Αμαλία Σωτηροπούλου, από την έκθεση 'Ένας Εύζωνας για την 25η Μαρτίου'
Με αφορμή τη σημερινή 25η Μαρτίου, επέτειο της Ελληνικής Επαναστάσης του 1821, ανατρέχουμε σε τρία βιβλία που ρίχνουν φως στα ιστορικά γεγονότα.
Μύθοι, Παρεξηγήσεις και Άβολες Αλήθειες της ελληνικής ιστορίας 1 - Σταύρος Παναγιωτίδης
Μικρές αφηγήσεις για γεγονότα που όλοι γνωρίζουμε, αλλά ποτέ δεν συνέβησαν
Δηλαδή, οι Σπαρτιάτες δεν πετούσαν παιδιά στον Καιάδα; Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν έκοψε τον Γόρδιο Δεσμό; Θα μας πείτε και ότι δεν λάτρευαν όλοι οι Βυζαντινοί τον τελευταίο τους αυτοκράτορα; Δεν σχεδίασε την Αγία Σοφία μια μέλισσα; Ούτε το Κρυφό Σχολειό υπήρξε ποτέ; Ούτε ο χορός του Ζαλόγγου; Ούτε για τους εμφυλίους της Επανάστασης ευθύνεται η διχόνοια των Ελλήνων; Τα αγγλικά δάνεια τελικά βοήθησαν την Επανάσταση; Δεν δημιούργησε το ΙΚΑ ο Μεταξάς; Δεν αφορίστηκε ποτέ ο Καζαντζάκης;
Το γαρίφαλο του Μπελογιάννη δεν ήταν κόκκινο; Το σαμποτάζ του Έβρου δεν έγινε με ζάχαρη στα ρεζερβουάρ των τανκς; Αλήθεια, ούτε ο Τσόρτσιλ είπε πως "οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες"; Ούτε ο Θεοδωράκης μάς κάλεσε να επιλέξουμε "Καραμανλής ή τανκς"; Δεν έγραψε ο Ρίτσος για τα τανκς που "χορεύουν στους δρόμους της Πράγας"; Ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου είπε πρώτος πως "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" ούτε ανοιγόκλεισε το "χρονοντούλαπο της Ιστορίας"; Σε λίγο θα μας πείτε ότι ο Καποδίστριας δεν έκανε τεχνάσματα για να μάθουμε να τρώμε πατάτες, ότι ο Αϊνστάιν δεν έκλεψε τη θεωρία της σχετικότητας από τον Καραθεοδωρή και ότι ούτε χάσαμε για μία ψήφο την ευκαιρία να μιλάνε ελληνικά οι Αμερικάνοι. Μα γιατί μισείτε τόσο πολύ τους μύθους μας;
Μικρές αφηγήσεις, για μεγάλες παρεξηγήσεις...
Εκδόσεις Κέδρος
Μύθοι, Παρεξηγήσεις και Άβολες Αλήθειες της ελληνικής ιστορίας 2 - Σταύρος Παναγιωτίδης
Ακόμα μερικές μικρές αφηγήσεις για γεγονότα που όλοι γνωρίζουμε, αλλά ποτέ δεν συνέβησαν
Δηλαδή οι επιστήμες δεν ξεκίνησαν από την αρχαία Ελλάδα; Ούτε οι Μινωίτες μιλούσαν ελληνικά; Η Τροία που ανακάλυψε ο Σλίμαν δεν ήταν η πραγματική; Στην αρχαία Αθήνα οι ομοφυλόφιλοι δεν έχαναν τα πολιτικά τους δικαιώματα; Ούτε ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτονας σκότωσαν τον τύραννο Ίππαρχο για πολιτικούς λόγους; Δεν βγήκε ο Αρχιμήδης γυμνός στους δρόμους – αντίθετα στους νόμους και κάθε ιερό – φωνάζοντας "Εύρηκα! Εύρηκα!"; Ούτε οι Χιώτες πήγαιναν δυο δυο για να μην τους αναγκάσουν οι Οθωμανοί να τους μεταφέρουν στους ώμους; Σε λίγο θα μας πείτε ότι και ο Ναπολέων δεν ήταν τελικά Έλληνας! Ότι οι λωρίδες της σημαίας μας δεν συμβολίζουν τη φράση "Ελευθερία ή θάνατος". Μήπως ούτε το κλαρίνο είναι ελληνικό όργανο; Θα ισχυριστείτε ότι και οι Έλληνες μετανάστευαν παράνομα; Ότι η Μικρά Ασία δεν χάθηκε επειδή "μας πούλησαν οι Σύμμαχοι;" Πως δεν καθυστέρησε η Μάχη της Κρήτης την επέλαση του Χίτλερ στη Σοβιετική Ένωση; Ότι δεν έπεσε κανένας εύζωνας από την Ακρόπολη τυλιγμένος με την ελληνική σημαία, μπροστά στους ναζί; Μήπως ούτε οι ελληνικές ομάδες ποδοσφαίρου έπαιξαν φιλικά ματς με τους κατακτητές; Ούτε τη Χούντα την είχαν οργανώσει οι Αμερικάνοι; Μα γιατί μισείτε τόσο πολύ τους μύθους μας;
Ακόμα μερικές μικρές αφηγήσεις για μεγάλες παρεξηγήσεις.
Εκδόσεις Κέδρος
Τα κακομαθημένα παιδιά της Ιστορίας - Κώστας Κωστής
Η διαμόρφωση του ελληνικού κράτους 18ος-21ος αιώνας (νέα, συμπληρωμένη έκδοση)
Σε αυτή την ακτινογραφία του σύγχρονου ελληνικού κράτους και της νεοελληνικής κοινωνίας, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2013 και γνώρισε πολλές ανατυπώσεις, ενώ μεταφράστηκε και στα αγγλικά, ο καθηγητής Ιστορίας Κώστας Κωστής εξετάζει το πώς μια μικρή επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετατράπηκε σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Στη συμπληρωμένη έκδοση (2018) περιλαμβάνεται ένα νέο κεφάλαιο που καλύπτει την τρέχουσα περίοδο της κρίσης.
Από ορισμένες απόψεις τα προβλήματα που προέκυψαν κατά τον σχηματισμό του σύγχρονου ελληνικού κράτους θα μπορούσαν να εξομοιωθούν με τα αντίστοιχα προβλήματα που απαντώνται αυτή τη στιγμή στις προσπάθειες του δυτικού κόσμου να επιβάλει το δικό του πολιτικό και πολιτισμικό μοντέλο σε κοινωνίες ξένες, αν όχι εχθρικές προς αυτό. Ωστόσο, σε μια τέτοια σύγκριση υφίσταται μια διαφορά που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αντικείμενο του βιβλίου είναι η Ελλάδα και οι Έλληνες και αυτή η –εθνικού και όχι θρησκευτικού χαρακτήρα– κατηγορία εκ των πραγμάτων συνειρμικά αναφέρεται σε ό,τι οι Δυτικοευρωπαίοι θεωρούν θεμέλια του πολιτισμού τους. Από την άποψη αυτή μπορεί εύκολα να ερμηνευθεί η ιδιαίτερη, ως έναν βαθμό τουλάχιστον, μεταχείριση που έτυχαν εκ μέρους της Δύσης οι πληθυσμοί εκείνοι που δεν εξεγέρθηκαν απλώς εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο όνομα του χριστιανισμού, αλλά επικαλέστηκαν μέσω του ονόματός τους μία σύνδεση με ένα παρελθόν, στο οποίο η Ευρώπη βλέπει τις ρίζες της δικής της ταυτότητας. Πρόκειται για μία αντίληψη που ανακαλείται πολύ συχνά από όλους όσοι θέλουν να υποστηρίξουν ή να πολεμήσουν τις εξεζητημένες συχνά επιλογές των Ελλήνων και που κατά τον 19ο αιώνα θα τους προσδώσει από τους Ευρωπαίους τον χαρακτηρισμό των "κακομαθημένων παιδιών της Ιστορίας".
Εκδόσεις Πατάκη
