Σε μια περίοδο της (όχι και τόσο) πολυτάραχης νιότης μου, όταν ανακάλυπτα τη σχέση μου με τα μπαρ και το ποτό, έπινα πολύ -μα πολύ όμως- ρούμι-κόλα. Το Cuba Libre για τους διαβασμένους, αν προσθέσεις σε αυτό και μια σφήνα lime. Η ζωή προχώρησε όπως και η σύνδεσή μου με το ευ πίνειν αλλά να που βρισκόμαστε πάλι εδώ. Πιθανότατα δηλαδή. Το ρούμι το έχεις συνδέσει με το Mojito και το Daiquiri, με την Piña colada και το Mai Tai, με το Zombie.
Το ποτό της χαράς βρίσκεται σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φάσεις της ιστορίας του, αποτελώντας πια ένα από τα best selling spirits του πλανήτη. Η δημοφιλία του οφείλεται στο γεγονός πως είναι ένα αρκετά versatile ποτό, τέλειο για cocktails λόγω σώματος και γεύσης, ικανό να σταθεί και μόνο του σαν long drink. Ακριβώς στο τερέν του τελευταίου πατά -στιβαρά και ακόμη στιβαρότερα στο άμεσο μέλλον, από ό,τι φαίνεται- το Cuba Libre.

Δε λέω ακριβώς πως το 2026 προμηνύεται ως η χρονιά αλλά, τελικά, ίσως και να είναι, με το κλασικό δίπολο να επιστρέφει στο προσκήνιο των μπαρ (και) ως το απόλυτο nostalgic cool cocktail. Εκείνο που είναι εύκολο, τίμιο, συναισθηματικό και απόλυτα συντονισμένο με το πνεύμα της εποχής που θέλει τα ποτά να είναι απλά και παράλληλα ποιοτικά.
Το υπόβαθρο
Για αρχή και πριν από οτιδήποτε άλλο, λίγη ιστορία. "Cuba libre!" ήταν το σύνθημα των Κουβανών επαναστατών ενάντια στην ισπανική κυριαρχία στα τέλη του 19ου αιώνα. Ήταν αρκετό για να τραβήξει το ενδιαφέρον των παρεμβατικών κύκλων στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι εισέβαλαν στο προσκήνιο στο όνομα της κουβανικής ελευθερίας από την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία και έτσι ξεκίνησε ο Ισπανοαμερικανικός Πόλεμος — αυτός με τον κίτρινο πυρετό, την "κίτρινη δημοσιογραφία" και τους Rough Riders του Τέντι Ρούζβελτ.
Η Ισπανία ηττήθηκε και οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέλαβαν με προθυμία τον ρόλο της ξένης δύναμης στο νησί. Ξέρουμε όλοι πόσο καλά εξελίχθηκε αυτό. Τόσο "καλά", που το κουβανέζικο ρούμι αντιμετωπίζει τα θεματάκια του ως προς την πώλησή του στην αμερικανική αγορά.

Μέσα σε αυτό το ιστορικό μάθημα κρύβεται και η ιστορία γέννησης του cocktail Cuba Libre. Αφού οι Ισπανοί αποχώρησαν άρον άρον πίσω στην Ιβηρική, Αμερικανοί άρχισαν να καταφθάνουν στην Κούβα — ανάμεσά τους και η Coca-Cola, το 1900. Εκεί, το αναψυκτικό αναμείχθηκε με κουβανέζικο ρούμι και λίγο λάιμ, πιθανότατα εμπνευσμένο από ένα ποτό που έπιναν ήδη οι Κουβανοί επαναστάτες πριν από την αμερικανική εμπλοκή. Τεχνικά, θα μπορούσε κανείς να ταξιδέψει στην Κούβα, να επιστρέψει με λίγο ρούμι και να φτιάξει το cocktail όσο πιο πιστά γίνεται στην αυθεντική του εκδοχή. Η μόνη απογοήτευση είναι ότι το 1900 η Coca-Cola περιείχε ακόμη ίχνη "σκληρών" ουσιών — οπότε η σύγχρονη εκδοχή δε θα είναι ποτέ απόλυτα ιστορικά ακριβής.
Γιατί τώρα
Για πολλά χρόνια τα μενού των μπαρ γέμιζαν με πολύπλοκες τεχνικές, αφρούς, περίεργα bitters και δύσκολες ισορροπίες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα -όταν ξεπεράστηκε η επιθυμία για πρόσκαιρο εντυπωσιασμό σε κάθε είδους αλγόριθμο- οι καταναλωτές να γυρίζουν σε πράγματα που ξέρουν και αγαπούν.


Σύμφωνα με τις προβλέψεις τάσεων της Bacardi για το 2026, τα κλασικά, απλά και "εύκολα" ποτά κερδίζουν έδαφος και το Cuba Libre αναμένεται να βρεθεί ανάμεσα στα τέσσερα πιο δημοφιλή cocktails παγκοσμίως. Δεν είναι τυχαίο: Τρία υλικά, ξεκάθαρο προφίλ γεύσης, μηδενική επιτήδευση. Παράλληλα και συμπληρωματικά, το τι σημαίνει σήμερα να παραγγέλνεις ένα Cuba Libre. Σαν statement πως δεν κυνηγάς το καινούριο για το καινούριο αλλά ξέρεις τι σου αρέσει και πια μπορείς να το επιλέγεις χωρίς ενοχές.
Η αγορά ακολουθεί
Οι μεγάλες κινήσεις της βιομηχανίας επιβεβαιώνουν την τάση. Πέρα από τις προβλέψεις της Bacardi για το 2026, ένα άλλο ρουμένιο brand, το Angostura, λάνσαρε το Cubata, έναν έτοιμο συνδυασμό spiced rum και cola, ακριβώς πάνω στο κύμα της αναβίωσης του συγκεκριμένου serve. Ταυτόχρονα, μπαρ και εστιατόρια με branding κοντά στο "Cuba Libre” ή latin χαρακτήρα δίνουν έμφαση στο cocktail -το έκαναν για παράδειγμα στις καμπάνιες τους για την αλλαγή του χρόνου, παρουσιάζοντάς το ως το ποτό που "άνοιξε" το 2026.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.

