Οι ρίζες της λέξης "πλαστικό" στην έκθεση "Fake Plastic Trees"

Μια ομαδική έκθεση στην Alibi Gallery αναζητά την ετυμολογική προέλευση του πλαστικού, ως τεχνητό υλικό που μιμείται τα φυσικά αντικείμενα.

Fake Plastic Trees © Εύη Ζαμπέλη

Ανατρέχοντας στην ετυμολογία της λέξης πλαστικό συναντά κανείς το ρήμα πλάσσω ως βασική πηγή προέλευσής της: πλάσσω, δηλαδή: σχηματίζω – δίνω μορφή, αλλά και: προσποιούμαι – επινοώ, πλάθω κάτι ψεύτικο (Πύλη για την Ελληνική γλώσσα). Ετυμολογικά και πάλι, ο R. Barthes (1970), συνδέει το πλαστικό με "το κοινό του όνομα" (την πλαστικότητα), τονίζοντας τη δυνατότητά του να μετασχηματίζεται "ατέρμονα", αποκτώντας εκείνες τις "ταχυδακτυλουργικές" ιδιότητες μιας ύλης "θαυματουργής", στην υπηρεσία της "απομίμησης".

Το πλαστικό, ξεκινώντας ως ένα εύπλαστο τεχνητό υλικό που μιμείται τα φυσικά αντικείμενα και αναπαράγει μαζικά το πολύχρωμο, pop ομοίωμά τους, σε βάθος μόλις μερικών δεκαετιών, φαίνεται να υποκαθιστά το ίδιο το πρωτότυπο παίρνοντας ακόμη και τη θέση της Φύσης. Η επέκταση της χρήσης του ως υλικού, μάλιστα, φτάνει να προεκτείνει και τη χρήση της ίδιας της λέξης "πλαστικό", η οποία από υποκείμενο/φορέας συγκεκριμένων χαρακτηριστικών ή αντικείμενο σχετικά περιορισμένων ενεργειών, γίνεται προσδιορισμός όλο και περισσότερων φυσικών ή και κατασκευασμένων πραγμάτων. Έτσι, το κόκκινο πλαστικό στη λαβή πληθώρας κουζινικών σκευών του ’70, γίνεται ένα ζευγάρι πλαστικά κόκκινα χείλη ή και μια πλαστική ντοματοσαλάτα στις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα.

Fake Plastic Trees
© Πρόδρομος Χαραλαμπίδης

Η ομαδική έκθεση "Fake plastic Trees" στην Alibi Gallery, μέσα από τα έργα οκτώ σύγχρονων Ελλήνων καλλιτεχνών, επιχειρεί να θίξει θέματα που σχετίζονται με την αντίθεση φυσικού – τεχνητού, την τεχνολογική επικράτηση και την υπέρμετρη ανθρώπινη παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον. Από μια οικολογική προσέγγιση της σύγχρονης πόλης έτσι όπως την φαντάζονται οι καλλιτέχνες, η έκθεση επικεντρώνεται σε πιθανούς τρόπους με τους οποίους η ζωγραφική, ως ένα παραδοσιακό εικαστικό μέσο, θα μπορούσε σήμερα να εγείρει ερωτήματα και προβληματισμούς γύρω από το πώς "ο κόσμος μας επινοεί πράγματι τον εικονικό του σωσία" (J. Baudrillard).

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Aντρέας Βάης, Ιάσονας Βενετσανόπουλος, Χρήστος Γιαννόπουλος, Εύη Ζαμπέλη, Άγγελος Μεργές, Σωτήρης Πανουσάκης, Ράνια Ράνγκου, Πρόδρομος Χαραλαμπίδης

Επιμέλεια: Χρήστος Γιαννόπουλος, Ματίνα Χαραλάμπη

Εγκαίνια: 24/9 (7-9 μ.μ.)

Info: Alibi Gallery | 24/9-31/10 | Ώρες λειτουργίας: Τρ.-Παρ.: 12-2 μ.μ. & 3-6 μ.μ., Σαβ.: 12-6 μ.μ. και κατόπιν συνεννόησης | Είσοδος ελεύθερη

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Alibi Gallery

Σαρρή 12, Ψυρρή
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Μία "All Included" έκθεση στη Citronne Gallery

Αναδρομή στο έργο της εικαστικού Μαρίας Οικονομοπούλου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
14/01/2026

Στο Μαρούσι για τον Γιάννη Τσαρούχη

116 χρόνια μετά την γέννηση του σπουδαίου εικαστικού, το "Μουσείο του Αμαρουσίου" κρατά ζωντανή την μνήμη του.

"Tristrato": Μια έκθεση σε συνομιλία με τη "Στέλλα" του Μιχάλη Κακογιάννη

Ο Απόστολος Χαντζαράς παρουσιάζει έργα που αναδιατυπώνει την αφήγηση της γνωστής ταινίας.

Από την αρχιτεκτονική στο βίωμα: Η νέα έκθεση για την έννοια της κατοίκησης στο Chili Art Gallery

"Οι κατοικίες του Εαυτού" του Πάρη Καπράλου, σε συνεργασία με εικαστικούς καλλιτέχνες, εξετάζουν την κατοίκηση ως ψυχολογική, υπαρξιακή και συμβολική διεργασία.

"Belly of the Fish": Αναζητώντας την εξέλιξη μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο σουρεαλισμό

Η Βαλεντίνα Μπαρτολίνι χρησιμοποιεί βιβλικές εικόνες για να χαρτογραφήσει διαδικασίες ανάπτυξης και μεταμόρφωσης.

Η τέχνη της αγγειοπλαστικής στη Σίφνο μέσα από το νέο ντοκιμαντέρ "Από χώμα και νερό"

Παλιοί, αλλά και νεότεροι επαγγελματίες τρίτης γενιάς, μοιράζονται την σκέψη τους γύρω από την κεραμική και το μέλλον του επαγγέλματος.