Η Βουλγάρα συγγραφέας και ηθοποιός Ρενέ Καραμπάς (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Ιρένα Ιβάνοβα) έρχεται στην Ελλάδα για να υπογράψει την Ορκισμένη (εκδ. Μεταίχμιο), το πρώτο της μυθιστόρημα. Το βιβλίο (μτφρ. από τα βουλγαρικά Σπύρος Ν. Παππάς) φωτίζει τη σκληρή πραγματικότητα των πατριαρχικών κοινωνιών στα Βαλκάνια, αξιοποιώντας τις αφηγηματικές φόρμες της τοπικής κουλτούρας. Έχει τιμηθεί με το σημαντικό βουλγαρικό βραβείο "Ελίας Κανέτι", ενώ ετοιμάζεται και η κινηματογραφική του μεταφορά. Η παρουσίαση θα γίνει την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2025, στις 7 το βράδυ, στον Πολυχώρο Μεταίχμιο (Ιπποκράτους 118, Αθήνα). Με τη Ρενέ Καραμπάς συνομιλεί η συγγραφέας Ρένα Λούνα, ενώ αποσπάσματα διαβάζει η ηθοποιός Γωγώ Μπρέμπου.
Θα διεξαχθεί συζήτηση για το φύλο και την παράδοση, αλλά και την ιστορία της βίας σε κοινωνίες όπου η μόνη "ελευθερία" των γυναικών είναι η υπακοή και όπου κάθε παράβαση του κώδικα τιμής μπορεί να αποβεί θανάσιμη. Με διαδοχική διερμηνεία από τα αγγλικά.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Το μυθιστόρημα παρασύρει τον αναγνώστη στο αμείλικτο Κανούν, που εξακολουθεί να βασιλεύει σε απομονωμένες περιοχές των Βαλκανίων. Σύμφωνα με αυτό, οι γυναίκες γίνονται ορκισμένες παρθένες και μεταμορφώνονται σε άντρες, κόβοντας τα μαλλιά τους, φορώντας αντρικά ρούχα και αποκτώντας τις ελευθερίες των αντρών. Οι αιματηρές βεντέτες ανάμεσα στις οικογένειες είναι καθημερινές, ο έρωτας ισούται με θάνατο, ενώ η γυναίκα αξίζει όσο είκοσι βόδια. Τίποτα παραπάνω.
Η Μπεκιά είναι ένα κορίτσι που θέλει απεγνωσμένα να γίνει ο γιος του πατέρα της, ο οποίος ήθελε να έχει αγόρι για παιδί. Μέχρι πού μπορείς να φτάσεις ώστε να μεταμορφωθείς σε γιο; Είναι αμαρτία ν’ αποφύγεις τον θάνατο; Είναι λάθος να δοθείς εξ ολοκλήρου στο πάθος με τίμημα τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου; Αυτή είναι η ιστορία για τον άνθρωπο, πέρα από το φύλο, πέρα από τις λέξεις "γιος" και "κόρη", "άντρας" και "γυναίκα", για τον άνθρωπο που συγκέντρωσε στα 21 γραμμάρια της ψυχής του την οργή και το έλεος του Θεού.
Απόσπασμα από το βιβλίο
Η Ντάνα ήταν ο καθρέφτης μου, το φάρμακό μου, η σωτηρία μου, ο Θεός μάς είχε βάλει από μια ελιά, εκεί όπου ενώνονται οι κλείδες μας πάνω απ’ την καρδιά, για ν’ αναγνωριστούμε πιο εύκολα και επίσης το ίδιο εύκολα να χαθούμε η μια μέσα στην άλλη, η μια χωρίς την άλλη, αμετάκλητα.
Διαβάστε Επίσης
