Για δεύτερη συνεχή χρονιά επιστρέφει στη σκηνή του Θεάτρου Αλκμήνη η θεατρική μεταφορά του συγκλονιστικού μυθιστορήματος του Μανουέλ Πούιγκ "Το φιλί της γυναίκας αράχνης" σε σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη με πρωταγωνιστές τους Παντελή Καναράκη και Παναγιώτη Κατσίκη. Η πρεμιέρα προγραμματίζεται για τις 9 Οκτωβρίου.
Αργεντινή, μέσα της δεκαετίας του ‘70, ένα στρατιωτικό πραξικόπημα ανατρέπει την τότε δημοκρατική κυβέρνηση. Το αυτοαποκαλούμενο καθεστώς της "Εθνικής Διαδικασίας Αναδιοργάνωσης" της στρατιωτικής δικτατορίας του Χόρχε Βιδέλα, καταφεύγει όλο και περισσότερο σε βασανιστήρια, απειλές και εκβιασμούς για να σωφρονίσει και να τιμωρήσει αντιφρονούντες. Στα μαρτυρικά εφτά χρόνια εξουσίας του, μέχρι και την επιστροφή στη δημοκρατική διαδικασία, υπολογίζεται πως εξαφανίστηκαν με παράνομα μέσα χιλιάδες διαφωνούντες, με αποκορύφωμα την εξαφάνιση περίπου 500 παιδιών μαρξιστών αγωνιστών. Δεδομένης της συστηματικής δίωξης κοινωνικών μειονοτήτων, η περίοδος έχει χαρακτηριστεί ως διαδικασία γενοκτονίας.
Στο μυθοπλαστικό συμπάν του Πούιγκ, το οποίο παραμένει πιστό στην εποχή και τα συγκείμενα της, βρίσκονται σε ένα μικρό κελί της φυλακής Βίλλα Ντεβότο του Μπουένος Άιρες δύο συγκρατούμενοι, προσπαθώντας να χωρέσουν μέσα σε μια ασύμβατη γι’ αυτούς συγκατοίκηση. Ο Μολίνα που διώκεται για παρεκκλίνουσα σεξουαλική συμπεριφορά και ο Βάλεντιν, πολιτικός κρατούμενος που διώκεται για τις αριστερές του ιδέες. Σύντομα υφαίνεται ανάμεσα τους ένας πολύπλοκος αλλά ισχυρός δεσμός. Σε κόσμους διαφορετικούς, με διαφορετικά πολιτικά πιστεύω, όνειρα ζωής και σεξουαλικές προτιμήσεις, οι δυο τους ακροβατούν ανάμεσα στο παρελθόν, σε μια σκληρή πραγματικότητα, και σ’ ένα αβέβαιο μέλλον.
Συγκινητικό και ανατριχιαστικό, αστείο και αισθησιακό, αυτό το οικείο δράμα δύο ατόμων διατρέχει τη συναρπαστική γκάμα της φαντασίας, του κινδύνου και, τέλος, της εμπνευσμένης και αιώνιας ελπίδας. Το έμπειρο μάτι του Παντελή Καναράκη ήταν σε θέση να αναγνωρίσει αυτές τις αρετές δεκαετίες πίσω, όταν "Το φιλί της γυναίκας αράχνης" συστήθηκε για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό κινηματογραφικά προσεγγίζοντας ακόμα περισσότερους οπαδούς από τη μυθιστορηματική εκδοχή του. Όπως δηλώνει ο ίδιος σε συνέντευξη του στο "α": "Είναι ένα έργο που λατρεύω. Το είχα όνειρο να το ανεβάσω και είμαι ευτυχής που φέτος πραγματοποιήθηκε. Είναι ένα πολιτικό μεν έργο αλλά πλημμυρισμένο από συναίσθημα, γλύκα και τρυφερότητα μέσα από σκληρές καταστάσεις […] Ο Μολίνα που υποδύομαι είναι ένας ήρωας που διατηρεί την παιδικότητα του, ζει στο δικό του κινηματογραφικό κόσμο και δεν θέλει να του χαλάει τίποτα τη μαγεία ακόμα και μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες της φυλακής. Αποδεικνύεται βέβαια ότι τελικά είναι μια ηρωική, γενναία και γεμάτη αγάπη ψυχή."
Από την διασκευή (βασισμένη στη μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ) και την σκηνοθετική προσέγγιση του Κοραή Δαμάτη, την σκηνογραφική και ενδυματολογική υποστήριξη του Παύλου Ιωάννου αλλά και τις ερμηνείες των Καναράκη και Κατσίκη, έρχεται μια προκλητική ιστορία αγάπης, φαντασίας και φιλίας που αναπτύσσεται όταν η ανθρωπότητα ωθείται στα όριά της.
