Πρεμιέρα για το "Γουέστερν" στον Μικρό Κεραμεικό

Μια πρωτότυπη θεατρική πρόταση με τίτλο "Γουέστερν", γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Γιώργο Λουράκη, κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026 στο Μικρό Κεραμεικό, όπου θα παρουσιάζεται κάθε Πέμπτη έως και τις 30 Απριλίου 2026.

Η παράσταση αφηγείται την ιστορία του Κοσμά, ενός γλυκά αφελούς νέου, παθιασμένου με τις ταινίες γουέστερν, ο οποίος ζει με την κοπέλα του, την Εύα, σε ένα μικρό διαμέρισμα στον Κολωνό. Οι δυο τους εργάζονται στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς, ενώ από μικρή ηλικία βρίσκονται μπλεγμένοι σε παράνομες δραστηριότητες, σε μια καθημερινότητα που ισορροπεί ανάμεσα στη ρουτίνα και την παραβατικότητα.

Ένα λάθος — ένα δέμα που δεν παραδόθηκε ποτέ— έρχεται να διαταράξει βίαια την εύθραυστη ισορροπία τους. Η απειλή που προκύπτει αποδεικνύεται μεγαλύτερη απ’ ό,τι είχαν φανταστεί, αναγκάζοντας τον Κοσμά να έρθει αντιμέτωπος με τους βαθύτερους φόβους του στην πραγματική ζωή· εκεί όπου δεν υπάρχει πια η ασφάλεια της οθόνης και δεν μπορεί απλώς να κλείσει την τηλεόραση.

Στην παράσταση πρωταγωνιστούν οι Έλενα Κατέχη, Κωνσταντίνος Σιώζος και Σίμος Τζίτζης, δίνοντας σάρκα και οστά σε μια σύγχρονη ιστορία ενηλικίωσης, φόβου και φαντασίας, εκεί όπου η πραγματικότητα μοιάζει με μονομαχία και η επιβίωση γίνεται προσωπική υπόθεση.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Στο "Γουέστερν", το κινηματογραφικό είδος δεν λειτουργεί απλώς ως αισθητική αναφορά, αλλά ως ο εσωτερικός κόσμος και το καταφύγιο του ήρωα. Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης και συγγραφέας του έργου, "το γουέστερν δεν είναι απλώς ένα κινηματογραφικό είδος· είναι ο τρόπος του ήρωα να αντέχει την πραγματικότητα". Ένας φανταστικός τόπος διαφυγής, όπου όσο υπάρχει οθόνη και DVD, υπάρχει ακόμη η δυνατότητα να ξεφύγεις.

Η αισθητική και η αφήγηση του γουέστερν διαπερνούν την πλοκή του έργου: άνθρωποι στα όρια του περιθωρίου, ένα αφιλόξενο τοπίο και ένας νόμος που δεν επιβάλλεται απ’ έξω, αλλά γεννιέται από την ανάγκη της επιβίωσης. "Στην Άγρια Δύση, όπως και στην καθημερινότητά των ηρώων, δεν υπάρχουν εγγυήσεις, μόνο επιλογές και συνέπειες", επισημαίνει ο δημιουργός.

Η Άγρια Δύση μεταφέρεται στη σύγχρονη Αθήνα. Σε ένα υπερυψωμένο ισόγειο στον Κολωνό, τρεις ήρωες ζουν την κανονικότητα μιας παραβατικής ζωής. Το έργο προσεγγίζεται με ρεαλισμό, καταγράφοντας τις ανασφάλειες, τις εμμονές, τους στόχους και τις μικρές ή μεγάλες μετακινήσεις τους. Παρά τις ιδιαιτερότητές τους, οι διαδρομές τους δεν απέχουν από εκείνες πολλών συνομηλίκων τους. "Δεν με ενδιέφερε να μιλήσω για "εξαιρετικές” ζωές", σημειώνει ο σκηνοθέτης, "αλλά για ανθρώπους που θα μπορούσαν να είναι ο καθένας μας".

Η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα παραμένει διαρκώς παρούσα: ένας κόσμος που αλλάζει, κοινωνικές ανισότητες που χωρίζουν το ένα κτίριο από το διπλανό, και άνθρωποι που διεκδικούν το μέλλον τους με κάθε κόστος. Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται και η παιδικότητα, όχι ως αδυναμία, αλλά ως στάση αντίστασης απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής. "Η παιδικότητα δεν είναι φυγή", τονίζει, "είναι ένας τρόπος να μην παραδοθείς".

Το έργο στέκεται δίπλα σε εκείνον που επιμένει να παραμένει πιστός στον φανταστικό του κόσμο. Σε εκείνον που, κόντρα στην κριτική των άλλων και στους φόβους που του έχει φορέσει η κοινωνία, επιλέγει να διατηρήσει το βλέμμα του παιδιού ως μια πράξη ελευθερίας. Όπως χαρακτηριστικά ακούγεται στην παράσταση:
"Και σκέφτομαι, γιατί εμείς να είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους; Τι παραπάνω έχουμε; Μετά όμως σκέφτομαι ότι για σένα και μόνο αξίζει να σκέφτομαι κάτι καλύτερο. Γιατί είσαι μέσα στα σκατά όπως και εγώ, αλλά μπορείς να φαντάζεσαι ότι είσαι σε έναν άλλο κόσμο".