Ο μισάνθρωπος

3,5

Τολμηρό αλλά εντέλει λειτουργικό το εγχείρημα να τοποθετηθεί η πικρή μολιερική κωμωδία στο χρονικό πλαίσιο των ελληνικών 80s-90s: λειτουργεί ως ωραίο σχόλιο/αναφορά, χωρίς να ζημιώνει το διαχρονικό, οικουμενικό μήνυμα του έργου.

Ο μισάνθρωπος ©️ Μαρία Γοζαδίνου

Ο Μολιέρος στις κωμωδίες του συνέλαβε και στηλίτευσε χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ανθρώπινης συμπεριφοράς, όμως το θέατρό του δεν στέκεται αυταπόδεικτα επί σκηνής. Καθώς πρόκειται για θέατρο λόγου γραμμένο σε έμμετρη μορφή, και επίσης συνδεδεμένο με την εποχή του, τη Γαλλία του Λουδοβίκου ΙΔ’, δεν ανεβαίνει εύκολα χωρίς παρεμβάσεις. Η Μαρία Μαγκανάρη έχει επιχειρήσει, επιτυχημένα, μια αισθητική παραδοξότητα: κρατάει αυτούσιο το κείμενο, χωρίς αλλαγές ή επικαιροποιήσεις, όπως και τον έμμετρο λόγο (στη μετάφραση-υπόδειγμα της Χρύσας Προκοπάκη), τοποθετεί όμως τη δράση στην Ελλάδα των δεκαετιών του ’80 και του ’90.

Ο μισάνθρωπος
©️ Μαρία Γοζαδίνου

Ως αποτέλεσμα, παραδίδει μία λειτουργική, απολαυστική παράσταση, που χρησιμοποιεί το έργο για να καταθέσει το δικό της σχόλιο για πιο οικεία μας (απ’ ό,τι αυτά του έργου) πρόσωπα και πράγματα, έστω κι αν δεν λείπουν οι ρυθμικές επιβραδύνσεις. Μία ατμόσφαιρα διασκέδασης και διάχυτης χλιδής κατακλύζει το χώρο, αν και με ελάχιστα, σχεδόν υπαινικτικά μέσα, και η Ελλάδα των 80s-90s τρυπώνει στη σκηνή μέσα από τα κοστούμια και από κάποια εμβόλιμα στοιχεία: εξώφυλλα περιοδικών και πρωτοσέλιδα εφημερίδων, ακούσματα από 2-3 τραγούδια της εποχής (Στράτος Διονυσίου αλλά και Νικόλας Άσιμος), προκειμένου ο κόσμος της κολακείας και της υποκρισίας να τοποθετηθεί σε μια δική μας, πολύ πιο πρόσφατη εποχή (σκηνικά: Φιλάνθη Μπουγάτσου, κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος).

Ο μισάνθρωπος
©️ Μαρία Γοζαδίνου

Στον "Μισάνθρωπο" αντιπαρατίθενται δύο κοσμοθεωρίες, σ’ ένα διακύβευμα που τίθεται ήδη από την εναρκτήρια σκηνή, όπου ο Αλσέστ, ο "μισάνθρωπος", διαφωνεί με τον φίλο του Φιλέντ. Αλήθεια, πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους; Με πλήρη ευθύτητα και ειλικρίνεια ή διά της υπεκφυγής και στρογγυλεύοντας τα λόγια μας; Αυτοί οι δύο κόσμοι, ένας μοναχικός και ένας πολυπληθής, της εύκολης κολακείας και της περίσσιας υποκρισίας, περιστρέφονται γύρω από τη γοητευτική Σελιμέν, της οποίας την προσοχή και την αγάπη διεκδικούν. Ο Μολιέρος στο πιο μελαγχολικό από τα έργα του, που κάπως καταχρηστικά ονομάζεται κωμωδία, παρατηρεί με σκεπτικισμό μια κοινωνία να παραδίδεται στη γοητεία των εύκολων και ανώδυνων συναναστροφών και καταθέτει ως επιστέγασμα το φινάλε με τη μοναχική αναχώρηση του ήρωα· μια σκηνή-σχόλιο που και στην παράσταση αποδίδεται πολύ ωραία.

Ο μισάνθρωπος
©️ Μαρία Γοζαδίνου

Οι ηθοποιοί δεν είναι μόνο απολαυστικοί, με εύστοχη σωματική συμπεριφορά, αλλά και έχουν κατακτήσει τον έμμετρο λόγο, μεταδίδουν το νόημά του χωρίς να ζημιώνεται η μουσικότητα. Συγκροτούν, δε, μια κοινωνία ανθρώπων με ελαφρώς γελοία χαρακτηριστικά, απέναντι στους οποίους στέκεται η σκεπτικιστική φιγούρα του Αλσέστ, τον οποίο ερμηνεύει με χαρακτηριστική εσωτερικότητα ο Κώστας Κουτσολέλος: Κώστας Κορωναίος (Φιλέντ), Σύρμω Κεκέ (Σελιμέν), Γιάννης Κλίνης (Ορόντ), Βαγγέλης Αμπατζής (Ακάστ), Μαρία Γεωργιάδου (Ελιάντ), Πάολα Καλλιγά (Κλιτάντρ) και η ίδια η Μαρία Μαγκανάρη, εξαιρετική στο ρόλο της Αρσινόης. Ωραίοι οι φωτισμοί (Μαρία Γοζαδίνου) και η εκμετάλλευση του ιδιαίτερου χώρου του Θησείον (παραλληλόγραμμη σκηνή με τους θεατές εκατέρωθέν της), χωρίς να ζημιώνεται η παρακολούθηση της παράστασης.

Περισσότερες πληροφορίες

Ο μισάνθρωπος

  • Κωμωδία
  • Διάρκεια: 90 '

Ο Αλσέστ ασφυκτιά μέσα στην υποκρισία, τον ανταγωνισμό, την κεκαλυμμένη εχθρότητα και την επιτήδευση που επικρατούν στην εποχή του σε μια παράσταση που τοποθετείται χρονικά στις δεκαετίες του '80 και του '90.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ο Ανδρέας Πασπάτης είναι "Σόλο" στην τοποθεσία Άβατον

Αφού μας εξήγησε πώς είναι να μένεις μόνος στο "Διαβάστηκε", ο τίτλος "Σόλο" ήταν ουσιαστικά αναμενόμενος για νέα του παράσταση.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
04/02/2023

Δύο θιασαρχίνες σε νέες παραστάσεις

Η Μαίρη Ραζή στο θέατρο Πρόβα και η Μαίρη Ιγγλέση στο θέατρο "Ελεύθερη έκφραση"

Ρεπορτάζ: Γόνιμο ή άγονο το περιβάλλον που διαμορφώνεται γύρω από το Προεδρικό Διάταγμα 85 για τους απόφοιτους δραματικών σπουδών;

Την ώρα που οι κινητοποιήσεις των καλλιτεχνών είναι σε εξέλιξη, η κυβέρνηση κάνει τους δικούς της χειρισμούς για να λύσει ή να εξομαλύνει την κατάσταση γύρω από το Προεδρικό Διατάγμα 85/2022, το οποίο αναγνωρίζει στους αποφοίτους δραματικών σχολών προσόντα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι εύκολο να υπάρξει λύση και μάλιστα οριστική;

"Ποιος κρατάει το φανάρι": Πρωτότυπη θεατρική ξενάγηση στο Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου

Ανακαλύπτουμε ένα σπάνιο βιομηχανικό μνημείο και την ιστορία του με διαδραστικό και διασκεδαστικό τρόπο.

"Axis Mundi - Το τελευταίο δέντρο": Το πρώτο οικολογικό μήνυμα στην ιστορία της ανθρωπότητας

Μία περφόρμανς για τις ολέθριες συνέπειες της ανθρώπινης αλαζονείας και της από-ιεροποίησης της φύσης.

O Γιάννης Χουβαρδάς λύνει την "Παρεξήγηση"

Την "Παρεξήγηση" σκηνοθετεί ο Γιάννης Χουβαρδάς στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης και, υπό τους ήχους της μουσικής που ερμηνεύει ζωντανά επί σκηνής ο Blaine L. Reininger, δίνει στην απίθανη ιστορία του Αλμπέρ Καμί μια μυστηριώδη, σχεδόν μεταφυσική χροιά. Η Μαριάννα Κάλμπαρη μετέφρασε το έργο και πρωταγωνιστεί πλαισιωμένη από ένα πολλά υποσχόμενο καστ.

"O Υπέροχος Γκάτσμπι" συνεχίζεται μέχρι τον Μάρτιο

Η θεατρική διασκευή του μυθιστορήματος-σταθμού για την αμερικανική λογοτεχνία παίρνει παράταση στη σκηνή του Αγγέλων Βήμα.