"Το έκτο πάτωμα" επιστρέφει στο Θέατρο Παλλάς

Το "Έκτο πάτωμα", η θρυλική παράσταση σε διασκευή Άννας Παναγιωτοπούλου με τη μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη και τους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, μετά την τεράστια επιτυχία και τα συνεχόμενα sold out σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Κρήτη, επιστρέφει στο θέατρο Παλλάς για οκτώ βραδιές, όπου και θα ολοκληρώσει τον κύκλο της. Σκηνοθέτης της μουσικής κωμωδίας του Αλφρέντ Ζερί που παρουσιάζεται με ζωντανή μουσική και μας μεταφέρει στην καθημερινότητα των ενοίκων μιας πολυκατοικίας στο Παρίσι της δεκαετίας του 1930 είναι ο Γιώργος Βάλαρης.

Υρώ Μανέ, Κώστας Μακεδόνας, Ελένη Καστάνη, Δανάη Λουκάκη, Μαριαλένα Ροζάκη, Αρμάν Εδουάρδος Μενετιάν, Βασίλης Αθανασόπουλος, Σταύρος Παρχαρίδης, Ευαγγελία Μουμούρη, Γιάννης Στεφόπουλος και η Μίρκα Παπακωνσταντίνου στο ρόλο του Πνεύματος του Έκτου Πατώματος πρωταγωνιστούν στην παράσταση που συνεχίζεται από τις 23 Φεβρουαρίου και αποτελεί αναβίωση της θρυλικής πλέον παρουσίασης του "Έκτου πατώματος” στο θέατρο Περοκέ τη σεζόν 1991-92.

Με άξονα την κωμωδία που χαρακτηρίζει την επιτυχημένη διασκευή της Άννας Παναγιωτοπούλου στο δημοφιλές έργο του Αλφρέντ Ζερί -που έχει μεταφραστεί και παιχτεί με τεράστια επιτυχία σχεδόν σε όλο τον κόσμο από το 1938 ως σήμερα- ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου δημιούργησαν ίσως τα πιο γνωστά και αγαπημένα τραγούδια που ακούστηκαν ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες σε θεατρική παράσταση, ("Τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποιά χρονιά", "Το τραγούδι της κουτσομπόλας", "Το τραγούδι της ζήλειας", "Η κουπαστή" κ.ά.).

Την δεκαετία του ’30 οι ένοικοι μιας πολυκατοικίας στο Παρίσι, ζουν χτυπημένοι από την κρίση της εποχής. Η καθημερινότητα των ενοίκων του έκτου πατώματος, ξεδιπλώνεται μέσα από τους έρωτες, τις συγκρούσεις, τους ατελείωτους καυγάδες, τα συνεχή περιστατικά, αλλά και τα όνειρα που κάνει ο καθένας για την ζωή του. Όνειρα μικρά και μεγάλα, όνειρα που  δίνουν σε κάθε άνθρωπο τη δύναμη να αντέξει  τις δυσκολίες της καθημερινότητάς. Μόνο που μέσα στην πορεία του έργου, οι ήρωες θα συνειδητοποιήσουν ότι πάνω και πέρα από τα όνειρα -που δυστυχώς τόσο σπάνια γίνονται πραγματικότητα- υπάρχει η αγάπη, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, η αίσθηση ότι παραμένουμε ενωμένοι απέναντι σε κάθε δυσκολία.

Όπως σημειώνει ο Γιώργος Βάλαρης: "Παρά το γεγονός ότι το βαθιά συγκινητικό και ανθρώπινο  έργο "Το έκτο πάτωμα" που χαρακτηρίζεται ως κωμωδία με έντονα δραματικά στοιχεία με φόντο το Παρίσι της δεκαετίας του ΄30, θα μπορούσε κάλλιστα και να εξελίσσεται σε κάποια συνοικία της Αθήνας και μοιάζει ιδιαίτερα επίκαιρο σήμερα, σε μια εποχή κρίσης όπου έχουμε ανάγκη όσο ποτέ τη συντροφικότητα και την αγάπη του ενός για τον άλλον. Στο Παρίσι εκείνης της εποχής με την τεράστια καλλιτεχνική άνθιση, τον Πικάσο, τον Ματίς, τον Νταλί και πλήθος άλλων που την περίοδο αυτή του μεσοπολέμου διαμόρφωσαν την τέχνη του 21ου αιώνα και στο έκτο πάτωμα μιας φτωχικής πολυκατοικίας, ζούνε οι ήρωες του έργου μας. Άνθρωποι βιοπαλαιστές, εργάτες, επίδοξοι ζωγράφοι, μουσικοί, στιχουργοί και λαϊκοί συγγραφείς που  αδυνατούν να πληρώσουν το ενοίκιο, με άδεια στομάχια και άδεια πιάτα… αλλά γεμάτοι ελπίδα, περιμένοντας ένα σωτήρα που δεν έρχεται ποτέ! Αντίθετα έρχεται η σπιτονοικοκυρά για να εισπράξει το νοίκι. Και τότε όλοι τρέχουν να κρυφτούν…”.

Το "Έκτο πάτωμα" (1937) του Ελβετού συγγραφέα Αλφρέντ Ζερί (1895-1972) έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες κι έχει κάνει χιλιάδες παραστάσεις σ' όλο τον κόσμο. Μεταφέρθηκε, μάλιστα, και στον κινηματογράφο - το 1940, γαλλική παραγωγή - απ' τον Μορίς Κλος σε σενάριο και με διαλόγους που υπέγραφε ο Ροζέ Βιτράκ αλλά και στην τηλεόραση: στην Δυτική, τότε, Γερμανία το 1954 και, ως μίνι σειρά, στην Ολλανδία το 1961. 

Στην Ελλάδα το πρωτοπαρουσίασε η Μαρίκα Κοτοπούλη το 1938 - μεγάλη της επιτυχία την οποία επανέλαβε αρκετές φορές. Στην επανάληψη του '52 - τελευταία εμφάνιση της Μαρίκας στην Αθήνα πριν απ' το θάνατό της - συμπρωταγωνιστούσε ο Ντίνος Ηλιόπουλος ο οποίος αργότερα - το 1964 - '65 - παρουσίασε το έργο με το θίασό του πια και σε διασκευή του Δημήτρη Γιαννουκάκη με τον τίτλο "Οι κυρίες της αυλής" στο θέατρο Γκλόρια ενώ πρωταγωνίστησε και στη μεταφορά του σε ταινία απ' τον Ντίνο Δημόπουλο το 1966.

Αυτή είναι η ιστορία ενός έργου του 1937, που γνώρισε τη μεγαλύτερη επιτυχία του όταν διασκευάστηκε από την Άννα Παναγιωτοπούλου και τον Πλάτωνα Μαυρομούστακο για το θρυλικό "Έκτο πάτωμα" του 1991-92, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Έξαρχου, στο Περοκέ και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Ναυαρίνου με πρωταγωνιστές τους: Χρήστο Βαλαβανίδη, Ελένη Γερασιμίδου, Νένα Μεντή , Έρρικα Μπεγιέτη , Κατιάνα Μπαλανίκα, Γιώργο Νινιό, Στέλιο Μάινα, Σοφία Ολυμπίου, Άννα Παναγιωτοπούλου, Τάσο Χαλκιά, Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, Κώστα Μπάση, Πάνο Ρεντούμη, Βασίλης Λαζαρίδη. Το έργο παρουσιάστηκε ξανά σε σκηνοθεσία της Μαριάννας Κάλμπαρη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων το 2012.

Συμμετέχουν οι μουσικοί Δημήτρης Κίκλης, Αποστόλης Παρασκευαΐδης και Άρτεμις Βαβάτσικα, σε ενορχήστρωση του Δημήτρη Ανδρεάδη. Τα σκηνικά είναι του Μανόλη Παντελιδάκη, τα κοστούμια του Χάρη Σουλιώτη, οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου, η χορογραφία του Μάρκου Γιακουμόγλου και το βίντεο του Τεντ Ζωγράφου.