Είναι μεγάλη χαρά να παρακολουθείς το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου να γεμίζει στο πλαίσιο της sold out παράστασης του "Ιππόλυτου" σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου στο Φεστιβάλ Αθηνών και αν σκεφτούμε τους 17.500 θεατές που συγκέντρωσε η παράσταση στο εναρκτήριο διήμερο τόσο στο Εθνικό Θέατρο όσο και στο Φεστιβάλ, θα πρέπει να αισθάνονται περήφανοι γι’ αυτήν τη δυνατή αρχή. Και δεν είναι μόνον αυτό. Παρά το διάστημα που παρέμεινε κλειστό λόγω των κινητοποιήσεων των καλλιτεχνών, το Εθνικό Θέατρο υπό τη διεύθυνση του Γιάννη Μόσχου και του Γιώργου Κουτλή στην Πειραματική Σκηνή κατάφερε να παρουσιάσει δουλειές που συζητήθηκαν, έγιναν sold out και κέρδισαν το δύσκολο στοίχημα της ικανοποίησης τόσο του κοινού όσο και των κριτικών.
Τα sold out δεν λείπουν πάντως και από το Φεστιβάλ Αθηνών, σε διαφορετικού βεληνεκούς και είδους δουλειές – από το ιρανικό θέατρο του Αμίρ Ρέζα Κουεστάνι και το drag ορατόριο των Γιάννη Σκουρλέτη και bijoux de kant στην Πειραιώς 260 μέχρι τους James στο Ηρώδειο. Οι μεγάλοι θεσμοί του σύγχρονου πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένου, φυσικά, του ΕΜΣΤ που έχει κάνει ολική επαναφορά τουλάχιστον ως προς την προσέγγιση του κοινού που συρρέει στο Φιξ, αλλά και της Εθνικής Πινακοθήκης και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, φαίνεται να είναι σε καλό δρόμο, συνδυάζοντας καλό χειρισμό από τους επικεφαλής με την απαραίτητη υποστήριξη από την πολιτεία. Ίσως, την επόμενη ημέρα βασική προτεραιότητα θα πρέπει να αποτελούν πολιτικές που θα στηρίξουν πιο στοχευμένα το ευρύτερο οικοσύστημα της καλλιτεχνικής δημιουργίας, καθώς η υπερσυγκέντρωση των χρημάτων και των δράσεων στους θεσμούς και η μείωση της στήριξης από ορισμένους ιδιώτες (τα ιδρύματα έχουν τη δική τους ατζέντα, που αλλάζει από χρόνο σε χρόνο) αφήνουν έκθετες τις πιο επισφαλείς πρωτοβουλίες που δεν χωρούν στις εκάστοτε επιλογές. Άλλωστε, η άνθηση των θεσμών και η βελτίωση της μεγάλης εικόνας προϋποθέτουν την τροφοδότηση από μια υγιή και δυναμική καλλιτεχνική σκηνή.
Αντίστοιχα, είναι σημαντικό να στραφούν τα φώτα και στην περιφέρεια, αφού στην επίσκεψή μας στα Γιάννενα για τα "Plásmata II" ήταν σαφές πόσο διψάει για πολιτισμό η πόλη, όταν την ίδια στιγμή στην Αθήνα συγκεντρωνόταν υπερπληθώρα γεγονότων, με πολλούς από εμάς να μην προλαβαίνουμε να πάμε σε όσα θέλουμε. Η αποκέντρωση, η στήριξη της καλλιτεχνικής δημιουργίας αλλά και η διαβούλευση με τους ίδιους τους δημιουργούς για τις ανάγκες τους θα πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητες του σχεδιασμού της πολιτιστικής πολιτικής – αλήθεια, είναι ιδέα μας ή ο σύγχρονος πολιτισμός έχει αφαιρεθεί από τον τίτλο του νέου υφυπουργού Χρίστου Δήμα ή τουλάχιστον δεν αναδεικνύεται όπως στην περίπτωση του απερχόμενου Νικόλα Γιατρομανωλάκη; Είναι πάντως συμβολικό ότι ο Δήμας έκανε την πρώτη του επίσκεψη στο "Ακροπόλ", το οποίο παρουσιάζεται ως το "σπίτι του σύγχρονου πολιτισμού" και μια δομή υποστήριξης ορισμένων αναγκών των δημιουργών, οπότε αναμένουμε να δούμε την –κομβικής σημασίας– εξέλιξή του.
Ελπίζουμε η απουσία του σύγχρονου πολιτισμού στον τίτλο του υφυπουργού να μη σημαίνει υπαναχώρηση στο χώρο τώρα που τα μεγάλα openings έχουν δρομολογηθει.
Ελπίζουμε η απουσία του σύγχρονου πολιτισμού στον τίτλο του υφυπουργού να μη σημαίνει υπαναχώρηση στο χώρο τώρα που τα μεγάλα openings έχουν δρομολογηθεί, γιατί, όπως πολύ ωραία το θέτει ο Μάριο Μπανούσι, ο νεαρός δημιουργός που έκανε την έκπληξη της σεζόν που μας πέρασε, στη συνέντευξή του στον Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο, οι αλλαγές έρχονται από μικρές ομάδες και μικρές συναντήσεις, από diy ασφαλή περιβάλλοντα και μπορεί οι είκοσι θεατές να γίνουν στην πορεία είκοσι χιλιάδες. Αυτά τα μικρά ασφαλή περιβάλλοντα και την ευημερία τους είναι χρέος μας να τα στηρίξουμε όσο περισσότερο μπορούμε.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
