Αγαπητέ κύριε Βακαλόπουλε,
Σας γράφω για να σας πω πως το ξανθό γένος είναι πολύ κοντά στο να μας νικήσει. Να σας καθησυχάσω όμως: νομίζω ότι η Κυψέλη παραμένει ακόμη το κέντρο του κόσμου.
Ποιος ξέρει τι να κάνει τώρα η Ρέα, τριάντα δύο χρονών, πολιτικές επιστήμες, που χάθηκε κοιτώντας τη γραμμή του ορίζοντος στη θάλασσα της Πάτμου. Πάτμος ε; Βαριά σημειολογία. Μάλλον τωρα θα έχει περισσότερα ρουμς του λετ (AirBnB τα λέμε τώρα) απ' όσα φανταζόσουν τότε -ιδού τι κατάφερε ο Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος.
Τους βλέπουμε κύριε Χρήστο: μπλοκάρουν τα στενάκια μπροστά από τα ψαγμένα μπαρ της πόλης. Κάνουν τουρισμό στις αναρχικές γωνίες των Εξαρχείων όπου τους υποδέχτηκε ένα κόκκινο χαλί από λαμαρίνες. Τρώνε εκεί που τρώνε οι λόκαλζ και γεμίζουν με κάτι μικρές κλειδοθήκες -σαν σπυριά- τις ανύποπτες πολυκατοικίες στο Κουκάκι. Αγοράζουν και περικεφαλαίες και μη σου πω κάνουν και παντιλίκια, όπως σε ένα βίντεο κλιπ που είδαμε τελευταία.
Κι εμείς;
Εμείς ευχαριστούμε το ξανθό γένος για την ευγενική του χορηγία. Άλλωστε, ξέρει να λέει μουζάκα, μαλάκα, και κράισις. Το ρωτάμε τι θέλει να παραγγείλει με άπταιστο λόουερ, έπειτα του σερβίρουμε και μετά γυρνάμε στο κατάλυμά μας: μια υπέροχη σπηλιά σαν αυτή που φυλάκισαν τον Σώκρατες -ίδια υγρασία, ίδια όλα. Και είναι ωραία αυτή η βαριά βιομηχανία, κύριε Χρήστο, αλήθεια. Τα ενοίκια που ανεβαίνουν μάς κρατούν ανταγωνιστικούς και πάνω απ' όλα διασφαλίζουν στις περιοχές μόνο τους ευγενείς του είδους μας. Άλλωστε, είμαστε πολύ πολύ προσεκτικοί στους ξένους στους οποίους επιλέγουμε.
Διαβάζοντας το βιβλίο σου ως μέλος της περίφημης gen Z (σαν να λέμε ίσα που πρόλαβα το κλείσιμο δωματίου με τηλέφωνα από ταξιδιωτικούς οδηγούς), δεν μπόρεσα να σε συναισθανθώ πλήρως. Είχα την αίσθηση ότι πίσω από τις φαρμακερές ειρωνείες σου -που έφερναν και το γέλιο- κρυβόταν ένα άγχος για το μέλλον μιας ελληνικότητας που πια δεν είναι διακύβευμα. Κι αυτό, γιατί για μένα, η ελληνικότητα είναι πιο ενδιαφέρουσα στο σήμερα, με τις δροσερές αναμείξεις που συμβαίνουν ανά πάσα στιγμή στους δρόμους των πολυπολιτισμικών γειτονιών. Είναι ενδιαφέρουσα επειδή -για να μιλήσω με δικούς σου όρους- "είναι Ευρώπη, αλλά βαλκάνιοι τρόποι”, που λέει κι ένα τραγούδι -εσύ, δεν το ξέρεις…
Διαβάστε Επίσης
