Δημήτρης Λούτσιος©
Η κάθοδος του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου με τον "Ίωνα" του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα θεατρικά γεγονότα του καλοκαιριού, για πολλούς λόγους. Η παράσταση συγκεντρώνει μια σειρά από εξαιρετικά δυναμικά στοιχεία: μια ευφυή και καίρια σκηνοθετική πρόταση που μετατρέπει τη σκηνή σε έναν πολυπρισματικό χώρο αναστοχασμού ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό (διαβάστε περισσότερα για τις πρώτες εντυπώσεις από την παράσταση στο "Αθηνόραμα"), τη διακριτή εικαστική ματιά του Βασίλη Παπατσαρούχα, καθώς και ένα υποκριτικό σύνολο υψηλών προδιαγραφών.

Με επικεφαλής τη Στέλα Φυρογένη που ερμηνεύει την Κρέουσα και τον Γιάννη Τσουμαράκη που κρατά τον ομώνυμο ρόλο, το πολυσυλλεκτικό ταλέντο του δυναμικού του ΘΟΚ εγγυάται μια σκηνική κατάθεση σπάνιας πυκνότητας. Ανάμεσα στα μέλη αυτού του συνόλου ξεχωρίζει μια εξέχουσα παρουσία, ένας δημιουργός που για όσους δεν τον γνωρίζουν ήδη, αξίζει να τον ανακαλύψουν: ο Νεοκλής Νεοκλέους.

Η καλλιτεχνική διαδρομή του Νεοκλέους διαμορφώθηκε μέσα από μια απρόσμενη αλλά καθοριστική τροπή. Παρότι αρχικά στόχευε στις σπουδές Κλινικής Ψυχολογίας στη Ρωσία, η τριβή του με το καλλιτεχνικό περιβάλλον του ινστιτούτου γλωσσομάθειας και τα μαθήματα υποκριτικής τον κέρδισαν ολοκληρωτικά. Μπήκε στην Ακαδημία Θεάτρου και Κινηματογράφου της Μόσχας, από όπου αποφοίτησε με άριστα, κατέχοντας Master of Fine Arts στην υποκριτική τέχνη. Η ακαδημαϊκή του αναζήτηση συνεχίζεται έως σήμερα, καθώς κατέχει δεύτερο μεταπτυχιακό τίτλο στη σκηνοθεσία και την υποκριτική από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, στο οποίο είναι υποψήφιος διδάκτορας. Με την επιστροφή του στην Κύπρο, η παρουσία του υπήρξε καταλυτική.

Ξεκίνησε τη συνεργασία του με το Σατιρικό Θέατρο —στο διοικητικό συμβούλιο του οποίου παραμένει μέλος— ενώ το 1997 εντάχθηκε στο δυναμικό του ΘΟΚ, αποτελώντας έκτοτε έναν από τους βασικούς του πυλώνες με περισσότερες από 100 συμμετοχές. Παράλληλα, είναι ιδρυτικό μέλος και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Αντίλογος από το 2015, μέλος του συμβουλίου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ITI), διευθυντής σπουδών στη Δραματική Σχολή "Βλαδίμηρος Καυκαρίδης", αλλά και δραστήριος σκηνοθέτης —καθοδηγώντας μεταξύ άλλων σπουδαίες μορφές της σκηνής, όπως η Δέσποινα Μπεμπεδέλη.

Η υποκριτική του ευστροφία και η ερμηνευτική του πλαστικότητα έχουν αναγνωριστεί επανειλημμένα, αποσπώντας το Βραβείο Υποκριτικής ΘΟΚ (2003-2005) για την ερμηνεία του ως Μπέκμαν στο "Έξω από την πόρτα", καθώς και υποψηφιότητα Β' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία "Το Τάμα" (2001). Παράλληλα, το ευρύ κοινό τον γνωρίζει μέσα από σημαντικές τηλεοπτικές παραγωγές όπως οι σειρές "Δίδυμα Φεγγάρια", "Οργή" και το "Famagusta". Για το αθηναϊκό και ελλαδικό κοινό, ο Νεοκλής Νεοκλέους δεν είναι ξένος.
Η σχέση του με την Επίδαυρο μετρά ήδη βαθιές ρίζες μέσω των παραστάσεων του ΘΟΚ: από τις "Εκκλησιάζουσες" (2006) και τον ρόλο του Ορέστη στην "Ιφιγένεια εν Ταύροις" (2007), στον Καρύωνα στον "Πλούτο" (2008), τη σκηνοθετική ομάδα των "Νεφελών" (2009) και τη "Σαμία" (2013). Εκτός Επιδαύρου, έχει αποτυπώσει τη σκηνική του στιβαρότητα ως Κρέοντας στις "Φοίνισσες" (2024), αλλά και μέσα από ευαίσθητες σκηνικές συνθέσεις όπως οι "Μαρτυρίες" (2015) και ο "Αποχαιρετισμός" του Γιάννη Ρίτσου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (2018).

Η συμμετοχή ενός τόσο έμπειρου ηθοποιού στον "Ίωνα" δίνει ξεχωριστό βάθος στην παράσταση. Ως Ξούθος, ο Νεοκλής Νεοκλέους φέρνει στην Επίδαυρο την ωριμότητα και τη σιγουριά ενός ταλαντούχου καλλιτέχνη που τραβάει αμέσως το βλέμμα —έναν ηθοποιό που, αν τον δεις μία φορά στη σκηνή, δεν τον ξεχνάς.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Ίων
Το σπάνια παιζόμενο έργο του Ευριπίδη που κινείται στο μεταίχμιο μεταξύ τραγικού και κωμικού, μέσα από την παράσταση του Θωμά Μοσχόπουλου συνομιλεί άμεσα με τη σύγχρονη εμπειρία, θέτοντας στο επίκεντρο το ζήτημα της ταυτότητας και του ανήκειν. Η Κρέουσα, κόρη του ιδρυτή της Αθήνας Ερεχθέα, και ο σύζυγός της Ξούθος αναζητούν χρησμό από το μαντείο των Δελφών για την ατεκνία τους. Ο Απόλλωνας, επιχειρώντας να οδηγήσει τα πράγματα προς μια προδιαγεγραμμένη τάξη, αποκαλύπτει ψευδώς στον Ξούθο πως ο πρώτος νέος που θα συναντήσει βγαίνοντας από το ιερό είναι ο γιος του. Ο νέος αυτός είναι ο Ίων, ένας άγνωστης καταγωγής υπηρέτης του ναού, μεγαλωμένος στους Δελφούς υπό την προστασία του θεού. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πολύ πιο σκοτεινή. Σε αντίθεση με την ευριπίδεια τραγωδία, όπου ο χορός αποτελείται αποκλειστικά από τις θεραπαινίδες της Κρέουσας, η σκηνική πρόταση που θα δούμε στην Επίδαυρο έχει μεικτό χορό, επιλογή που αναδεικνύει τη σκηνοθετική ανάγνωση.


