©Patroklos Skafidas
Σε δύο εποχές δείχνει να πατάει η κωμωδία του Αμερικανού συγγραφέα, καθώς πιάνεται από τη φάρσα αλλά την εξελίσσει με ενέσεις από άλλα σκηνικά είδη, όπως το σπάσιμο της θεατρικής σύμβασης, ενώ και όσον αφορά το περιεχόμενο μπολιάζει μια κωμωδία καταστάσεων με αιχμές κοινωνικοπολιτικού προβληματισμού. Η ιστορία στρέφεται γύρω από την Ντόλι, μια καπάτσα γυναίκα που, ενώ δηλώνει ότι βοηθάει τον Οράτιο, έναν δύστροπο έμπορο, να βρει σύζυγο, στην πραγματικότητα θέλει να τον κρατήσει για τον εαυτό της. Η δράση ξεκινάει από το Γιόνκερς και καταλήγει στη Νέα Υόρκη, όπου καταφεύγουν τα πρόσωπα, άλλος για να συναντήσει τη μέλλουσα σύζυγό του, όπως ο Οράτιος, άλλοι για να παντρευτούν κρυφά, όπως η ανιψιά του Οράτιου με τον αγαπημένο της, που ο θείος της δεν εγκρίνει επειδή πρόκειται για (φτωχό) καλλιτέχνη, άλλοι για να ζήσουν μια περιπέτεια στη μεγάλη πόλη, όπως οι δύο υπάλληλοι του Οράτιου, ο Κορνήλιος και ο Βαρνάβας. Όλα αυτά υπό τη σκιά του παντοδύναμου χρήματος, που έχει μετατρέψει τον Οράτιο σε κυνικό άνθρωπο και αυταρχικό αφεντικό και που όλοι οι υπόλοιποι το κυνηγούν για να βγουν από τη μιζέρια τους.
Αυτό το γόνιμο υπέδαφος καλλιέργησε ο Θωμάς Μοσχόπουλος για να καταλήξει σε μια εύφορη παράσταση. Έστησε επί σκηνής ένα "μαγικό κουτί" που αποκαλύπτει διαφορετικούς χώρους δράσης (σκηνικό της Ευαγγελίας Θεριανού), αλλά εκμεταλλεύτηκε κι όλο το χώρο της σκηνής, παίζοντας συνεχώς με τη σύμβαση μεταξύ θεάτρου και πραγματικότητας. Εξέλιξε το γεγονός πως οι ήρωες απευθύνονται στους θεατές, προσθέτοντας δικό του πρόλογο, και με αυτόν δημιούργησε ένα νήμα μεταξύ της Αμερικής των 50s, οπότε και γράφτηκε το έργο, και του σήμερα, απέτισε τιμή στο συγγραφέα, έκλεισε το μάτι στους θεατές με σχόλια για τη σύγχρονη θεατρική πραγματικότητα, τίμησε ακόμη και το Rex, το οποίο αμέσως μετά τη λήξη των παραστάσεων θα κλείσει για ν’ ανακαινιστεί – έτσι, η "Προξενήτρα" σηματοδοτεί έναν ιδιαίτερο σταθμό στην ιστορία του κτιρίου. Συνολικά, συνέθεσε ένα θέαμα που χαίρεται γι’ αυτό που είναι, αποδέχεται τις ευκολίες του έργου, αλλά αναγνωρίζει και τις δυσκολίες του.
Κι έπειτα καθοδήγησε τους ηθοποιούς σε ερμηνείες μεταξύ κωμικότητας και εγκράτειας και τους κούρδισε σε έναν σκηνικό στροβιλισμό που έσπαγε προκειμένου να απευθυνθούν στους θεατές, χωρίς αυτό να στοιχίζει στο ρυθμό. Ο Σίμος Κακάλας έδωσε με αξιοσημείωτο μέτρο την κωμική όψη ενός αρνητικού ήρωα, η Γαλήνη Χατζηπασχάλη μας χάρισε άλλη μία, μελετημένη σε κάθε συλλαβή παύση και έκφραση ερμηνεία ως Ντόλι, ο Πάνος Παπαδόπουλος και ο Φώτης Στρατηγός ήταν απολαυστικοί στο δίδυμο Κορνήλιος-Βαρνάβας, η Ευδοκία Ρουμελιώτη είχε έξοχη σκηνική φινέτσα. Συνολικά οι ηθοποιοί (Ράνια Οικονομίδου, Θανάσης Δήμου, Άλκης Μπακογιάννης κ.ά.) αποτέλεσαν ισάξια μέρη σε ένα θέαμα συνόλου, το οποίο ξεχώρισε και με την αισθητική του ταυτότητα (κοστούμια της Κλερ Μπρέισγουελ, μουσικός επί σκηνής ο Γιάννης Μαραμαθάς).
Περισσότερες πληροφορίες
Η προξενήτρα
Ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη του 19ου αρχίζει με οδηγό τη δαιμόνια προξενήτρα Ντόλυ Λεβί, η οποία θα αναλάβει με ενθουσιασμό να βρει την ιδανική σύζυγο στον πλούσιο αλλά δύστροπο χήρο Οράτιο. Ταυτόχρονα, η Ντόλυ θα βοηθήσει την ανιψιά του Οράτιου Ερμενεγάρδη, να παντρευτεί τον εκλεκτό της καρδιάς της και θα μηχανορραφήσει προκειμένου όλοι και όλες βρουν το ιδανικό τους ταίρι ή τουλάχιστον κάποιον που μπορεί να διαλύσει τη μοναξιά τους. Στην απολαυστική αυτή φάρσα για το χρήμα και τον έρωτα όλοι και όλες αναζητούν διακαώς την περιπέτεια και την εφικτή ευτυχία. Για να την κατακτήσουν όμως θα πρέπει να περάσουν από μια σειρά κωμικοτραγικών εμποδίων: να κρυφτούν, να μεταμφιεστούν, να συνωμοτήσουν, να αντιμετωπίσουν απρόσμενες καταστάσεις που σε όλες έχει βάλει το χεράκι της η τετραπέρατη Ντόλυ.
