Η δυσδιάστατη προοπτική της βυζαντινής αγιογραφίας που τόσο αγάπησε, η τέχνη της σύνθεσης και του φωτός που διδάχτηκε απ’ το Μόραλη και εμφύσησε στις σκηνές του, τα καταπληκτικά χρώματα, το πάθος κι ο έρωτας, η όρεξη για τη ζωή και τη δημιουργία είναι στοιχεία που έκαναν τη ζωγραφική ταυτότητα του Παύλου Σάμιου ξεχωριστή.
Πορεία η οποία διεκόπη στις 4 Φεβρουαρίου, σε ηλικία εβδομήντα τριών ετών, μετά από ολιγόμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Ο σπουδαίος καλλιτέχνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948 και παρέμενε ασταμάτητα παραγωγικός μέχρι το τέλος. Συνολικά είχε πραγματοποιήσει εβδομήντα ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε σημαντικές ομαδικές παρουσιάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Μεγάλη αναδρομική έκθεση στο όνομά του διοργανώθηκε το 2014 στο Μουσείο Μπενάκη και τελευταία του στάση ήταν το «Καφέ Παράδεισος» τον Οκτώβριο του 2020, μια ατομική με νέα έργα όπου επέστρεφε στο θέμα των καφενείων, το οποίο τον είχε γοητεύσει από την εποχή που διέμενε στο Παρίσι. Από το 2000 ήταν καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και είχε ζωγραφίσει με την (τεχνική του fresco) πολλές μικρές εκκλησίες.
