'Stores' | ©Despina Spyrou
Φεστιβάλ "'Άδειος Χώρος"
Η Κυψέλη αγκαλιάζει το μέλλον του θεάτρου με ελεύθερη είσοδο
Το στοίχημα του φεστιβάλ "'Άδειος Χώρος" πέτυχε κι έτσι επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, γεμάτο εμπιστοσύνη στις νέες καλλιτεχνικές φωνές. Από τις 14 έως τις 21 Ιουνίου, το αγαπημένο μας Θέατρο Οδού Κυκλάδων "Λευτέρης Βογιατζής" και το Τόπος Αλλού γίνονται οι απόλυτοι πυρήνες δημιουργίας στην Κυψέλη, προσφέροντας σε οκτώ επιλεγμένες ομάδες στέγη, υλικοτεχνική υποστήριξη και απόλυτη ελευθερία, χωρίς κανένα δικό τους κόστος.
'Όπως σημειώνουν οι Στάθης Λιβαθινός και Γιώργος Λυκιαρδόπουλος, το φεστιβάλ αποτελεί μια ουσιαστική πράξη εμπιστοσύνης που δίνει χώρο στα όνειρα των νέων δημιουργών, οι οποίοι μάλιστα ενίσχυσαν τα εκφραστικά τους εργαλεία μέσα από ένα πολύτιμο, προπαρασκευαστικό σεμινάριο commedia dell'arte με τον Ιταλό μετρ Antonio Fava.

Θεατρικές παραστάσεις & αφιερώματα στην Πειραιώς 260
Δύο παραστάσεις θα δούμε στις 14 και 15 Ιουνίου στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026. Ο Γιώργος Βαλαής σκηνοθετεί ένα νέο ελληνικό έργο, γραμμένο από τον ίδιο και τον Πρόδρομο Τσινικόρη. Στο "Stores - Ομορφιά, Ισότητα, Ευτυχία", η καταναλωτική μανία της εποχής μας αποκαλύπτεται με χιούμορ και τρυφερότητα μέσα από ένα μωσαϊκό ανθρώπινων ονείρων και επιθυμιών άρρηκτα δεμένων με την αγορά προϊόντων. Κάθε ρούχο κουβαλά μια υπόσχεση μεταμόρφωσης — που άλλοτε εκπληρώνεται κι άλλοτε ματαιώνεται. Στη σκηνοθεσία του Βαλαή, οι παράλληλες δράσεις απλώνονται σε όλο το βάθος της σκηνής, με πυξίδα την αντίληψη του Τσάρλι Τσάπλιν ότι η κωμωδία δεν είναι παρά τραγωδία σε μακρινό πλάνο.
Ερμηνεύουν οι: Χαρά Γιώτα, Θανάσης Δόβρης, Πύρρος Θεοφανόπουλος, Ρωμανός Καλοκύρης, Ειρήνη Μακρή, Βιβή Πέτση, Ελπινίκη Σαριπανίδου.

Η καταξιωμένη Ολλανδή εικαστικός Νικολίν βαν Χάρσκαμπ ανεβάζει στη σκηνή ένα έργο που κινείται ανάμεσα στο λόγο και τον ήχο με δύο Ελληνίδες ηθοποιούς (Αγγελική Παπούλια, Σοφία Κόκκαλη), μία μουσικό (Εύη Σεϊτανίδου) και μια "συνθετική" ηθοποιό με το όνομα "Προσωδία". Στην ομώνυμη υβριδική περφόρμανς, ο παλμός της ανθρώπινης αφήγησης, όπως τον συναντάμε στα αρχαία έπη αλλά και στο περιεχόμενο που παράγουν οι influencers του σήμερα, συναντά την τεχνητή νοημοσύνη, αποδομώντας παράλληλα τους μύθους που επικρατούν γύρω από αυτή.
Το "Epic of Siri" είναι το έπος που επέλεξε να μα αφηγηθεί η Ολλανδή δημιουργός στην παράσταση που αντιλαμβάνεται την τεχνολογία με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Μια επική ιστορία συναγωνιζόμενη την "Ιλιάδα" σε έκταση και παλαιότητα, που εξυμνεί τα κατορθώματα μιας γυναίκας και τραγουδιέται μέχρι σήμερα στη Νότια Ινδία.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την ίδρυση της Πειραιώς 260, του θεσμού-τομή που οραματίστηκε ο Γιώργος Λούκος, ο Ηλίας Γιαννακάκης δημιούργησε το αφιερωματικό ντοκιμαντέρ "2005-2015. Στα χρόνια του Λούκου" (διάρκειας 125’). Μια ταινία-φόρος τιμής στον καλλιτεχνικό διευθυντή, είκοσι χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του το 2006, που άλλαξε για πάντα το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και τα εγχώρια πολιτιστικά δεδομένα: ο Γιώργος Λούκος κατάφερε να ενεργοποιήσει μια πρωτόγνωρη μέχρι τότε συνθήκη, όπου το κοινό, κυρίως το νεανικό, οι εγχώριοι καλλιτέχνες και τα μεγαλύτερα ονόματα της καλλιτεχνικής κοινότητας παγκοσμίως –από τον χορό, το θέατρο και τη μουσική– αποτέλεσαν ένα αναπόσπαστο όλον, με συνεκτικό τους ιστό τη χαρά, τη δημιουργική πνοή και τη φρεσκάδα. (Χώρος Δ’, 13/6, 7.30 μ.μ.)

Το βράδυ της 13ης Ιουνίου, το "Τροχόσπιτο" της 'Όλιας Λαζαρίδου επιστρέφει στον Κήπο της Πειραιώς 260. Η φωτεινή αυτοκινούμενη σκηνή από πλεξιγκλάς που αγκαλιάστηκε από τον Λούκο, έβγαλε το Φεστιβάλ στις γειτονιές. Ξεκίνησε από μια ιδέα της 'Όλιας Λαζαρίδου και σχεδιάστηκε από τον εικαστικό Σωκράτη Σωκράτους, φιλοξενώντας αρχικά το 2008 την παράσταση "Τζελσομίνα", ένα έργο βασισμένο στην ταινία "La Strada" του Φεντερίκο Φελίνι. Στη συνέχεια, ταξίδεψε σε γειτονιές της Αθήνας, όπως το Πεδίον του Άρεως, ο Κολωνός, η κορεάτικη αγορά αλλά και στην Αρχαία Ολυμπία.

Με τη φιλοδοξία να κυκλοφορήσει ξανά από την επόμενη χρονιά εκτός των τειχών, το "Τροχόσπιτο" γίνεται για μια βραδιά το σκηνικό για το θέαμα βαριετέ "Μια νύχτα χάρισμά σου", σε επιμέλεια 'Όλιας Λαζαρίδου και Δηώς Καγγελάρη, με τον Αργύρη Ξάφη παρουσιαστή, τον 'Άγγελο Τριανταφύλλου στο πιάνο και καλεσμένους σημαντικούς καλλιτέχνες του θεάτρου κι όχι μόνο: 'Έφη Θεοδώρου, Σίμος Κακάλας, Γιάννης Καλαβριανός, Μαριάννα Κάλμπαρη, Χρήστος Λούλης, Χριστίνα Μαξούρη, Μιχαήλ Μαρμαρινός, Άντζελα Μπρούσκου, Άγγελος Παπαδημητρίου, Ηρακλής Πασχαλίδης, Χρήστος Στέργιογλου, Μελίνα Τανάγρη, Λυδία Φωτοπούλου, Νίκος Χατζόπουλος. (Κήπος, 13/6, 10 μ.μ.)
Περισσότερες πληροφορίες
Φεστιβάλ «Άδειος Χώρος»
Το δεύτερο φεστιβάλ νέων δημιουργών, που επεκτείνεται, πέρα από το Θέατρο Οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής» και στο θέατρο Τόπος Άλλου, ανεβάζει στη σκηνή επτά φρέσκες ομάδες και τις σκηνικές προτάσεις τους που συνομιλούν με το μέλλον του ελληνικού θεάτρου: «Ροζαλία Λομπάρντο» της ομάδας Break a Leg Athens (14/6, Κυκλάδων), «Φάλαινα, η Έξοδος» της ομάδας FIRS (15/6, Τόπος Αλλού), «Vigil For Pentheus: Σκέψεις πάνω στο τέλος του πολιτισμού» της Ειρήνης Ανδρονίκου (16/6, Κυκλάδων), «Η σκέψη» του Λεονίντ Αντρέγιεφ από την ομάδα Rags (17/6, Τόπος Αλλού), «Σερβιρισμένες» της ομώνυμης ομάδας (18/6, Κυκλάδων), «Σπουδή στο μπλε» της Μάγκι Νέλσον από την ομάδα Yorick (19/6, Τόπος Αλλού), «Καλύτερα να σου βγει το μάτι» της ομάδας Loopes (20/6, Κυκλάδων), «I love you Nina» της ομάδας Λευκά Δωμάτια (21/6, Τόπος Αλλού).
Προσωδία
Μια υβριδική περφόρμανς όπου τα αρχαία έπη συναντούν την τεχνητή νοημοσύνη παρουσιάζει με δύο Ελληνίδες ηθοποιούς η καταξιωμένη Ολλανδή δημιουργός, που έχει προσκληθεί τη δουλειά της σε μερικά από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου. Μια «συνθετική» ηθοποιός με το όνομα Προσωδία, δύο ένσαρκες ηθοποιοί, ένας θεατρικός σκηνοθέτης και ένας παραδοσιακός μουσικός προετοιμάζουν τη μεταφορά μιας παλαιάς επικής ιστορίας – του «Epic of Siri», ενός έπους που εξυμνεί τα κατορθώματα μιας γυναίκας και τραγουδιέται ακόμα και σήμερα στη Νότια Ινδία, συναγωνιζόμενο την «Ιλιάδα» σε έκταση και παλαιότητα. Η περφόρμανς «Προσωδία», αντανακλά τον ρυθμικό και μορφολογικό παλμό της ανθρώπινης αφήγησης, όπως αυτός εμφανίζεται στην αρχαία επική ποίηση αλλά και στο σύγχρονο περιεχόμενο που παράγουν οι influencers. Ταυτόχρονα, αποδομεί πολλούς από τους μύθους γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, όπως αυτοί διαδίδονται από τους κερδοσκοπικούς φορείς που την αναπτύσσουν. Για τις ανάγκες του έργου, η εικαστική καλλιτέχνις Νικολίν βαν Χάρσκαμπ ανέπτυξε ένα ψηφιακό εργαλείο, όπου οι ατάκες ενός χαρακτήρα συνδέονται με ένα σύστημα που μετατρέπει το κειμενικό υλικό σε ομιλία. Μια ηθοποιός δίνει εντολή σε έναν υπολογιστή εκτός σκηνής, ξεκινώντας έτσι τη ζωντανή παραγωγή μιας ατάκας από τον συνθετικό της συνομιλητή. Όπως και σε έναν ανθρώπινο ερμηνευτή, οι προσωδιακές ποιότητες της φράσης είναι μεταβλητές και απρόβλεπτες, ωστόσο το περιεχόμενο κάθε ατάκας είναι προκαθορισμένο.
Stores - Ομορφιά, Ισότητα, Ευτυχία
Σε ένα πολυκατάστημα –όπου η κατανάλωση αποκαλύπτει με χιούμορ και τρυφερότητα το δράμα της σύγχρονης ζωής–, στήνεται ένα σκηνικό μωσαϊκό καθημερινών ζωών και ανεκπλήρωτων επιθυμιών, όπου ο ρεαλισμός διαρρηγνύεται από τραγούδια, μονολόγους και μικρές εκρήξεις χορικότητας. Άνθρωποι ψωνίζουν, περιμένουν, συγκρούονται, τραγουδούν και ονειρεύονται. Τα όνειρά τους συνδέονται με τα προϊόντα που κρατούν στα χέρια τους, τη χαμένη ποιητικότητα μιας ζωής που είναι πια συνδεδεμένη με την κατανάλωση, ενώ κάθε ρούχο γίνεται μια πιθανή εκδοχή του ατόμου – μια υπόσχεση μεταμόρφωσης, που άλλοτε εκπληρώνεται και άλλοτε ματαιώνεται. Η σκηνοθεσία, βασισμένη στην ιδέα του Τσάρλι Τσάπλιν πως η κωμωδία είναι τραγωδία σε μακρινό πλάνο, αξιοποιεί ολόκληρο το βάθος της σκηνής, δημιουργώντας παράλληλες εστίες δράσης.

