Στα έργα του Σαίξπηρ τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και στο σύμπαν του ελισσαβετιανού βάρδου μπαίνουν οι τελειόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών. Την Πέμπτη 4 Ιουνίου στην Αίθουσα "Νίκος Σκαλκώτας" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών πρωταγωνιστούν στην παράσταση "Ό,τι προτιμάτε". Πρόκειται για μια πρωτότυπη σύνθεση πάνω στη ρομαντική κωμωδία "Δωδέκατη νύχτα ή Ό,τι προτιμάτε" του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε μετάφραση Νίκου Χατζόπουλου. Τη δραματουργική επεξεργασία και καθοδήγηση υπογράφει η Μαρία Σαββίδου, σε συνεργασία με την ομάδα των ηθοποιών.

Η Σαββίδου, καταξιωμένη ηθοποιός και δασκάλα με μακρά και σπουδαία πορεία στο ελληνικό θέατρο, αποτελεί βασικό στέλεχος της δημιουργικής ομάδας του Στάθη Λιβαθινού. Η ίδια, μάλιστα, συνεχίζει την έντονη καλλιτεχνική της παρουσία, καθώς το φετινό καλοκαίρι θα την απολαύσουμε στη σκηνή του Ηρωδείου, συμμετέχοντας στην πολυαναμενόμενη παράσταση της "Εκάβης".
Στη σκηνή του Μεγάρου, 15 ταλαντούχοι νέοι ηθοποιοί (Ινώ Αθανασιάδου, Άννα Γκαραφλή, Κατερίνα Θεοδώρου, Βάλια Κουμπή, Στέλιος Κράτσας, Λήδα Κτώνα, Άγγελος Μαγνήσαλης, Κλειώ Παπατζανάκη, Χριστίνα Παρασκευά, Φοίβος Παυλόπουλος, Κλάρα Σαντίκου, Αντώνης Σκύβαλος, Γεωργία Σπυροπούλου, Βασίλης Σύρρος, Κλαύδιος Τσούκα) μεταμορφώνονται διαρκώς. Αλλάζοντας προσωπεία και ρόλους, στα χνάρια του σαιξπηρικού "τρελού" Φέστε, ενορχηστρώνουν μια γλυκόπικρη γιορτή. Με κοστούμι το βλέμμα και ατάκες τις μάσκες, οι απόφοιτοι διερευνούν τα όρια του Έρωτα, ο οποίος μεταμορφώνει το υποκείμενο σε "Άλλο" και μετατρέπει την επιθυμία σε καθρέφτη του εαυτού μας.
Πληροφορίες για την εκδήλωση, στην ιστοσελίδα του Μεγάρου
Περισσότερες πληροφορίες
Ό,τι προτιμάτε
Μια σύνθεση πάνω στη ρομαντική κωμωδία του Ουίλιαμ Σαίξπηρ «Δωδέκατη νύχτα ή Ό,τι προτιμάτε», σε μετάφραση Νίκου Χατζόπουλου, από τους τελειόφοιτους της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών. Δεκαπέντε νέοι ηθοποιοί ορμούν στη σκηνή του θεάτρου, συμμαχούν με τη φαντασία, τα αντικείμενα, τη μουσική και το όνειρο και παίζουν με μια ιστορία, όπου όλα μεταμορφώνονται. Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως το βλέπουμε και συχνά προτιμάμε να είναι κάτι που δεν είναι. Απόλυτη σύγχυση ή εντέλει μια νέα πραγματικότητα; Όλα μεταμορφώνονται διαρκώς, όλα μοιάζουν κάτι άλλο, όλα είναι μεταμφιεσμένα! Αυτός ο κόσμος μοιάζει τόσο πολύ με τον δικό μας, που η διαφορά του μετριέται μόνο από την απόσταση ανάμεσα σε κάποιον και τον καθρέφτη του ή από την απόσταση των θεατών από τη σκηνή. Πρωταγωνιστής του έργου είναι ο Έρωτας, που σε μεταμορφώνει σε Άλλο, και αυτό «το Άλλο» γίνεται ταυτόχρονα το υποκείμενο και το αντικείμενο του πόθου. Άραγε, μέσα από αυτό «το Άλλο», ορίζεται ο καθένας και γίνεται ο έρωτας καθρέφτης του Εαυτού; Σε αυτό το σύμπαν όλα αποκαλύπτονται από το τραγούδι του ερωτευμένου – και ίσως, τελικά, αυτό να είναι η μόνη αλήθεια. Σε μια θεατρική σκηνή, 15 νέοι ηθοποιοί, μεταμορφώνονται αλλάζοντας διαρκώς προσωπεία και ρόλους, όπως ο «τρελός» του Σαίξπηρ, ο Φέστε.

