Ελίνα Γιουνανλή©
"Βάκχες" στην Επίδαυρο & σε περιοδεία
Οι Βρετανοί εκπρόσωποι του σκοτεινού καλτ καμπαρέ, οι The Tiger Lillies, ετοιμάζονται για την πρώτη τους κάθοδο στην Επίδαυρο, σε μια σπουδαία σύμπραξη με Έλληνες και Βούλγαρους ηθοποιούς. Στην συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου μαζί με το Εθνικό Θέατρο της Βουλγαρίας "Ιβάν Βάζοφ" και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ο διακεκριμένος σκηνοθέτης Γιάβορ Γκάρντεφ καταθέτει μια σκηνική προσέγγιση των "Βακχών" όπου κυριαρχεί η διαρκής σύγκρουση ανάμεσα στην τάξη και το χάος, στον Απόλλωνα και τον Διόνυσο, θέτοντας καίρια ερωτήματα γύρω από τα όρια της κοινωνικής ανοχής. Η πολιτική διάσταση της τραγωδίας υπήρξε καθοριστική και για τη μουσική προσέγγιση του frontman των The Tiger Lillies, Martyn Jacques, ο οποίος υπογράφει τη μουσική και τους στίχους, αναλαμβάνοντας ρόλο σκοτεινού τροβαδούρου επί σκηνής, μαζί με τον μπασίστα Adrian Stout και τον ντράμερ Budi Butenop. Παίζουν οι: Λεονίντ Γιόβτσεφ στον ρόλο του Διονύσου, Λουκία Μιχαλοπούλου ως Αγαύη, Αλέξανδρος Μυλωνάς ως Κάδμος, Μιχαήλ Ταμπακάκης ως Πενθέας, Σάμιουελ Φίνζι ως Τειρεσίας κ.ά., πλαισιωμένοι από έναν Χορό δώδεκα Βακχών. (στα αγγλικά, με ελληνικούς υπέρτιτλους, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, 10 & 11/7 - Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη", 15/7)

"The shadows" στο Φεστιβάλ Αθηνών
Η γεννημένη στην Τεχεράνη σκηνοθέτρια και συγγραφέας Αφσανέχ Μαχιάν αναδεικνύει τη βαθιά συγγένεια ανάμεσα στη σύγχρονη εμπειρία και τις οικουμενικές γυναικείες μορφές της αρχαιοελληνικής τραγωδίας, την Ιοκάστη, την Αντιγόνη και τη Μήδεια, στο έργο που εντάσσεται στο αφιέρωμα "Φωνές του Ιράν". Η βιωμένη εμπειρία της ίδιας και των συνεργατών της στο Ιράν, ειδικά τους τελευταίους μήνες επηρέασε καθοριστικά τη διαμόρφωση του έργου που θα δούμε στην Αθήνα, βασισμένη σε μαρτυρίες ανθρώπων από διαφορετικές χώρες. (Πειραιώς 260, 7-8/7)

"Υπατία: Ουρανογραφία μνήμης" στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών
Μια εμπειρία θεάτρου και αστρονομικής παρατήρησης περιμένουμε στο Αστεροσκοπείο, στο λόφο των Νυμφών στο Θησείο, αυτή την εβδομάδα. Η Μαριάννα Λαμπίρη υπογράφει το κείμενο και ερμηνεύει και ο Δημήτρης Κομνηνός σκηνοθετεί τον θεατρικό μονόλογο "Υπατία: Ουρανογραφία μνήμης", που είναι αφιερωμένος σε μία από τις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού πνεύματος. Αστρονόμος, φιλόσοφος, μαθηματικός και δασκάλα, η Υπατία της Αλεξάνδρειας κατάφερε να γίνει σύμβολο, σε μια εποχή που η γνώση και η φιλοσοφία ανήκαν σχεδόν αποκλειστικά στους άνδρες. Με σύμμαχο τα μουσικά ηχοτοπία του Τηλέμαχου Μούσα, η Ιστορία γίνεται ένα ζωντανό σκηνικό βίωμα, αναδεικνύοντας μια γυναίκα - σύμβολο που δολοφονήθηκε από φανατισμένα πλήθη. (8-13/7)

"Oedipus steps" στο Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου
Ο συνθέτης Ζήσης Σέγκλιας στήνει μια περιπετειώδη συνάντηση μουσικής, χορού και λόγου, που εξερευνά τις τελευταίες, άγνωστες ώρες του Οιδίποδα, ακολουθώντας τα βήματά του όταν προχωράει μόνος και τυφλός στο δάσος. Στις 12 τα μεσάνυχτα ξεκινά αυτή η ιδιαίτερη παράσταση, με οδηγό το σόλο κοντραμπάσο του Γιώργου Κοκκινάρη, τη φωνή της υψιφώνου Λένιας Ζαφειροπούλου και τη χορογραφία του Αλέξανδρου Βαρδαξόγλου και την εκρηκτική κίνηση της χορεύτριας Ναταλίας Καλογεροπούλου. (Πειραιώς 260, 10-11/7)

"The corridor" στο Φεστιβάλ Αθηνών
Μια λυρική, πολυφωνική χοροθεατρική παράσταση για την καθολική εμπειρία του αποχαιρετισμού σε όλες του τις μορφές υπογράφει ο Κύπριος χορογράφος Φώτης Νικολάου, που επιστρέφει στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου μετά από χρόνια. Έντεκα εξαιρετικοί ερμηνευτές (Ναταλία Βαγενά, Αναστάσης Καραχανίδης, Αλέξανδρος Κυριαζής, Κατερίνα Λούρα / Φώτης Νικολάου, Μαρία Μανουκιάν, Chris Mills, Γιάννης Οικονομίδης, Μυριάνθη Παναγιώτου, Κατερίνα Τυλληρίδου, Κώστας Χαραλάμπους) χρησιμοποιούν το σώμα τους ως φορέα μνήμης και έρχονται αντιμέτωποι με μια διαρκή μετάβαση: ένα καθαρτήριο, ένας ψυχικός λαβύρινθος, όπου οι φόβοι, οι αδυναμίες και οι προσδοκίες συνυπάρχουν και αλληλοδιαπλέκονται. (Πειραιώς 260, 8-9/7)

"Σ' αγαπώ" στο θέατρο Από Κοινού
Το υπέροχο έργο "Σ' αγαπώ" ("Village Wooing") του νομπελίστα Τζορτζ Μπέρναρντ Σο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στη δροσερή αυλή του Από Κοινού. Ο Αλέξανδρος Λιακόπουλος σκηνοθετεί τον Γιώργη Κοντοπόδη και τη Βασιλική Σούτη στην αντι-ρομαντική κομεντί γεμάτη από το αιχμηρό, ανατρεπτικό χιούμορ του σπουδαίου συγγραφέα. Η ιστορία αφηγείται το φλερτ ανάμεσα σε έναν εσωστρεφή συγγραφέα και μια αυθόρμητη γυναίκα, οι οποίοι συναντιούνται αρχικά σε ένα κρουαζιερόπλοιο και στη συνέχεια σε ένα επαρχιακό παντοπωλείο. Μια απολαυστική μάχη των φύλων, όπου το πνεύμα και τα κοινωνικά στερεότυπα συγκρούονται με τον έρωτα. (από 8/7)
Περισσότερες πληροφορίες
Υπατία: Ουρανογραφία μνήμης
Μία από τις σημαντικότερες μορφές της ύστερης αρχαιότητας και του ελληνικού πνεύματος στην Αλεξάνδρεια, ζωντανεύει σε μία παράσταση στον ιστορικό περίβολο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, στον λόφο των Νυμφών. Αστρονόμος, φιλόσοφος, μαθηματικός και δασκάλα, η Υπατία, διετέλεσε διευθύντρια της περίφημης Νεοπλατωνικής Σχολής. Η φήμη της ξεπέρασε τα όρια της πόλης και έφτασε σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Η άγρια δολοφονία της το 415 μ.Χ. από φανατισμένα πλήθη μιας εποχής που άλλαζε βίαια, έμελλε να καταστήσει το όνομά της σύμβολο της σύγκρουσης ανάμεσα στη γνώση και τον σκοταδισμό.
The shadows
Η γεννημένη στην Τεχεράνη σκηνοθέτρια και συγγραφέας της παράστασης «The child» (η οποία δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί λόγω του πολέμου στο Ιράν) αναδεικνύει τη βαθιά συγγένεια ανάμεσα στη σύγχρονη εμπειρία και τις οικουμενικές γυναικείες μορφές της αρχαιοελληνικής τραγωδίας, στο έργο που εντάσσεται στο αφιέρωμα «Φωνές του Ιράν». Η εκτεταμένη, διεισδυτική και ευαίσθητη έρευνα που πραγματοποίησε η ίδια με την ομάδα της, βασισμένη σε αυθεντικές μαρτυρίες ανθρώπων από διαφορετικές χώρες, οδήγησε στον εντοπισμό τριών αληθινών και τεκμηριωμένων ιστοριών, των οποίων οι συναισθηματικές και υπαρξιακές διαδρομές παρουσιάζουν εντυπωσιακές αναλογίες με τις αρχετυπικές τραγικές ηρωίδες, την Ιοκάστη, την Αντιγόνη και τη Μήδεια. Ακολουθώντας τις πορείες τους, το έργο εμφυσά νέα ζωή στα μυθικά αυτά πρόσωπα, επιτρέποντας στις φωνές και τις μοίρες τους να αντηχήσουν μέσα στις κρίσεις, τους φόβους και τις αντιφάσεις της εποχής μας. Η βιωμένη εμπειρία της Αφσανέχ Μαχιάν και των συνεργατών της στο Ιράν, ιδιαίτερα κατά τους τελευταίους μήνες –σε μια περίοδο πολεμικών συγκρούσεων, έντονης συναισθηματικής φόρτισης, κοινωνικής και πολιτικής αβεβαιότητας– επηρέασε καθοριστικά τη διαμόρφωση του έργου.
The corridor
Μια λυρική, πολυφωνική χοροθεατρική σύνθεση γύρω από τις έννοιες του πένθους, της μνήμης, της αντίστασης και της ταυτότητας παρουσιάζει ο Κύπριος δημιουργός. Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται η καθολική εμπειρία του αποχαιρετισμού, όχι μόνο ως απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, αλλά και ως σταδιακή έκλειψη εκείνων των καταστάσεων που συγκροτούν τον ανθρώπινο βίο: της νεότητας, της ασφάλειας, της επιθυμίας, της ελευθερίας και, κυρίως, της αίσθησης του ανήκειν. Ο διάδρομος λειτουργεί ως ένα σημείο μετάβασης, δοκιμασίας και μεταμόρφωσης, όπου το οικείο συνυπάρχει με το ανοίκειο, το τρυφερό με το απειλητικό. Ανάμεσα στην αρχή και το τέλος αναπτύσσεται ένας ρευστός ενδιάμεσος χώρος που συγκροτείται ως αρχιτεκτονική ενός εσωτερικού τοπίου: ένα καθαρτήριο, ένας ψυχικός λαβύρινθος, όπου οι φόβοι, οι αδυναμίες και οι προσδοκίες συνυπάρχουν και αλληλοδιαπλέκονται. Σε ένα διαρκώς μετασχηματιζόμενο πεδίο, οι ερμηνευτές φέρουν στο σώμα τους τα ίχνη της μνήμης, αναμετρώνται με τα εσωτερικά τους όρια και ακολουθούν μια πορεία συνεχούς ανασύνθεσης.
Σ’ αγαπώ
Μια τρυφερή ιστορία γνωριμίας δύο εντελώς διαφορετικών ανθρώπων είναι το έργο «Village wooing» του Ιρλανδού νομπελίστα συγγραφέα που μεταφέρεται πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή, σε ελεύθερη απόδοση. Ο Ζήνων, ένας μοναχικός, εσωστρεφής συγγραφέας ταξιδιωτικών οδηγών, συναντά τυχαία, στο κατάστρωμα ενός κρουαζιερόπλοιου, την Άννα, μια αυθόρμητη, ζωηρή και γεμάτη ενέργεια και χαρά για τη ζωή κοπέλα, που δεν φοβάται να μιλήσει, να γελάσει και να διεκδικήσει. Οι δυο τους κουβαλούν διαφορετικές αντιλήψεις για τον έρωτα, την επικοινωνία και τις ανθρώπινες σχέσεις. Μέσα από συνεχείς λεκτικές μονομαχίες, χιουμοριστικές παρεξηγήσεις, αφοπλιστικούς διαλόγους και βλέμματα γεμάτα υπονοούμενα, το έργο παρακολουθεί τη σταδιακή προσέγγιση δύο χαρακτήρων που αρχικά μοιάζουν αταίριαστοι.
Βάκχες
Μια σκοτεινή σκηνική ανάγνωση της τραγωδίας από τον διακεκριμένο δημιουργό Γιάβορ Γκάρντεφ, στη μεγάλη συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου με το Εθνικό Θέατρο της Βουλγαρίας και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με έναν εκλεκτό ελληνοβουλγαρικό θίασο σε σύμπραξη με το βρετανικό συγκρότημα The Tiger Lillies. Στις «Βάκχες» του Γκάρντεφ, η αιώνια διαπάλη ανάμεσα στη λαμπερή μορφή του Απόλλωνα και τη χαοτική σαγήνη του Διονύσου καταρρέει και τίθεται ένα καίριο ερώτημα σχετικά με την ανοχή της κοινωνίας στην αποσταθεροποίηση, σε μια παράσταση που κλονίζει τη βεβαιότητα της λογικής. Το έργο λειτουργεί ως αναμέτρηση με τα όρια της ευταξίας, δοκιμάζοντας την αντοχή κανόνων και θεσμών.
Oedipus steps
Ο συνθέτης Ζήσης Σέγκλιας έρχεται να μας δείξει τι κρύβεται στις τυφλές γωνιές των κλασικών έργων μέσα από μια περιπετειώδη συνάντηση μουσικής, χορού και λόγου, που λειτουργεί σαν μια αδέσποτη θεατρική πράξη εκτός σκηνικού χρόνου. Εδώ πρωταγωνιστούν οι τελευταίες, άγνωστες ώρες του ήρωα, όταν αποσύρεται από το κείμενο του Σοφοκλή και προχωράει μόνος στο δάσος, ως ρόλος χωρίς θεατή. Τι σκεφτόταν; Ήταν ήρεμος ή χαμένος σε ψιθύρους και κραυγές; Η εσωτερική του θερμοκρασία γίνεται το καύσιμο για ένα συγκλονιστικό μουσικό έργο. Η ραχοκοκαλιά της παράστασης είναι το σόλο κοντραμπάσο του Γιώργου Κοκκινάρη επί σκηνής — μια φυσική γεννήτρια δραματικότητας που αποτυπώνει την εσωτερική σύγκρουση του ήρωα. Σε απόλυτο διάλογο μαζί του, η χορογραφία του Αλέξανδρου Βαρδαξόγλου και η εκρηκτική κίνηση της χορεύτριας Ναταλίας Καλογεροπούλου δημιουργούν μια αστραφτερή, σύγχρονη μουσική αναζήτηση που συνομιλεί απευθείας με τους αιώνες.



