"Δον Κιχώτης": Η ελευθερία, η γυναικεία δύναμη, ο έρωτας και όσα κάνουν το μπαλέτο ξεχωριστό

Ένα από τα πλέον δημοφιλή έργα του κλασικού μπαλέτου, βασισμένο σε ένα από τα πιο αγαπητά ισπανικά μυθιστορήματα, επέστρεψε και φέτος στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Ο λόγος για τον "Δον Κιχώτη" του Λούντβιχ Μίνκους, βασισμένο σε σκηνές από το επικό μυθιστόρημα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, που επικεντρώνονται γύρω από τον έρωτα των νεαρών Κίτρι και Μπαζίλιο. Απέναντι στο ερωτευμένο ζευγάρι βρίσκεται ο πατέρας της κοπέλας, που θέλει να την παντρέψει με έναν ανόητο ευγενή, αλλά και ο ονειροπόλος πρωταγωνιστής που μπερδεύει την Κίτρι με την αγαπημένη του Δουλτσινέα. Τη μουσική του Μίνκους ντύνει η χορογραφία του Τιάγκο Μπορντίν, βασισμένη στην αρχική εκδοχή του Μαριούς Πετιπά, η οποία αναδεικνύει τα χρώματα και τις παραδόσεις της Ισπανίας και συνδυάζει ευρηματικά ρομαντικά με κωμικά στιγμιότυπα.

Στο φετινό ανέβασμα πρωταγωνιστούν τρία ζευγάρια διεθνών χορευτών, κάποιοι από τους οποίους στην πρώτη τους αναμέτρηση με τους ρόλους αυτούς: Μάντισον Γιουνγκ και Βίκτορ Καϊσέτα, Ξένια Οβσιάνικ και Οσιέλ Γκουνέο, Ρακέλε Μπουριάσσι και Εσνέλ Ράμος. Οι πρωταγωνιστές μας μίλησαν για τη σχέση τους με τον "Δον Κιχώτη" και τα στοιχεία του μπαλέτου μα και της ιστορίας που τους γοήτευσαν από την πρώτη στιγμή που το γνώρισαν μέχρι και όταν έφτασαν να το ερμηνεύουν.

Μάντισον Γιουνγκ

"Στο "Δον Κιχώτη” με εμπνέει το πόσο ξεχωρίζει ανάμεσα στα υπόλοιπα κλασικά μπαλέτα. Σε πιο παραδοσιακούς ρόλους, συχνά παίρνεις το ρόλο της χορεύτριας, της πριγκίπισσας ή μιας γυναίκας σε απόγνωση. Με την Κίτρι, απεναντίας, έχω την ευκαιρία να ζωντανεύσω έναν χαρακτήρα τον οποίο αισθάνομαι πολύ πιο ανθρώπινο. Αυτή είναι η πρώτη φορά που ερμηνεύω αυτόν τον ρόλο και αγαπώ να ενσαρκώνω μία δυνατή, δυναμική, ανεξάρτητη και ισχυρογνώμων γυναίκα στη σκηνή. Η Κίτρι δεν χρειάζεται τον Μπασίλιο: τον επιλέγει, γιατί τον επιθυμεί.
Στον κόσμο του μπαλέτου, οι δυνατοί γυναικείοι χαρακτήρες συχνά απεικονίζονται ως οι εχθροί, ενώ η απαλότητα φαίνεται ως σημάδι εσωτερικής ομορφιάς. Η Κίτρι αλλάζει αυτήν την εικόνα ριζικά, με τον πιο κομψό και συναρπαστικό τρόπο".

Βίκτορ Καϊσέτα
"Αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο στο μπαλέτο του "Δον Κιχώτη” είναι το πώς αιχμαλωτίζει το πνεύμα της περιπέτειας και του έρωτα. Η ενέργεια του χορού, ειδικά στη γαμήλια σκηνή, είναι τόσο εύθυμη και ζωηρή. Επιπλέον, τα θέματα της φιλίας και η προτροπή να ακολουθήσεις την καρδιά σου με αγγίζουν σε πολύ προσωπικό επίπεδο. Είναι μια ιστορία που έχει μια διαχρονική αίσθηση και ταυτόχρονα είναι προσιτή, κάτι που την κάνει απολαυστική τόσο ως χορευτής όσο και ως θεατής!"

Ξένια Οβσιάνικ

"Ο "Δον Κιχώτης” είναι ένα από αυτά τα μπαλέτα που είναι διασκεδαστικά τόσο για τους χορευτές όταν βρίσκονται επί σκηνής όσο και για το κοινό. Έχει γερά κωμικά στοιχεία, είναι γεμάτο ενέργεια και ισπανικό αέρα, αλλά παράλληλα πολύ απαιτητικό τεχνικά. Αγαπώ την παιγνιώδη πλευρά του αλλά ταυτόχρονα και την βιρτουοζιτέ που απαιτεί".

Οσιέλ Γκουνέο

"Το κομμάτι από μόνο του, με κάποιον τρόπο παρότι προέρχεται από μια διαφορετική κουλτούρα αντιπροσωπεύει με κάποιον τρόπο την κουλτούρα της Κούβας, στην οποία έχω μεγαλώσει. Η θέρμη των ανθρώπων, ο γρήγορος τρόπος σκέψης, το πάθος και η σεξουαλικότητα είναι πολλά από τα στοιχεία που ένιωθα κοντά με την κουλτούρα μου και έκαναν το έργο προσιτό σε μένα ως παιδί.
Όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι, ανακάλυψα αργότερα ότι περιέχει ένα είδος ελευθερίας, κάτι εξαιρετικά αναζωογωνητικό για έναν επαγγελματία χορευτή. Σου δίνει χώρο να δημιουργήσεις τον δικό σου Μπασίλιο, έτσι κάθε φορά που ερμηνεύω αυτόν το ρόλο βρίσκω και κάτι διαφορετικό, ειδικά όταν έχω και νέα παρτενέρ. Έτσι είναι ένας από τους ρόλους που δεν βαριέμαι ποτέ".

Ρακέλε Μπουριάσσι

"Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα τον "Δον Κιχώτη”: ήμουν εντυπωσιασμένη από την πανέμορφη ενέργεια που εκλύει. Είναι ένα εκθαμβωτικό μπαλέτο που εκπέμπει χαρά και θετικότητα. Ειδικότερα, με γοητεύει η ιστορία της Κίτρι και του Μπασίλιο. Είναι βαθιά ερωτευμένοι και πολεμούν ενάντια σε κάθε πιθανότητα προκειμένου να μπορέσουν να παντρευτούν και να μείνουν μαζί για πάντα. Βρίσκω ότι η ιστορία τους μπορεί να εμπνεύσει τρομερά!"

Εσνέλ Ράμος

"Προσωπικά αγαπώ την ισπανική κουλτούρα. Ο πατέρας μου είναι Ισπανός, επομένως νιώθω βαθιά συνδεδεμένος με τον πολιτισμό της χώρας. Η πιο γοητευτική πλευρά του "Δον Κιχώτη” είναι η ίδια η ιστορία που σε αιχμαλωτίζει από την αρχή ως το τέλος. Είναι ένα παλλόμενο και δυναμικό μπαλέτο που σε κάνει να ζητάς όλο και περισσότερο. Σε γεμίζει με ενέργεια και χαρά και σε κάνει να απολαμβάνεις το χορό μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο".