'Δι’ Ευχών': Το Μετς απέκτησε νέο μπαρ

Ένα φρέσκο σποτ τονώνει το ενδιαφέρον για την οδό Αναπαύσεως.

ΓΡΑΦΕΙ: ΜΠΑΜΠΗΣ ΔΟΥΚΑΣ 14 Ιανουαρίου , 2026

Μία από τις γειτονιές που έχουν ωραίο, παλιό αθηναϊκό vibe και κανείς δεν μπορεί να της το αφαιρέσει με τίποτα, είναι εκείνη που απλώνεται στις όχθες της οδού Αναπαύσεως και το Μετς. Ξέρεις, είναι από τα σημεία που δείχνουν να έχουν μια (πιο) ήπια προσαρμογή στις νέες συνθήκες της πρωτεύουσας και, διόλου τυχαία, δημιούργησαν πιστό κοινό που εμπλουτίζεται με τρόπο βιώσιμο και προσεκτικό. Κάνοντας attach σε όλα τα παραπάνω, προστέθηκε στις πινέζες της εσχάτως το Δι’ Ευχών.

Πρόκειται για ένα μπιστρό-μπαρ, που βαπτίζεται από τον δρόμο στον οποίο βρίσκεται και την ευρύτερη γειτονιά του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών αλλά όχι μόνον από εκεί. Έκανε πρεμιέρα μόλις λίγες εβδομάδες πριν -κατά την χοτ περίοδο κοντά στις γιορτές, όπου είδαμε πληθώρα καινούριων μαγαζιών να ανοίγουν τις πόρτες τους- και φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε στέκι.

Ποντάρει αρχικά στον εξαιρετικά φροντισμένο χώρο του, με βίντατζ αισθητική και αντίστοιχες λεπτομέρειες, δίνοντας ξανά ζωή σε ένα σημείο που είχε δώσει σημάδια τέτοιας για περισσότερα από 15 χρόνια - και, fun fact, κάποτε φιλοξενούσε κατάστημα με κόλλυβα.

Πίσω από την όμορφη -με ξύλινη ποδιά και 'οροφή' με πλακάκι- μπάρα του Δι’ Ευχών συναντάς την (εκ των δημιουργών του μέρους) bartender Εύα Φράγκου, που ίσως γνωρίζεις από άλλα επιτυχημένα κόνσεπτ της πόλης όπως το 'Hams & Clams'. Η ευ πίνειν συνθήκη εδώ περιλαμβάνει κυρίως κλασικά cocktails με λίγα twists ή και καθόλου αλλά σε κάθε περίπτωση καλοφτιαγμένα και με προσοχή στη λεπτομέρεια. Το τελευταίο ερμηνεύεται με το best seller Negroni με το δικό τους blend από βερμούτ και τα εξίσου δημοφιλή Bloody Mary και Margarita.

Δεν είναι όμως μόνο το ποτό (και, κατ' επέκταση, το κρασί) εδώ που αξίζει την προσοχή σου, με το bar food να έχει προσεχθεί ιδιαιτέρως και να εκτείνεται από μπρουσκέτες (σε τρεις εκδοχές) και homemade τυροκαυτερή μέχρι σεβίτσε και πλατό, ενώ συχνά κατά τη διάρκεια του ΠΣΚ κάνουν την εμφάνισή τους και στρείδια.

Η μουσική ακολουθεί το δόγμα του oldies but goldies, με το ελληνικό μάλιστα ρεπερτόριο να κυριαρχεί και να μην περιλαμβάνει τίποτα σύγχρονο: Στο Δι' Ευχών θα ακούσεις από Μαρινέλλα μέχρι Ξύλινα Σπαθιά και Diana Ross, εντός ενός happy ακουστικού πλαισίου.