Θανάσης Παππάς: Mondus Novus

Το έργο του Παππά αντλεί έμπνευση από την Ισπανία του 15ου αιώνα, από τη στιγμή της Ανακατάκτησης και την έξοδο προς το άγνωστο. Η ιστορία δεν λειτουργεί εδώ ως αναπαράσταση, αλλά ως πεδίο επανερμηνείας, πάνω στο οποίο το παρελθόν μετασχηματίζεται σε σύγχρονο εικαστικό λεξιλόγιο. Στη ζωγραφική του, φωτοστέφανα, σταυροί και θρησκευτικά σύμβολα αποσπώνται από τη δογματική τους λειτουργία και μετατρέπονται σε φορείς αισθητικής και πνευματικής μετενσάρκωσης. Δεν δηλώνουν πια την υπέρβαση μέσω της πίστης, αλλά τη σιωπηλή ανάγκη του ανθρώπου για νόημα, ανάταση και ηθική ισορροπία, άλλοτε πάλι δηλώνουν μονάχα την λυρικότητα της αισθητικής τους λειτουργίας. Μιας αισθητικής που μιλά για το πρωτότυπο, το χειροποίητο, το αναγεννησιακό.

Επιμέλεια: Νιόβη Κρητικού