Βαλεντίνα Μπαρτολίνι: Belly of the Fish

Η Μπαρτολίνι αντλεί έμπνευση από πρωτο-σουρεαλιστικές πρακτικές που μετατοπίζουν την προσοχή από τον εξωτερικό κόσμο στο ασυνείδητο, επιτρέποντας στις μορφές να αναδυθούν μέσω της διαίσθησης, της ενδοσκόπησης και της προσοχής. Ο τίτλος παραπέμπει σε βιβλικές εικόνες του εσωτερικού κόσμου και της μεταμόρφωσης, όπως η κοιλιά της φάλαινας στην ιστορία του Ιωνά. Aυτές οι διακριτικά σουρεαλιστικές εικόνες, παραπέμπουν στη θάλασσα, στα όνειρα και στη μήτρα ως χώρους συνεχούς μετασχηματισμού. Καθρέφτες, βουνά και υβριδικά πλάσματα που παραπέμπουν σε φυτά, ψάρια, γάτες και πεταλούδες επαναλαμβάνονται και εξελίσσονται σε οργανικές, διαειδικές μορφές. Μέσα από αυτήν τη βιομορφική γλώσσα, τα σώματα γίνονται ρευστά και ασταθή, αιωρούμενα ανάμεσα στο ζώο και στο τοπίο, χαρτογραφώντας διαδικασίες ανάπτυξης και μεταμόρφωσης.