© Elina Giounanli
Τους "Απόντες” καλωσορίζει το θέατρο Σταθμός από τη Μεγάλη Δευτέρα 14 Απριλίου έως και την Μεγάλη Πέμπτη 17 Απριλίου. Το νέο project προφορικής αφήγησης του Βασίλη Κατσικονούρη διερευνά την προ-λογοτεχνική φάση της αφήγησης, πριν αυτή γίνει γραπτό κείμενο. Ο Κατσικονούρης είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς και αγαπημένους σύγχρονους Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς, κυρίως λόγω του τρόπου με τον οποίο συνδυάζει ρεαλισμό, κοινωνική ματιά και χιούμορ, αγγίζοντας καθημερινά θέματα που όμως έχουν βαθιά υπαρξιακή ή κοινωνικοπολιτική βάση.
Μέσα από τους "Απόντες" έρχονται στην επιφάνεια αληθινές μνήμες, ανθρώπων που ανακαλούν αγαπημένα πρόσωπα που έφυγαν—λόγω θανάτου, χωρισμού ή ξενιτιάς. Οι αφηγητές Βαγγέλης Αυγέρης, Κωνσταντίνος Ζώης, Ειρήνη-Διαλεχτή Κουρομιχελάκη, Αλέξανδρος Ασωνίτης, Νίκος Μάκκας, Ρομίνα Σπυράκη, Ειρήνη Γκλιάτη και ο Βασίλης Κατσικονούρης ζωντανεύουν τις ιστορίες τους κάθε βράδυ, χωρίς γραπτό κείμενο, χωρίς πρόβες δημιουργώντας μια σκηνική πρόταση που έχει αμεσότητα. Με συνοδεία λιτών θεατρικών στοιχείων, η αφήγηση γίνεται βιωματική, θολώνοντας τα όρια μεταξύ αφηγητή και ακροατή. Οι θεατές μπορούν να συμμετάσχουν, προσθέτοντας τις δικές τους αφηγήσεις.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Οι απόντες
Ένα project πάνω στην προφορικότητα και την αφήγηση πριν αυτή γίνει λογοτεχνία με την υπογραφή του σημαντικού Έλληνα δραματουργού με τη συμμετοχή ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Μία συλλογή από προφορικές αφηγήσεις ανθρώπων την ώρα που θυμούνται άλλους ανθρώπους, όπως τους θυμούνται, με λόγια που παράγονται εκείνη τη στιγμή. Αναφέρονται σε απόντες από θάνατο, χωρισμό, ξενιτιά, σε φίλους και πρόσωπα κάποτε αγαπημένα, που χάθηκαν στον χρόνο, κάθε βράδυ η ίδια ιστορία με τα λόγια εκείνης της στιγμής, αδιαμεσολάβητα και απροβάριστα, χωρίς να υπάρχει μία λέξη γραπτή. Ως ραψωδοί του έπους της καθημερινότητας. Και ως συνοδεία λύρας, μια διακριτική υποστήριξη από κάποια θεατρικά στοιχεία. Η πρόσληψη αυτής της δράσης μπορεί να είναι ένα μοναδικό συμβάν-βίωμα, όπου τα όρια μεταξύ πομπού και δέκτη γίνονται δυσδιάκριτα. Όσοι από τους δεύτερους επιθυμούν, είναι ευπρόσδεκτοι να αφηγηθούν και τις δικές τους ιστορίες.
