Είδαμε το "My fierce ignorant step": Ορμή, πάθος και αποθέωση του "μαζί" στη σκηνή της Στέγης

"Το "My Fierce Ignorant Step” είναι εμπνευσμένο από μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μου” έχει δηλώσει στο "α” ο σπουδαίος χορογράφος Χρήστος Παπαδόπουλος μιλώντας για την παράσταση του που παίζεται στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση.” Στην εφηβεία, στο χωριό, στη Νεμέα, ήμουν με τον παππού στα αμπέλια και άκουγα Μίκη Θεοδωράκη, το "Άξιον Εστί”, αλλά και τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι για τους "Όρνιθες”. Αυτά τα δύο συνδυάστηκαν με εκείνη την περίοδο της νιότης και της ελπίδας. Της ανερυθρίαστης τόλμης, που πίστευα ότι θα αλλάξουμε τη ζωή και όλα θα είναι πολύ ωραία”.

Και πράγματι, η παράσταση "My fierce ignorant step" είναι ένα σωματικό και συναισθηματικό κάλεσμα επιστροφής. Όχι σε έναν συγκεκριμένο χρόνο, αλλά σε μια εσωτερική κατάσταση- εκείνη της νεότητας, του θάρρους, της ορμής που δεν γνωρίζει εμπόδια. Η παράσταση μας συνεπήρε γιατί όσα εκτυλίσσονται στη σκηνή δεν υπακούουν σε φόρμες ή αυστηρές χορευτικές γραμμές. Γιατί η χορογραφία είναι μια κοινή ώθηση. Μια δόνηση που ξεκινά από μέσα και γίνεται εξωτερική, ένας συντονισμός σωμάτων που διατηρούν την ατομικότητά τους εντός ενός εκρηκτικού "μαζί". Η παράσταση λειτουργεί σαν ένα κύμα: δυνατό, επίμονο, με στιγμές ήρεμες και στιγμές κατακλυσμιαίες, αλλά πάντα με ένταση που υποβόσκει. Δεν υπάρχει ένα νόημα, αλλά μια πολλαπλότητα νοημάτων. 

Η έννοια της φόρας κυριαρχεί: όχι ως τεχνική επιτάχυνσης, αλλά ως υπαρξιακή κατάσταση. Κάθε χορευτής, κάθε βήμα, κάθε ανατροπή του ρυθμού μοιάζει να ωθεί το έργο προς τα μπρος. Κι αυτή η φόρα γεννά συγκίνηση γιατί θυμίζει ακριβώς εκείνο το ακατέργαστο, άφοβο, ανεξήγητα αισιόδοξο κομμάτι του εαυτού μας που δεν λογαριάζει ούτε το "πρέπει" ούτε το "δεν γίνεται".

Το σκηνικό σύμπαν χτίζεται με μια φρενίτιδα κινήσεων και είναι εξουθενωτικά δύσκολο για τους χορευτές. Αυτό ακριβώς καθιστά το αποτέλεσμα εντυπωσιακό: γιατί η συλλογική προσπάθεια είναι το κεντρικό σημείο αναφοράς. Μέσα από τη δυσκολία, γεννιέται η ανάγκη του ενός για τον άλλον-και από αυτή την ανάγκη αναδύεται μια νέα μορφή ομορφιάς: η συλλογικότητα ως δυνατότητα. Το βλέπεις στο βλέμμα και το χαμόγελο του Γιώργου Κοτσιφάκη, που βρίσκεται μπροστά στο μεγαλύτερο μέρος της παράστασης, αυτού του απίθανου χορευτή που όποτε κι αν τον έχουμε δει να χορεύει εξτασιαζόμαστε γιατί η κίνησή του δεν είναι μόνο τεχνικά άρτια, διαθέτει ένα σπάνιο είδος εσωτερικής έντασης, σαν κάθε του βήμα να κουβαλά μια κατάσταση. Όλες οι ερμηνείες είναι γεμάτες αφοσίωση. Οι Θέμις Ανδρεουλάκη, Αντώνης Βάης, Αμαλία Κοσμά, Σωτηρία Κουτσοπέτρου, Μαρία Μπρέγιαννη, Τάσος Νίκας, Σπύρος Ντόγκας, Δανάη Παζιργιαννίδη, Ιωάννα Παρασκευοπούλου κατοικούν τον χώρο, τον μετασχηματίζουν, τον ζωντανεύουν με τον δικό τους παλμό.

 

Η μουσική του Κορνήλιου Σελαμσή, σε συνεργασία με τον Jeph Vanger, κινείται στα όρια του πρωτότυπου και του πρωτόγονου. Χτίζει την ένταση, δονεί τα σώματα, πυροδοτεί τις αντιδράσεις. Είναι κι αυτή ένα ηχητικό ισοδύναμο του ρίσκου. Σε μια εποχή που εύκολα παραδινόμαστε στην κυνικότητα, το "My fierce ignorant step" φωνάζει τη δυαντότητα: μαζί μπορούμε, όσο δύσκολο κι αν είναι. Και το κάνει όχι με ρητορική, αλλά με ιδρώτα, σώμα, ανάσα και συγκίνηση. 

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος σταθερά επιβεβειώνει ότι είναι μια από τις πιο ουσιαστικές και ξεχωριστές φωνές του σύγχρονου ελληνικού χορού. Δεν βασίζεται σε εντυπωσιασμούς, αλλά σε μια βαθιά, ερευνητική προσέγγιση της κίνησης και της σχέσης σώματος-χώρου-υλλογικότητας. Από το "Elvedon" και το "Ion", μέχρι το "Larsen C" και τώρα το "My fierce ignorant step", χτίζει ένα έργο που έχει εσωτερική συνοχή, προσωπικό ύφος και διεθνή αναγνώριση. Η αξία του δεν έγκειται μόνο στη χορογραφική του ματιά, αλλά στο γεγονός ότι δημιουργεί έργα με στοχαστικό βάθος, τα οποία παραμένουν ανοιχτά στο βίωμα και στη συναισθηματική συμμετοχή του θεατή.

Ο Παπαδόπουλος, τον Ιούλιο θα παρουσιάσει στο πλαίσιο του 31ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας το "Mellowing”, ένα έργο-ωδή στην ωριμότητα του σώματος, με χορευτές άνω των 40 ετών, σε συνεργασία με την ομάδα Dance On Ensemble του Βερολίνου (Κεντρική Σκηνή, 18/7).