Πρωτοποριακά κινήματα, φημισμένοι (και μη) μόδιστροι, υποκουλτούρες και οι μόδες του δρόμου - στοιχεία που διαμόρφωσαν την ενδυματολογική αισθητική του 20ου αιώνα, καθώς και πολλές άλλες κρυφές πτυχές από τον κόσμο της μόδας ανακαλύπτουμε στις σελίδες του νέου βιβλίου της Ζέφης Κόλια, "Βελονιές της πρωτοπορίας" (εκδόσεις Μεταίχμιο).
Το βιβλίο θα παρουσιαστεί την Πέμπτη 23/3 (8.30 μ.μ.) στο βιβλιοπωλείο Ιανός της οδού Σταδίου, όπου η Κόλια θα συνομιλήσει με τη συγγραφέα Λένα Διβάνη. Η εκδήλωση θα προβληθεί ζωντανά σε YouTube και Facebook.
Η συγγραφέας μάς μιλά για εννέα στιγμές από την ιστορία της μόδας που δεν γνωρίζαμε:
"Ο σωματότυπος του γυναικείου ρούχου τον 20ό αιώνα άλλαζε σύμφωνα με τις κοινωνικές αλλαγές: Στις αρχές του αιώνα (belle epoque) ο βασανιστικός κορσές κακοφόρμιζε το σώμα μέσα σ’ ένα σφιχτό καλούπι που του έδινε το σχήμα S με φουσκωτό μπούστο, επίπεδη κοιλιά και τονισμένους γοφούς.
Τη δεκαετία του ’20 που οι γυναίκες έρχονταν από έναν παγκόσμιο πόλεμο στον οποίο είχαν κάνει όλες τις ανδρικές δουλειές, ήθελαν να ελεύθερες και να χορεύουν τσάρλεστον: στη μόδα ήρθαν οι αθλητικές, ανδρόγυνες σιλουέτες με το πατικωμένο στήθος και τους στενούς γοφούς.
Στα 30ς η μόδα ερχόταν από τις πρώτες ομιλούσες ταινίες του Χόλιγουντ και οι ντίβες της εποχής έφεραν τον σωματότυπο με το ζουμερό στήθος και τους τονισμένους γοφούς, το οποίο επανήλθε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο από το Νew Look, τη γραμμή-μανιφέστο του Dior, μια κραυγή για θηλυκή μόδα έπειτα από έναν φρικτό πόλεμο.
Στα 60ς έγινε πάλι η απόλυτη ανατροπή από τα mod κορίτσια με τις μίνι φούστες και πρότυπο το μοντέλο Twiggy, που ξεφορτώθηκαν μια για πάντα ό,τι θύμιζε την ντουλάπα της μάνας τους.
Στα 80ς, οι γυναίκες διεκδικούν τις ανδρικές θέσεις εργασίας και ο σωματότυπος αλλάζει και πάλι: Το power suit -το ταγιέρ με τους τονισμένους με βάτα ώμους που ενδυναμώνει την παρουσία τους στον ανδροκρατούμενο εργασιακό χώρο- εστιάζει στους ώμους, εκεί που παραδοσιακά πέφτει το βάρος όσων συντηρούν την οικογένεια.
Συνεχώς, σε όλη την πορεία του αιώνα, η μόδα ακολουθεί τα μονοπάτια που χαράζουν οι εκάστοτε κοινωνικές ανάγκες.
Ο Πωλ Πουαρέ ήταν ο πρώτος μόδιστρος που κατήργησε με το μαγικό ραβδάκι της μόδας τον κορσέ. Ακολούθησε το κίνημα του Οριενταλισμού που είχαν φέρει στο Παρίσι τα ρωσικά μπαλέτα και έντυσε τις γυναίκες με τούρκικα σαλβάρια και φουφούλες, ενώ τους φόρεσε μεταξωτά τουρμπάνια και αραχνοΰφαντους φερετζέδες. Η Κοκό Σανέλ, η οποία τον εξοστράκισε μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο με το μοντερνιστικό στιλ της, μισούσε αυτόν τον πολύχρωμο θεατρινισμό στη μόδα, ενώ είχε μόλις λανσάρει το Μικρό Μαύρο Φόρεμα (LBD). Κάποια μέρα συναντήθηκαν στον δρόμο και ο Πωλ Πουαρέ δεν έχασε την ευκαιρία να τη ρωτήσει: "Μα ποιον πενθείτε, μαντάμ;". Για να λάβει τη βιτριολική της απάντηση: "Μα για εσάς, αγαπητέ κύριε!".
Άλλη μια αστεία στιγμή στην ιστορία της μόδας είναι η συνάντηση σε έναν χορό μεταμφιεσμένων των δύο μεγάλων κυριών της μόδας του μεσοπολέμου που βρίσκονταν σε διαρκή κόντρα μεταξύ τους: Η Κοκό Σανέλ, μεταμφιεσμένη ο εαυτός της, προκάλεσε την Έλσα Σκιαπαρέλι που είχε μεταμφιεστεί σε σουρεαλιστικό δέντρο, να χορέψει μαζί της. Αφού στριφογύρισε δήθεν αθώα την παρτενέρ της, την οδήγησε πάνω σ’ ένα κηροπήγιο φορτωμένο κεριά. Η Σκιαπαρέλι-δέντρο άρπαξε φωτιά, την οποία έσβησαν οι καλεσμένοι, ψεκάζοντάς τη με σόδα.
Στην πιο πρόσφατη ιστορία, ο σχεδιαστής John Galliano όσο καιρό φοιτούσε σχέδιο μόδας στο Central Saint Martins του Λονδίνου έφτιαχνε πειρατικά T-shirts που τα πουλούσε (με την ετικέτα του!) έξω από το λονδρέζικο κλαμπ BLITZ, για να βγάλει το εισιτήριο της εισόδου του. Ο δε Boy George -τραγουδιστής των Culture Club- δούλευε στην γκαρνταρόμπα του ίδιου κλαμπ όπου συχνά έκλεβε τις τσέπες των θαμώνων (όπως έχει παραδεχθεί ο ίδιος), κάνοντας στη συνέχεια το blitz style γνωστό παγκοσμίως. Αλλά και η goth-punk performer Siouxie Sioux, όπως και η Chrissie Hynde, μετέπειτα frontwoman των Pretenders- δούλεψαν αμφότερες στην punk μπουτίκ "SEX" των Vivienne Westwood & Malcolm McLaren".
