίνας Παπανικολάου, οι σχεδιασμένοι φωτισμοί του Νίκου Βλασόπουλου και η κινησιολογική επιμέλεια της Σεσίλ Μικρούτσικου.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
