Πέθανε η εικαστικός Υβόννη Συρμοπούλου

Η καλλιτέχνις ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την προσωπογραφία, κυρίως κατά τη δεκαετία του 1980, ενώ στα πιο πρόσφατα έργα της κυριαρχεί ο διάλογος μεταξύ ρεαλιστικών και αφαιρετικών στοιχείων.

Υβόννη Συρμοπούλου Αυτοπροσωπογραφία 2000. Αρχείο Νεοελληνικής Τέχνης «Σοφία Λασκαρίδου»

Έφυγε στις 30 Οκτωβρίου από την ζωή, η σπουδαία εικαστικός Υβόννη Συρμοπούλου, μία από τις πρωτοπόρες Ελληνίδες της αφαίρεσης στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1955-1960) με δασκάλους τους Γ. Μόραλη, Γ. Κεφαλληνό και Γ. Γραμματόπουλο. Συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι στην Ecole des Beaux-Arts (1960-1964) στο εργαστήριο ζωγραφικής του Brianchon και παράλληλα στην Ecole Superieure des Arts Decoratifs, όπου ειδικεύτηκε στο σχέδιο και την τεχνική εκτύπωσης υφασμάτων. Παρουσίασε την πρώτη της ατομική έκθεση στη Γκαλερί Άστορ (Αθήνα 1965).

Στην πρώιμη δουλειά της επικρατούν οι αφηρημένες φόρμες, με έντονη λυρική διάθεση και ιδιαίτερη έμφαση στο χρώμα και τις ματιέρες. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1960 η ζωγραφική της αποκτά κάποια χαρακτηριστικά του φωτογραφικού ρεαλισμού, καθώς οι συνθέσεις της ενσωματώνουν εικόνες από την κοινωνική επικαιρότητα. Ο περιορισμός του χρώματος και η ακρίβεια της παρατήρησης χαρακτηρίζουν και την επόμενη φάση του έργου της, που έχει ως κέντρο το ανθρώπινο σώμα, κυρίως το γυναικείο γυμνό, σε αποσπασματικές απεικονίσεις. Στη συνέχεια στρέφεται προς πιο σύνθετες αποδόσεις της γυναικείας μορφής, διατηρώντας τα πιο σταθερά χαρακτηριστικά της δουλειάς της, δηλαδή την ποιητική προσέγγιση των θεμάτων, το λυρισμό και την ευαισθησία στην απόδοση των λεπτομερειών.

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την προσωπογραφία, κυρίως κατά τη δεκαετία του 1980, ενώ στα πιο πρόσφατα έργα της κυριαρχεί ο διάλογος μεταξύ ρεαλιστικών και αφαιρετικών στοιχείων, με συνθέσεις που παραπέμπουν σε απροσδιόριστες εικόνες χώρων, με έντονη την αίσθηση του παράδοξου και του φανταστικού.

Έχει διδάξει επί σειρά ετών στη Σχολή Βακαλό, στη Σχολή Δοξιάδη και στο Τμήμα Διακοσμητών των ΚΑΤΕΕ.

Έχει παρουσιάσει τη ζωγραφική της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ενδεικτικά συμμετείχε στο Salon d’ Automne (Παρίσι 1962), στις Πανελλήνιες του 1974 και 1977, στη Μπιενάλε του Βελιγραδίου (1980) και στη Διεθνή Μπιενάλε Πορτραίτου της Τούζλα (Βοσνία), το 1984.

Έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Υπουργείο Πολιτισμού, στο Μουσείο Βορρέ και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
     
© φωτογραφίας εξωφύλλου: Υβόννη Συρμοπούλου – Αυτοπροσωπογραφία 2000. Αρχείο Νεοελληνικής Τέχνης "Σοφία Λασκαρίδου"

Διαβάστε Επίσης

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Νέα διηγήματα, "Κρυφά απ’ το Θεό"

Με τη δυνατή αυτή φράση τιτλοφορεί την πρώτη του συλλογή διηγημάτων ο Δημήτρης Αθανασέλος, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ποταμός.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
28/11/2025

"Εκατό και είκοσι φωνές" κατά της έμφυλης βίας στο Ρομάντσο

Οι εκδόσεις Καστανιώτη και το Δίκτυο Γυναικών Συγγραφέων κατά της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών "η φωνή της" διοργανώνουν την παρουσίαση του συλλογικού τόμου.

Η ιστορική έδρα της Εθνικής Βιβλιοθήκης ανοίγει ξανά

Το Βαλλιάνειο Μέγαρο παραδίδεται ξανά εντός του 2026 στο κοινό, μετά τις εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης της οροφής του Αναγνωστηρίου και του Προδόμου.

"Α Century and A Year": Ένας διάλογος ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν του design

Μια έκθεση-φόρος τιμής στην ιστορία των Επιπλώσεων Συρίγος με έργα είκοσι δύο σύγχρονων δημιουργών.

Πώς 18 καλλιτέχνες μεταφέρουν στα έργα τους "ήχους της σιωπής"

Η ομαδική έκθεση διερευνά την δύναμη και τις πολλαπλές όψεις της σιωπής.

"Ω λαλά!" αναφωνούμε για το νέο βιβλίο των εκδόσεων Νήσος

Κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Νήσος το βιβλίο του Δαμιανού Αγραβαρά που αφηγείται την ιστορία της Λαλά, που έζησε ως ανοιχτά γκέι άνδρας στην Ελλάδα του '60, '70 και '80.

Δύο νέα βιβλία από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος

Μια γυναίκα που εισβάλλει σε ένα γάμο "συναντά" μια δολοφονία-βαμπίρ στις δύο νέες εκδόσεις του Κλειδάριθμου.