Με αφορμή την εκατονταετηρίδα από τη δημοσίευση του Μανιφέστου του Σουρεαλισμού, η Συλλογή Πέγκυ Γκούγκενχαϊμ διοργανώνει το συνέδριο "Italy is More Surrealist than the Pope" στις 17 και 18/10 με στόχο να διερευνήσει τον ρόλο της Ιταλίας στο κίνημα του σουρεαλισμού από τη δεκαετία του 1920 έως την περίοδο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αν και δεν υφίσταται ιταλική σουρεαλιστική σχολή, ορισμένοι Ιταλοί καλλιτέχνες, όπως ο Paolo Uccello (1397–1475), ο Piero di Cosimo (1462–1522) και ο Giorgio de Chirico (1888–1978), ήταν μεγάλη έμπνευση για το κίνημα. Παράλληλα άλλοι, όπως ο Enrico Baj (1924–2003), παρήγαγαν έργα τέχνης που συνέπιπταν με σουρεαλιστικά θέματα. Άλλωστε καλλιτέχνες όπως οι Leonora Carrington (1917–2011), Salvador Dalí (1904–89), Leonor Fini (1907–96), Edward James (1907–84), Manina (1918–2010), Matta (1911–2002) , ο Kay Sage (1898–1963) και ο Pavel Tchelitchew (1898–1957), επηρεάστηκαν από την ιταλική τέχνη και τον πολιτισμό με διάφορους τρόπους. Μερικοί από αυτούς εμπνεύστηκαν από την ιταλική τέχνη, ενώ άλλοι έζησαν στην Ιταλία για διάφορες χρονικές περιόδους και επηρεάστηκαν από τις εμπειρίες τους εκεί. Το συνέδριο θα εξερευνήσει τη ζωή και το έργο τους αναλύοντας μεμονωμένες περιπτωσιολογικές μελέτες τόσο της προπολεμικής όσο και της μεταπολεμικής περιόδου, ανατρέποντας τον οριακό ρόλο που αποδίδεται στην Ιταλία στην ανάπτυξη του σουρεαλισμού.
Μεταξύ άλλων θεμάτων, το συνέδριο θα εξετάσει επίσης τα σουρεαλιστικά περιβάλλοντα και την αρχιτεκτονική στην Ιταλία, καθώς και το ευρύτερο διεθνές πλαίσιο των μουσείων, των γκαλερί και των ιδιωτών συλλεκτών. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, το συνέδριο θα ρίξει φως στο πώς ο σουρεαλισμός ήταν στο επίκεντρο των συζητήσεων στους πνευματικούς κύκλους στην Ιταλία μέσω περιοδικών και εκθέσεων.
Διαβάστε Επίσης
