Boho-jungle αισθητική, αληθινές μπανανιές, ανάλαφρο μουσικό χαλί που κλείνει το μάτι στο latin, mix & match κοινό και μία εντυπωσιακή μπάρα που επιβλέπει. Και όλα αυτά σε ελάχιστα μόλις τετραγωνικά. Το "Habana Trece" είναι μικρό, εξωτικό και έχει ένταση. Δανειζόμενος -εμπλουτίζοντας και ελαφρώς παραφράζοντας- τη δημοφιλή ατάκα από παλαιότερο διαφημιστικό σποτ θα μπορούσα να περιγράψω το μπαρ που διαδέχθηκε το πάλαι ποτέ Duke, στο ίδιο ακριβώς σημείο και στο οποίο αρκεί μία ματιά για να πειστείς για όλα τα προαναφερθέντα. Η γενικότερη φιλοσοφία του επηρεάζεται ξεκάθαρα από το νησί της Καραϊβικής και εμπλουτίζεται με τροπικές πινελιές, σχεδόν σε κάθε έκφανσή του.
Εκτός από πρωτεύουσα της Κούβας, Αβάνα τυγχάνει να ονομάζεται και η ευρύτερη περιοχή ακριβώς πάνω από το ρεύμα ανόδου της λεωφόρου Κηφισιάς, στο ύψος του Κολεγίου Αθηνών. Για τους μη έχοντες γνώση, πρόκειται για ένα σχεδόν speakeasy κομμάτι της πόλης στο οποίο συνυπάρχουν πιτσιρικάδες, foodies, ζευγάρια, επιχειρηματίες και σινεφίλ. Οι τελευταίοι προέρχονται συνήθως από τον ομώνυμο κινηματογράφο που φρόντισε να 'βαπτίσει' τη γειτονιά του (κάτω) Χαλανδρίου – και όχι Ψυχικού, όπως οι περισσότεροι πιστεύουν- αλλά και να δώσει έμπνευση στους δημιουργούς του πετίτ μπαρ, το οποίο όμως έχει κάτι να πει.
Επιστροφή στο "Habana Trece" και τα της μπάρας του όμως. Ο γνώριμος από το "Baba Au Rum" (εξαιρετικός bartender όσο και οικοδεσπότης) Ηλίας Στεργιόπουλος επιμελείται τη λίστα των cocktails που, όπως και το μεγαλύτερο μέρος της κάβας, θα δώσει χαρά σε όποιον αγαπά το ποτό αυτής (σ.σ. το ρούμι είναι γνωστό και ως ποτό της χαράς). Σε ένα μέρος με τη λέξη Habana στο όνομά του άλλωστε δε θα μπορούσε να μην πρωταγωνιστεί το ρούμι, για το οποίο εδώ θα βρεις μία αξιοπρόσεκτη συλλογή.
Το μενού των mixed drinks χωρίζεται σε δύο άξονες -Classic Cuban και Continental- με τον πρώτο να αφορά κλασικές συνταγές που δημιουργήθηκαν και εξελίχθηκαν στην Κούβα. Το El Nacional Daiquiri-που δημιουργήθηκε στο θρυλικό ξενοδοχείο της λεωφόρου Malecón- εδώ περιέχει ρούμι τριετούς παλαίωσης, ένα blend από λικέρ πυρηνόκαρπων φρούτων, ανανά και γαλλικό απεριτίφ λευκού κρασιού, αρωματισμένο με ζουμερά ροδάκινα, ενώ το Mojito σερβίρεται σε μία από τις πιο αυθεντικές εκδοχές του - σχεδόν όπως θα το έπινες περίπου 9.750 χιλιόμετρα δυτικότερα και ελαφρώς πιο νότια της ελληνικής πρωτεύουσας. Το Saoko Fizz (με ρούμι, υφές καρύδες, φρέσκο lime και λικέρ φαλέρνουμ) από την πλευρά του έχει ήδη δημιουργήσει fans.
Αξίζει επιπροσθέτως να γνωρίσεις και το Canchanchara (με μέσης παλαίωσης κουβανέζικο ρούμι, μέλι και εσπεριδοειδή), ένα αυθεντικό ποτό της Κούβας, που θεωρείται πρόδρομος των Cuban Classics. Το δεύτερο σκέλος αφορά συνταγές που δημιουργήθηκαν σε διαφορά ηπειρωτικά μέρη του κόσμου, όπως το Pisco Punch ή την πιο ελαφριά εκδοχή του Manhattan. Αν πάλι επιθυμείς να επεκτείνεις λίγο περισσότερο την όλη εμπειρία, καλό θα ήταν να γνωρίζεις πως είναι διαθέσιμες και μερικές προσεγμένες επιλογές σε πούρο.
Και έπειτα, η κουζίνα. Σε αυτή, το όνομα του Μιχάλη Μερζένη (που γνωρίσαμε στο "Dry & Raw by Drakoulis" και το "Spit Jack" και αργότερα λατρέψαμε, με το Chicken Picnic) φτάνει για να ασχοληθεί σοβαρά κανείς. Η επιβεβαίωση έρχεται σχεδόν σε κάθε ένα από τα μικρά πιάτα που ο σεφ έχει δημιουργήσει για το "Habana Trece". Η κάρτα ακολουθεί τη λογική των tapas και είναι προσανατολισμένη ώστε να κρατά καλή συντροφιά στα ποτά.
Το τελικό αποτέλεσμα ισορροπεί ανάμεσα στο bar comfort και το ethnic και οι γευστικοί ορίζοντες επεκτείνονται από την Ισπανία στο Μεξικό και από εκεί στην Ιαπωνία. Το ταρτάρ τόνου και το Wagyu Nigiri είναι από τις νοστιμότερες επιλογές αλλά ο τίτλος του πιο fun πιάτου για τσιμπολόγημα στην μπάρα πηγαίνει δικαιωματικά στις γαρίδες σε pop corn style που πλαισιώνονται από μία ενδιαφέρουσα σος ταρτάρ. Ίσως να το κοντράρει και το καλαμπόκι με κίμτσι και βούτυρο με μέλι και lime για την ίδια "χρήση".
Πέρα από όλα τα παραπάνω όμως, το "Habana Trece" είναι ένα μέρος που θα σε κάνει να νιώσεις άνετα και να περάσεις καλά, ακόμη κι αν σε παρασύρει σε after office extravaganzas, την ίδια στιγμή που διατηρεί όμορφη ισορροπία σε όλες τις παρεχόμενες υπηρεσίες του. Αλλά κυρίως έχει κέφι. Όπως θα έπρεπε να είναι κάθε μπαρ δηλαδή.
