© Hotel Eternite Athens
Ο Γιάννης Καλαβριανός αποτελεί μία από τις πιο ελπιδοφόρες φωνές της σύγχρονης δραματουργίας. Ασχολείται επίμονα με τον άνθρωπο και τα μεγάλα του ερωτήματα, ειδικά σε έργα όπως τα "Αβελάρδος και Ελοΐζα" και "Γρανάδα". Από την άλλη, στο "Hotel Éternité" είναι ο χρόνος εκείνο που τον απασχολεί. Η ροή του και ό,τι αυτή συνεπάγεται.
Στήνει λοιπόν ένα ξενοδοχείο που μόνο συνηθισμένο δεν το λες. Ένα μέρος-καταφύγιο όπου καταλύουν όσοι αδυνατούν (ή αρνούνται) να συμβιβαστούν με το αναπόδραστο, για εκείνους που φοβούνται τα γηρατειά ή κάποιους που έχουν κολλήσει σε μια στιγμή του παρελθόντος. Μαζί με τη διεύθυνση και τους υπαλλήλους, επιχειρούν να τιθασεύσουν τον χρόνο, που άλλοτε παφλάζει σαν ορμητικό ποτάμι και άλλοτε δεν κυλά με τίποτε.
Ακριβώς από το εν λόγω έργο αντλεί το όνομά του ένα από τα πιο φρέσκα σποτ της Κυψέλης, που από τις αρχές του περασμένου Νοεμβρίου πιάνει πόστο στη γωνία της Παξών με την Καυκάσου. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης, συγγραφέας και δραματουργός μάλιστα όχι μόνο έδωσε τη συγκατάθεσή του για την ονοματοδοσία αλλά δήλωσε και πολύ χαρούμενος για αυτό.
Το κυψελιώτικο "Hotel Éternité" λοιπόν -ένα δημιούργημα των Ιωάννα Βουδούρη, Θοδωρή Καϊσίδη και Παντελή Κυραμαργιού- καταπιάνεται κι αυτό με το χρόνο, υπό την έννοια της επιθυμίας να προσφέρει ποιοτικό τέτοιον σε όσους βρεθούν σε αυτό, να περνούν δηλαδή οι επισκέπτες καλά στα λεπτά ή τις ώρες που θα επενδύσουν στο χώρο του. Προτρέπει άπαντες να αγαπήσουν το εσωτερικό των μπαρ και έχει ιδιαίτερη αδυναμία στις μουσικές από βινύλια.
'Θα ήταν ωραίο να μπορούμε να ελέγξουμε τον χρόνο και να τον προσαρμόσουμε στα δικά μας μέτρα, συνθήκη ανέφικτη. Θα θέλαμε όμως όποιος έρχεται στον χώρο μας να ξεχνάει λίγο τον χρόνο, να αφήνει τις έννοιες του στην άκρη και να περνάει καλά. Με ωραία ποτά και κρασιά, με νόστιμα φαγητά και μουσικές. Ο χρόνος είναι πολύτιμος, άρα όταν τον σπαταλάμε τουλάχιστον να τον απολαμβάνουμε' σημειώνουν σχετικά οι άνθρωποι πίσω από το (μπαρ) "Hotel Éternité".
Οι αρχιτέκτονες Ζωή Μουτσώκου και Κωνσταντίνος Ζβες είναι εκείνοι που επιμελήθηκαν το μικρό τερέν στο ισόγειο μιας χαρακτηριστικής των 60s πολυκατοικίας, με ανοιχτόχρωμα μωσαϊκά, πεύκο, ανοξείδωτο ατσάλι, σοβάδες και μάρμαρα Ριτσώνας.
Η διαμόρφωση στηρίζεται σε τρία κεντρικά αρχιτεκτονικά στοιχεία -έναν ξύλινο τοίχο, ένα μεταλλικό μπαρ κι έναν ξύλινο καναπέ/DJ-booth- τα οποία χαρακτηρίζουν το σύνολο του χώρου. Συμπληρώνονται και τονίζονται από τις υπόλοιπες εφαρμογές όπως του αεραγωγού, της επίπλωσης, των υφασμάτων, των χρωμάτων και των υφών καθώς και από τα βινύλια στις προθήκες του - από αυτά μπορείς να επιλέξεις και τι θέλεις να ακούσεις.
Όσα μπαίνουν στο ποτήρι εδώ -cocktails, aperitivi, ποτά- φέρουν τη μέριμνα του Θοδωρή Καϊσίδη, που μόνο άγνωστη φιγούρα δεν είναι στα πέριξ της αθηναϊκής μπάρας (και ενδεχομένως γνωρίζεις από 'ινστιτούτα' του εν λόγω τερέν σαν τα "Osterman", "42" και "Noel").
Το κρασί έχει, επίσης, πρωταγωνιστικό ρόλο, με τη μετρ του σπορ Χρύσα Γιατρά Μπατζή να είναι εκείνη που φροντίζει για τον οίνο που ευφραίνει καρδίαν, στήνοντας μια λίστα κρασιών που συμπαθεί ιδιαίτερα τις λιγότερο γνωστές ποικιλίες και τους μικρούς παραγωγούς. Εκπροσωπούνται κρασιά από πολλούς αμπελότοπους της χώρας, δίνοντας κατά κάποιο τρόπο στους καλεσμένους εδώ να ταξιδέψουν νοητά σε όμορφους αμπελώνες.
Και στις δύο προαναφερθείσες συνθήκες μπορείς να πλαισιώσεις ποτό και κρασί με τα πιάτα του μενού που επιμελείται η σεφ Μαριάννα Μπόικου, η οποία μπλεντάρει τα χρόνια εμπειρίας της στον ελληνικό χώρο των spirits και της γαστρονομίας, αλλά και τις επιρροές από το πέρασμά της στη Νέα Υόρκη, για να ζωντανέψει την κουζίνα του μέρους. Ερμηνεύονται σε comfort λογικής και διάθεσης επιλογές, σε εύρος από μπρουσκέτες και χοτ ντογκ μέχρι ταρτάρ και σεβίτσε.
Info
Παξών 34 & Καυκάσου 8, Κυψέλη
Τηλ. 210 8255116
Ανοιχτά καθημερινά από τις 18.00
