Στο χώρο υποδοχής του ισογείου του Ιδρύματος Κακογιάννη, σε μία μεγάλη οθόνη, φυσικού ανθρώπινου μεγέθους, θα προβάλλεται για δύο εβδομάδες, από 11 Μαρτίου έως 25 Μαρτίου, μετά τις 6 μ.μ., ένα δρώμενο διάρκειας οκτώ λεπτών, σε συνεχώς επαναλαμβανόμενες προβολές, με τίτλο "Τ΄ αγάλματα δεν είναι πια συντρίμμια, είμαστε εμείς", σε σύλληψη, σενάριο και σκηνοθεσία Δημήτρη Κωτσή. Το Video installation κάνει εγκαίνια τη Δευτέρα 11 Μαρτίου στις 7 μ.μ., με ελεύθερη είσοδο.
Βασικό στοιχείο είναι η μεταμόρφωση ενός κλασικού αρχαίου αγάλματος σε έναν ζωντανό σύγχρονο νέο, μέσα σε ένα περιβάλλον από μοντέρνα κτίρια που βρίσκονται μπροστά σε υδάτινο στοιχείο. Κατά τη διάρκεια του δρώμενου θα περνάμε, με ρεαλιστική κινηματογραφική δράση, από τη ζωγραφική απεικόνιση κτιρίων στη ρεαλιστική φωτογραφική τους απεικόνιση, και από τη γλυπτική αναπαράσταση του ανθρώπου στη μεταμόρφωσή της σε ζωντανό ον. Επιχειρείται, έτσι, ένας διάλογος του παρελθόντος με το σήμερα, μέσα από ένα παιχνίδι μεταμορφώσεων, μετασχηματισμών και διαφοροποιήσεων.
Η πραγματοποίηση αυτής της βίντεο-προβολής γίνεται με live action γυρίσματα (του ηθοποιού που "ζωντανεύει" το άγαλμα), σε συνδυασμό πολλών καρέ digital graphics για κάθε πλάνο, που έχουν δημιουργηθεί από μίξη ζωγραφικών έργων, φωτογραφιών και βίντεο, με παράλληλη ηχητική επένδυση μίγματος μουσικής, ήχων, ψιθύρων και κρότων.
Σημείωμα του σκηνοθέτη
Το παρελθόν βάρος ή προωθητική δύναμη; Πώς ζει μέσα μας η ιστορία; Ποιά υπόγεια ρεύματα μας οδηγούν σε αρχαίες τελετές μετάβασης, όπως η βάπτιση, που παραμένουν ακόμη και σήμερα θεμελιακές; Πώς ο στίχος του Σεφέρη μεταμορφώνεται σε εικόνα; Πώς "ζωντανεύει" αυτή η εικόνα; Πώς τα αγάλματα "ζωντανεύουν"; Πώς αυτά "δεν είναι πια συντρίμμια, είμαστε εμείς", κι ας "λυγίζουν κάποτε";
Λίγα λόγια για το Δημήτρη Κωτσή
Ο Δημήτρης Κωτσής γεννήθηκε στην Αθήνα. Τα νεανικά του χρόνια έζησε στο Παρίσι, όπου και πραγματοποίησε τις σπουδές του στο θέατρο και τη ζωγραφική-σκηνογραφία,καθώς και σε ελεύθερα θεατρικά εργαστήρια και σεμινάρια. Από το 1986 εργάζεται στην Ελλάδα σαν σκηνοθέτης και σκηνογράφος σε θέατρα της Αθήνας και σε φεστιβάλ, όπως το φεστιβάλ Αθηνών.
Ξεκίνησε την πρώτη του θεατρική δουλειά στην Αθήνα με το "Λευκό Τοπίο", μια σύνθεση κειμένων Λόρκα και Τζόυς το 1986. Πάνω από είκοσι χρόνια διεύθυνε το θεατρικό εργαστήρι του Δήμου Γαλατσίου, όπου εργάστηκε ως δάσκαλος υποκριτικής, σκηνοθέτης και σκηνογράφος, στα πλαίσια του οποίου έχει ανεβάσει έργα και οργανώσει πολιτιστικά δρώμενα. Έχει επίσης εργασθεί στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και σε σκηνικά δρώμενα ως σκηνοθέτης και παραγωγός.
Παράλληλα εργάζεται και ως εικαστικός, ενώ από το 2019 ασχολείται με σκοπό την ένταξη της ψηφιακής τεχνολογίας στις πλαστικές και τις παραστατικές τέχνες. Στα πλαίσια αυτά έχει συνεργασθεί με το Athens Digital Arts Festival. Τελευταία του δουλειά σε αυτό τον τομέα είναι η δημιουργία μεγάλης βίντεο-εγκατάστασης στο Ίδρυμα Κακογιάννη, με τίτλο "Τ΄ αγάλματα δεν είναι πια συντρίμμια, είμαστε εμείς", που επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού το 2023.
