Πάτροκλος Σκαφίδας©
Ο "Χορός του Θανάτου", οι " Δανειστές" και η "Πιο δυνατή", τα τρία έργα όπου ο Άουγκουστ Στρίντμπεργκ εντρυφεί στη μάχη των δύο φύλων, έδωσαν το έναυσμα στην αιρετική Λένα Κιτσοπούλου να καταθέσει το δικό της σχόλιο πάνω στις σχέσεις. Έτσι, στις 23 Οκτωβρίου κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Άνεσις η παράσταση "Η Ορέστεια του Στρίντμπεργκ", σε δική της σύλληψη και σκηνοθεσία και με πρωταγωνιστές τους Ευδοκία Ρουμελιώτη, Χρήστο Σαπουντζή, Χρήστο Μαλάκη και Μαρία Μοσχούρη.
"Γενικά μην παντρεύεστε, αυτό είναι σίγουρα σωστό, αλλά σίγουρα δεν χρειαζόταν η γέννηση του Στρίντμπεργκ για να το καταλάβουμε", σημειώνει η αιρετική δημιουργός για τον "Χορό του θανάτου" το έργο του που διεισδύει στην κόλαση ενός παντρεμένου ζευγαριού, εξήντα χρόνια πριν το "Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ" του Άλμπι, και συνεχίζει: "Γιατί να πάρεις ένα τέτοιο έργο του Στρίντμπεργκ σήμερα και να το παίξεις στο θέατρο; Έλα μου ντε. Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Γιατί να μιλήσεις μέσω του Στρίντμπεργκ για τον γάμο ως μία μακάβρια και φρικτή μορφή επίγειας κόλασης;"
Η παράσταση "υπόσχεται" μία ολονυχτία Στρίντμπεργκ, "η οποία θα σκάψει την ψυχή του Στρίντμπεργκ όσο καμία μέχρι σήμερα, για να αναρωτηθεί αν τελικά ο έρωτας είναι αγάπη και αν η αγάπη έχει σχέση με την σχέση ως συμβίωση ή ως συγκατοίκηση ή ως γάμος". Στο "Χορό του θανάτου" η συγκρουσιακή σχέση ενός ζευγαριού απειλείται με ολοκληρωτική πυρπόληση, όταν εισβάλει στη ζωή τους ένα πρόσωπο από το παρελθόν. Στους "Δανειστές" στο κάδρο μπαίνει ένα ακόμη ερωτικό τρίγωνο, καθώς συναντιούνται σε ένα παραθαλάσσιο ξενοδοχείο μία γυναίκα με τον νυν και τον πρώην σύζυγό της, ενώ στην "Πιο δυνατή", που έχει τη μορφή μονολόγου, μια γυναίκα απευθύνεται προς την ερωμένη του άνδρα της.
Μένει να δούμε ποια θα είναι η αποδομητική ματιά της Λένας Κιτσοπούλου στα τρία έργα. Για τον "Χορό του θανάτου" σημειώνει: "Κατάθλα και κατάθλα και μόνο κατάθλα και κανένας λόγος να γίνει ένα τέτοιο έργο σήμερα. Σκέφτομαι όμως μήπως το γεγονός ότι δεν υπάρχει λόγος κανένας, μήπως αυτός είναι ο πιο σοβαρός λόγος για να γίνει ένα τέτοιο έργο; Πώς αλλιώς θα μιλήσεις για τέτοιο τέλμα, άμα δεν το νιώθεις ο ίδιος στο πετσί σου και μόνο διαβάζοντας αυτό το βαρετό, παλιό, ατάλαντο έργο;". Για τους "Δανειστές" δανείζεται τα λόγια του Ελύτη, "εδώ στου δρόμου τα μισά, έφτασε η ώρα να το πω, άλλα είναι εκείνα που αγαπώ, για αλλού ξεκίνησα. Και να ήταν και στα μισά του δρόμου όλοι αυτοί, καλά θα ήτανε. Εδώ μιλάμε ότι ο δρόμος σχεδόν έχει τελειώσει και για τους τρεις", ενώ για την "Πιο δυνατή" αναρωτιέται: "Πώς είσαι εσύ μωρή μαλάκω η πιο δυνατή, που μένει μαζί σου από υποχρέωση ή συμβατικότητα ή συμφέρον; Είσαι η ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ επειδή τον ακολουθείς σε δείπνα και καλέσματα και λέει αυτός από δω η γυναίκα μου; Είναι δύναμη αυτό μωρή γίδα όρθια;"
Η πρωτότυπη μουσική σύνθεση είναι του ECATI (Αντώνης Χατζηαντώνης), τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μαγδαληνής Αυγερινού και οι φωτισμοί του Νίκου Βλασσόπουλου.
Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Η Ορέστεια του Στρίντμπεργκ
Στο νέο της έργο, η ιδιοσυγκρασιακή δημιουργός αντλεί έμπνευση και συνδυάζει/αποδομεί/κατακρεουργεί τα τρία έργα του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ «Ο χορός του θανάτου», «Οι δανειστές», «Η πιο δυνατή», για να μιλήσει για τον έρωτα, την αγάπη, το γάμο και τη συμβίωση. Σε ένα σκηνικό από ξύλο ζωντανεύει αυτή η επίγεια "κόλαση" της καθημερινής συμβίωσης όπου ένα ζευγάρι, ύστερα από 25 χρόνια γάμου, μένει μαζί από συνήθεια, αποκαλύπτοντας τα σκοτεινά και οδυνηρά βάθη της σχέσης τους. Οι συγκρούσεις τους διερευνούν την αγάπη και το γάμο με μαύρο χιούμορ και ένταση, φέρνοντας στο προσκήνιο την εξουσία και τον πόνο, που συχνά ενυπάρχουν στην αγάπη σύμφωνα με τον Στρίντμπεργκ.
