© Shutterstock
Τρεις νέες ποιητικές συλλογές κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Βακχικόν. Διαβάστε ένα απόσπασμα από τα τρία νέα βιβλία ελληνικής ποίησης στη συνέχεια.
Το φιλί ενός ποιητή - Στέλιος Νικολάου
(απόσπασμα από τη συλλογή)
Κι όσο δύσκολο είναι να ζήσεις με εκείνον τον σταυρό,
τόσο πιο εύκολο είναι να συνηθίσεις, μα τόσο φυσικό να
τον κουβαλήσεις.
Εκεί είναι η μαγκιά, κι εκεί είναι το μεράκι.
Θα πέσεις, θα κουραστείς, θα σταυρωθείς, όμως εσύ θ’
αποφασίσεις αν θα μείνεις σταυρωμένος ή αν
θ’ αναστηθείς.
Woman in a Box - Μαρία Ζάχου
(απόσπασμα από τη συλλογή)
Κοίταξα τις φλέβες των χεριών μου,
δεν θύμιζαν άνοιξη.
Τα δέντρα που φύτρωναν στο σώμα μου,
τα κλαδιά που ανοίγονταν μέσα στη σάρκα μου,
δεν ήταν ικανά να ανθοφορήσουν.
Διψασμένα τα χείλη μου τραγουδούσαν επίμονα,
επίπονα έβγαιναν τα τραγούδια από το σώμα μου
για να βρουν τον παγωμένο μου αέρα.
Πορτοκαλί ασπίδες φωτός με υπερασπίζονταν,
τη γιατρειά μου είχαν αναλάβει όλα τα φωτεινά αντικείμενα,
όμως εγώ για πάντα αγγίζω το σκοτάδι,
Με δάχτυλα γυμνά, ολότελα αφημένα και παραδομένα
στους χειμώνες και στα όχι που διαρκούν
από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο,
οδυνηρά, ανυποχώρητα, θανατηφόρα.
Κοίταξέ με κι εσύ για να πειστείς.
Είμαι η θαλασσιά γυναίκα που γεμίζει το τοπίο
κρεμασμένη από τα ίδια τα κλαδιά της,
με μια φωνή αιχμηρή που τραγουδά αδιάκοπα
στροφή στροφή τον θάνατο
ακόμη κι όταν ούτε καν τον αναφέρει.
Θραύσματα ή ό,τι απομένει - Κωνσταντίνα Ρουσσίδη
(απόσπασμα από τη συλλογή)
Έτσι σιωπηλά
μέσα στην πύρη του μεσημεριού
μες στις αναθυμιάσεις του χθεσινού φωτός
δημιουργήθηκαν
Δυο ήχοι,
ο ένας να τρεμοπαίζει στη μία σκιά της ελπίδας
κι ο άλλος να αντηχεί μέχρι την άλλη
Μέσα στον ανεξέλεγκτο πόθο
έρποντας γυμνές
να ξεδιπλώνονται νοερά
Δυο εικόνες,
η μία εκκωφαντική,
η άλλη αιώνια.
Διαβάστε Επίσης
