Facebook/@AILF - Athens International Literature Festival
Αυλαία έριξε την Κυριακή 29 Μαρτίου η πρώτη διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας (Athens International Literature Festival – AILF), σε διοργάνωση της Τεχνόπολης και καλλιτεχνική διεύθυνση των Χρήστου Αστερίου, Λευτέρη Καλοσπύρου και Μικέλας Χαρτουλάρη, το οποίο μετέτρεψε για ένα τριήμερο την Τεχνόπολη σε meeting point των απανταχού βιβλιόφιλων.
Με καλεσμένους, μεγάλα ονόματα της διεθνούς λογοτεχνίας, όπως ο φετινός Νομπελίστας Λάσλο Κρασναχορκάι, αλλά και ανθρώπους από την ελληνική εκδοτική δραστηριότητα, το φεστιβάλ έγινε πόλος έλξης συζητήσεων γύρω από τη λογοτεχνία, το παρόν, το παρελθόν, αλλά και το μέλλον της.
Να λοιπόν, μερικά μόνο απ' όσα κρατάμε από την παρθενική εμφάνιση του θεσμού:
-
Μπράβο στη διοργάνωση!
Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι ήταν η πρώτη διοργάνωση του φεστιβάλ, η γενική εικόνα ήταν ότι ήταν άψογα οργανωμένη. Το αδιαμφισβήτητο know-how χρόνων της ομάδας Τεχνόπολης στην διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων ήταν εμφανές στο όλο στήσιμο (διόλου δεδομένου για δημόσιο θεσμό) ενός σύγχρονου, καλαίσθητου, λειτουργικού φεστιβάλ για το ευρύ κοινό που πήγαινε από εκδήλωση σε εκδήλωση, έμοιαζε να μη θέλει να φύγει, έκανε ουρές για του υπογράψουν τα βιβλία οι αγαπημένοι τους συγγραφείς αλλά και για να τα αγοράσει επί τόπου στο πωλητήριο και το book café.
-
Και ο Κέβιν Μπάρι ψηφίζει Παγκράτι!
Η αποκάλυψη του ιρλανδού συγγραφέα Κέβιν Μπάρι (εκδόσεις Gutenberg, Γεννήτρια) ότι περνά εδώ και χρόνια μέρος της ζωής του και στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Παγκράτι, χαριτολογώντας ότι δεν μπορεί να μιλά για gentrification της περιοχής, αφού ως digital nomad και ο ίδιος ευθύνεται γι' αυτό. Όσον αφορά τα συγγραφικά στέκια του, είπε ότι είναι επισκέπτης του Motiv, αλλά και άλλων μαγαζιών επί της Δαμάρεως.
-
Τα "πηγαδάκια"
Και τις τρεις μέρες της διοργάνωσης ζωηρά και συχνά αυθόρμητα τα πηγαδάκια που σχημάτιζαν οι βιβλιόφιλοι μεταξύ τους, καθώς βρίσκονταν στον ίδιο χώρο με άλλους ανθρώπους που μοιράζονταν κοινά ενδιαφέροντα και απόψεις πάνω σε συγκεκριμένους/συγκεκριμένες συγγραφείς. Εικάζουμε, ότι στο τριήμερο του φεστιβάλ δημιουργήθηκαν και κάποιες νέες φιλίες!
© Facebook/@AILF - Athens International Literature Festival
-
Δεν βρήκες θέση; Και;
Αντιλαμβανόμαστε την απογοήτευση όσων βρέθηκαν στην πηγή και δεν ήπιαν νερό μαθαίνοντας ότι οι πόρτες για τη συζήτηση της επιλογής τους στο αμφιθέατρο είχαν κλείσει στην ώρα τους ή ήταν sold out, παρόλα αυτά η επιλογή της αναμετάδοσης σε οθόνες έξω ή στο book cafè (με πρόβλεψη για διερμηνεία σκανάροντας το σχετικό qr code) κάλυψε με το παραπάνω τη σχετική ανάγκη. Όσοι και όσες δεν είχαν πρόσβαση στον χώρο των συζητήσεων, μπορούσαν να τις ακούσουν σε εξωτερικό και εσωτερικό χώρο με γιγαντοοθόνες. Δίνοντας μας μάλιστα και επιλογή να συνδυάσουμε δύο ταυτόχρονες ομιλίες μοιράζοντας το χρόνο στα δύο μπροστά στις οθόνες και απολαμβάνοντας τον συγγραφέα μαζί με τον μεσημεριανό ήλιο ή τον καφέ μας. Στα συν και η μετάφραση στη νοηματική σε όλες τις συζητήσεις.
-
Ο καταιγιστικός Πολ Λιντς
Η προτροπή του βραβευμένου με Booker Ιρλανδού συγγραφέα Πολ Λιντς (εκδόσεις Gutenberg) στο ελληνικό κράτος να δώσει λεφτα και φοροαπαλλαγές στους συγγραφείς για να πετύχουμε κι εμείς ένα λογοτεχνικό boom ανάλογο με της Ιρλανδίας, όσο κι αν μοιάζει επιστημονική φαντασία, όπως είπε ο συνομιλητής του Νίκος Α. Μάντης! Ο... καταιγιστικός και ασταμάτητος στις απαντήσεις του Πολ Λιντς να αποκαλύπτει ότι εδώ και δεκαετίες κάνει διαλογισμό, κάτι που τον βοηθά στη συγγραφή. Ενδιαφέρουσα η αντίστιξη που έκανε μεταξύ της αναφοράς στον πατέρα του ως διασώστη και των χαρακτήρων του βιβλίου του οι οποίοι είναι πέραν κάθε διάσωσης αλλά και η σύνδεση της ιρλανδικής "επανάστασης" στη λογοτεχνία με την "κοινωνική επανάσταση" που έχει συντελεστεί, όπως είπε, τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα του με την υποχώρηση του κυρίαρχου ρόλου που είχε η εκκλησία στο κράτος. Όπως και η αντίστασή του στην αντιπροσώπευση της ιρλανδικότητας και την κοινωνικά ή πολιτικά προσανατολισμένη λογοτεχνία, γενικότερα - ο κόσμος δεν θέλει 'grievance' (παράπονο) αλλά 'grief'. -
Διαβάστε Επίσης
-
Ο εσωτερικός Ντέιβιντ Σολόι
Στη "Σάρκα” του βιβλίου του μας έβαλε ο Ντέιβιντ Σολόι (εκδόσεις Ψυχογιός) με τη βοήθεια της πολύ διαβασμένης και εμβρυθούς Σοφίας Νικολαΐδου (αλήθεια, μήπως θα μπορούσαν να υπάρξουν περισσότεροι ξένοι συνομιλητές για να εμπλουτιστεί το μοτίβο Έλληνας/ίδα κάνει ερωτήσεις σε ξένο ή να βρεθεί μια διαφορετική ισορροπία ανάμεσα στους συνομιλητές;) πηγαίνοντας όπως και η σκιαγράφηση του Ίρβιν, του φτωχού Ούγγρου αποσυνάγωγου χαρακτήρα του που μπαίνει στη Βρετανική ελίτ, πιο βαθιά από το σχηματικό μοντέλο μιας "πρωτόγονης μορφής αρρενωπότητας”.
Δανάη Σιώζου, Καταρίνα Φόλκμερ
-
Οι Γερμανίδες
Προσπαθώντας να δώσει τη δική της εξήγηση στο πως έχοντας μεγαλώσει σε μια χώρα όπως η Γερμανία όπου το ολοκαύτωμα είναι διαρκώς παρών και καθοριστικό ως προς τον τρόπο που μεγαλώνεις φτάσαμε ξανά στον φασισμό ("καιρό αντιστεκόμουν στη λέξη αλλά πλέον πιστεύω ότι πρέπει να το αποκαλέσουμε με το όνομά του”) η Γερμανίδα διανοούμενη και πολεμική ανταποκρίτρια Καρολίν Έμκε (εκδόσεις Πόλις) μίλησε για τα κενά που εντοπίζονται στη μνημονική κουλτούρα. Φέρνοντας ως παράδειγμα τη λογοκρισία που υπέστη από τον διερμηνέα στα Πολωνικά σε ομιλία της σε επετειακή εκδήλωση για την απελευθέρωση στρατοπέδου συγκέντρωσης γυναικών εξαλείφοντας κάθε αναφορά στην ομοφυλοφιλία είτε τη δική της είτε θυμάτων των ναζί. "Δεν μπορούμε να νικήσουμε τον φασισμό αν δεν αναγνωρίσουμε τα τυφλά σημεία στη μνημονική μας κουλτούρα.”
Η Καταρίνα Φόλκμερ ("Wonderfuck”, εκδόσεις Στερέωμα, "Στον γιατρό ή το Εβραϊκό πουλί", εκδόσεις Ποταμός), πάλι, επέλεξε να αφήσει τη χώρα της και το γερμανικό της σώμα βρίσκοντας τη συγγραφική της φωνή στη Βρετανία. Γράφοντας στα αγγλικά εξερευνά την ιστορία και τις φαντασιώσεις της Γερμανίας τολμώντας να μιλήσει και με χιούμορ για τον ναζισμό. Εστιάζοντας στο καθημερινό, δεν παύει να παρατηρεί σώματα και τις δομές εξουσίας για να καταλάβει τη συνέχεια του φασισμού, ενώ θεωρεί σημαντικό, όπως είπε, ότι ανήκει στην τελευταία γενιά που γνώρισε παππούδες που ζούσαν εκείνη την εποχή.
-
Οι πιο θερμές συζητήσεις
Εντυπωσιάστηκαν όσοι και όσες παρακολούθησαν το πάνελ Αποδομώντας τη "λευκή σκέψη" με τον Λιλιάν Τυράμ και δεν είχαν διαβάσει το βιβλίο του "Η λευκή σκέψη" (εκδόσεις Αντίποδες), από το πόσο ενδιαφέρουσα είναι η σκέψη του γύρω από τον ρατσισμό και τις ιστορικές καταβολές του.
Όσο για το κοινό με την πιο ενεργή συμμετοχή, συζήτηση προκάλεσε το πάνελ για τη σχέση κινηματογράφου και λογοτεχνίας, αλλά και αυτό για τις γυναικοκτονίες, με την καθοριστική παρουσία της Αργεντίνας Σέλβα Αλμάδα (εκδόσεις Κλειδάριθμος).
Τίνα Μανδηλαρά, Σέλβα Αλμάδα
Καίριο και εμβρυθές, παρά τις μετακινήσεις ανάμεσα στις διαφορετικές γλώσσες, το πάνελ "Λογοτεχνία και πολιτική στη σκοτεινή Ευρώπη" με τους Καρολίν Έμκε, Κωστή Καρπόζηλο, Λάσλο Κρασναχορκάι και Κωστή Παπαϊωάννου και τα ερωτήματα που έθεσε: είναι πολύ αργά για να συζητήσουμε με τους φασίστες; είναι (και) ζήτημα οπτικής γωνίας και κλίμακας η αποτίμηση της σημερινής δυστοπίας; αξίζει να επιμείνουμε στην αναζήτηση της ελπίδας ακόμη και με όρους ουτοπίας ή αποτυχίας ως κάτι που δεν μας ανήκει αλλά πρέπει να δουλέψουμε για να το φτιάξουμε μαζί;
-
Πέρα από το διαδικτυακό hype
Το γεγονός ότι -παρόλο που τα εισιτήρια εξαφανίστηκαν αμέσως στην πλατφόρμα της more.com- τελικώς πολλοί και πολλές ήταν αυτές που κατάφεραν να μπουν στις εκδηλώσεις, που επιθυμούσαν, ως μια υπενθύμιση ότι το διαδικτυακό hype δεν πρέπει να λειτουργεί ως αποθαρρυντικό στοιχείο σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις.
-
Oι θαμώνες
Ο Ματέο Νούτσι που μάλλον λάτρεψε το φεστιβάλ, αφού τον είδαμε να κάνει τις βόλτες του στην Τεχνόπολη μέχρι και την Κυριακή. Ωραίο ήταν που είδαμε και γνωστές Ελληνίδες συγγραφείς να τιμούν, επίσης, καθημερινά το φεστιβάλ.
-
Το Book Cafe
Ομολογούμε ότι για ένα τσάι μπήκαμε αλλά τελικά αποφασίσαμε να παρακολουθήσουμε την ομιλία του Ντέιβιντ Σολόι (συγγραφέα του βραβευμένου με Booker "Σάρκα”) από τους καναπέδες του Book Cafe αντί για την αίθουσα!
-
AILF Tod bag
Τις κόκκινες πάνινες τσάντες του φεστιβάλ που για τρεις ημέρες έγιναν σήμα κατατεθέν των βιβλιόφιλων.
-
Το κοινό έγραψε!
Κλερ Κίγκαν, Ορχάν Παμούκ, Όλγκα Τοκάρτσουκ, Ντιντιέ Εριμπόν, Τζένι Έρπενμπεκ, Τζο Νέσμπο, Μάγκι Νέλσον, Όσεαν Βουόνγκ είναι μερικοί/ες από τους συγγραφείς που ζητά το κοινό για την επόμενη χρονιά συμφωνα με τα όσα διαβάσαμε στον πίνακα! Και του χρόνου!
