© Λεωνίδας Τούμπανος
Η άνοιξη μπήκε πια για τα καλά, φέρνοντας μαζί της και νέα μπαρ για τις εξόδους μας. Πιο πρόσφατη άφιξη ασφαλώς είναι το "Quinn's" του Ηλία Μαρινάκη, στον μικρό αλλά πολύ ενδιαφέροντα πεζόδρομο της οδού Μαιάνδρου. Εδώ, αφού εντυπωσιαστείς από την πιστή απεικόνιση του "Κήπου των Επίγειων Απολαύσεων" του Ιερώνυμου Μπος ακριβώς πάνω από την πανέμορφη μπάρα, θα δοκιμάσεις τοπ ποτά (σε άψογα παγωμένα ποτήρια, by the way) και, προσεχώς, θα τα πλαισιώνεις με ωραίο bar food με την υπογραφή του Περικλή Κοσκινά της γειτονικής "Cookoovaya".
Λίγο πριν, στην Καισαριανή, είχε κάνει την εμφάνισή του ένα... σαλούν. ΟK, η Αθήνα δεν θυμίζει ακριβώς Άγρια Δύση, αλλά το εν λόγω μέρος το κάνει. Στο "Lucky Look" σερβίρει από αρχές Μαρτίου, με τους δημιουργούς του να επιθυμούν να αποδώσουν φόρο τιμής στον δικό τους παιδικό κόμικς ήρωα με έναν ξεχωριστό τρόπο.
Εδώ θα βρεις ένα "ξαδερφάκι" της παμπ, ένα μέρος για να πιεις χαλαρά την αγαπημένη σου μπίρα, να παίξεις μια παρτίδα μπιλιάρδου, ακόμα και να χαζέψεις τα φώτα νέον που υπάρχουν στο χώρο ή να χορέψεις.
Κάτι από Καραϊβική και Λατινική Αμερική έφεραν στη Νέα Φιλαδέλφεια στις αρχές Μαρτίου οι Στέλιος Παπαδόπουλος και Γιώργος Καβακλής ("Barro Negro Athens"), που ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον Δημήτρη Κίμωνα (των τοπικών σουξέ "Baratin" και "B-kouti"), παρουσιάζοντας το "Fonda Cubana". Τα πάντα εδώ παραπέμπουν στην από εκεί πλευρά του Ατλαντικού, με hero drink, προφανώς, το ρούμι.
Το ποτό της χαράς πλαισιώνεται από μια ενημερωμένη κάβα και μπόλικα λατινοαμερικάνικα αποστάγματα, συν κρασιά από Αργεντινή και Χιλή, αλλά και τον εγχώριο αμπελώνα, σε μια πλήρη ευ πίνειν πρόταση. Δοκιμάζεις δίχως φόβο και πάθος επιλογές σαν τα Negroni, Punch και Old Fashioned με ρούμι, αλλά και άκρως αντιπροσωπευτικές προτάσεις της φάσης σαν τα Hotel Nacional, Daiquiri και Mojito. Για τους πιο μινιμαλιστικά μερακλήδες σερβίρεται και ένα εξαιρετικά φροντισμένο ρούμι-κόλα.
Περίπου την ίδια περίοδο, το "Μαραντόνα" έκανε σέντρα στην Αργυρούπολη, με την υπογραφή του Ξαβιέ Μισαηλίδη. Ένας χαλαρός και χίπστερ –με την καλή έννοια– χώρος, σε industrial pop αισθητική, με μια όμορφη μαρμάρινη μπάρα, συν lightbox με japanese art και neon επιγραφές που λένε τα δικά τους.
Προφανώς, κανείς δεν θα περίμενε τίποτα λιγότερο από μια πολύ καλή και άκρως ενημερωμένη κάβα αλλά και μια αρκετά ενδιαφέρουσα λίστα κοκτέιλ με 10 signature προτάσεις, πάντοτε στο στυλ του Ξαβιέ – οι μισές εξ αυτών μάλιστα είναι low ABV, όπως άλλωστε ορίζει, πια, και μία από τις πιο δυνατές τάσεις της εποχής στο ευ πίνειν. Στο οινικό πεδίο, θα βρεις μια περιεκτική οινική λίστα με ετικέτες του ελληνικού αμπελώνα.
Η "Secta" από την πλευρά της άνοιξε τις πόρτες της λίγο νωρίτερα στη γειτονιά του Κάραβελ και σχεδόν άμεσα έβγαλε αίσθηση κλασικού, υπό το πρίσμα ότι ταίριαξε άμεσα στο σημείο, τόσο, που να θεωρείς πως ανέκαθεν υπήρχε εκεί. 'Ίσως και με μία έννοια πιο σύγχρονη, καθώς εδώ δε θα συναντήσεις για παράδειγμα μια στιβαρή ξύλινη μπάρα, αλλά έναν μίνιμαλ χώρο με καθαρές γραμμές, σκούρες μεταλλικές λεπτομέρειες, ξύλο και σκυρόδεμα. Δίχως περιττή πληροφορία και με αρκετό custom στοιχείο.
Μίνιμαλ είναι επίσης και τo μενού της "Secta", που κάνει focus στην ουσία. Κρασί με προσεκτικά διαλεγμένες ετικέτες ελληνικού αμπελώνα (συν ελάχιστες ακόμη νεοκοσμίτικες) και έξι twisted classics προτάσεις σε κοκτέιλ –μεταξύ των οποίων το Giuseppe, μια αξιόλογη παραλλαγή του Garibaldi αλλά και εξαιρετικά φροντισμένες εκδοχές σε Espresso Martini και Bloody Mary– δίνουν τον τόνο στο τερέν του ευ πίνειν.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
