Κοντά στους καθιερωμένους προορισμούς, τους τελευταίους δύο μήνες η πόλη απέκτησε νέους χώρους με ξεχωριστό κι εναλλακτικό προφίλ, που εμπλουτίζουν την εικόνα του αθηναϊκού clubbing με d-i-y προσέγγιση, σκοτεινή techno ή πνευματική house που θα σε οδηγήσει σε εσωτερικές αναζητήσεις αλλά και ιδρωμένους εικοσάχρονους που χορεύουν tracks από εποχές που ήταν αγέννητοι.
Για την κατάσταση του αθηναϊκού clubbing, την προσαρμογή του στα νέα οικονομικά δεδομένα και τη σύμπλευσή του με τα διεθνή δρώμενα, όπως και για τη δυναμική των clubbers, είχαμε γράψει ακριβώς πριν από δύο χρόνια, όταν όλα αυτά αμφισβητούνταν από όσους ακύρωναν τις δεκάδες μετακλήσεις από το εξωτερικό, τη δυναμική και την ανοιχτομυαλιά της local σκηνής επικαλούμενοι διαστρεβλωμένες αναμνήσεις των ’90s. Καλύπτοντας προσεκτικά τη σκηνή, είχαμε παρατηρήσει ότι οι Έλληνες promoters έχουν δημιουργήσει ισχυρό δίκτυο δεσμών με το εξωτερικό, οι ομάδες, μικρές και μεγάλες, προσπαθούν να είναι ευρηματικές κι επίκαιρες, ενώ η local σκηνή έχει ταλέντα που γνωρίζουν και παίζουν καλά μουσική.
Όλα αυτά συνεχίζονται ακάθεκτα: το «Six D.O.G.S.» έχει δημιουργήσει (μετά την ανακαίνιση τον Σεπτέμβριο του 2016) έναν black box ιδανικό και σταθερό προορισμό, το «Steam» έχει κάνει εμφανή την παρουσία του με πιο οργανωμένο τρόπο, το «Dybbuk» παίζει μόνο του στην κατηγορία του underground glam και το «Astron» βαράει techno μέχρι όσο αντέξουν οι θαμώνες του μικροσκοπικού του χώρου στου Ψυρρή.
Αποχαιρετώντας ωστόσο το 2017 και ξημερώνοντας στη νέα χρονιά, το αθηναϊκό clubbing απέκτησε ξαφνικά μια πλουραλιστική εικόνα με νέους χώρους με τη δική τους ταυτότητα, που δεν προσπαθούν δηλαδή να αντιγράψουν τη συνταγή των βασικών παικτών και να πάρουν κομμάτι από την πίτα τους. Περιμένοντας να κατέβεις στο υπόγειο της hip πιτσαρίας «Crust» (ο «πορτιέρης» ρυθμίζει το μπες βγες ώστε να μη δημιουργείται συνωστισμός), χορεύοντας στο υπόγειο του «ΕΚΕΙ» μια διασκευή του «Go» του Moby με πιτσιρικάδες οι οποίοι ήταν αγέννητοι την εποχή που κυκλοφόρησε, ακούγοντας τα alternative θορυβώδη ηχοτοπία του Βρετανού Regis στο «Temple» ή περιτριγυρισμένος από τα τελετουργικά σύμβολα στο «Ritual», περνούν μπροστά σου εικόνες από dancefloors σε όλο τον κόσμο. Η σκοτεινιά των techno clubs του Βερολίνου, η DIY αισθητική του Βελιγραδίου και η πνευματικότητα του φεστιβάλ Burning Man καταμεσής της ερήμου αποτελούν τις επιρροές που διακρίνεις στα νέα εγχειρήματα. Επιτέλους, υπάρχει μια ποικιλία που μπορεί να προσελκύσει ένα νέο κοινό αλλά και να κινητοποιήσει τους βετεράνους clubbers.
Ο Χρήστος Αγγελόπουλος, DJ, ραδιοφωνικός παραγωγός και μέλος του δημοφιλούς indie ντουέτου Diskotekken (το έτερο είναι ο Παναγιώτης Μένεγος), επιμελείται καλλιτεχνικά τις σαββατιάτικες club nights στο υπόγειο του «Crust», δημιουργώντας την ατμόσφαιρα του περίφημου Going Underground και του Trash του Erol Alkan που άφησαν εποχή στο Λονδίνο. Με διάθεση να πειραματιστεί, φτιάχνει ένα πολυσυλλεκτικό line up από τους Black Athena και τις The Pudence Tapes μέχρι τον Mondowski (έρχεται στις 27/1) και καταφέρνει να προσελκύσει σε αυτόν τον mini size χώρο (χωράει γύρω στα 140 άτομα) τόσο το street crowd που σουλατσάρει στην Πρωτογένους όσο και τους παλιότερους που μπορούν να εκτιμήσουν μια εκλεκτική και φρέσκια μουσική ποικιλία.
Με την ίδια πειραματική διάθεση, οι άνθρωποι της 3 Shades of Black, τους οποίους γνωρίζουμε από τη διοργάνωση black metal και dark ambient συναυλιών (πρόσφατα διοργάνωσαν και το αβανγκάρντ φεστιβάλ Fraternity of Sound), εμπλουτίζουν το πρόγραμμα του «Temple» με club nights που εξερευνούν τα όρια της techno. Εδώ έχουν παρουσιάσει καλλιτέχνες τους τα labels Mord και Habeat, η εναλλακτική ομάδα Liber Null αποπειράθηκε να μας σοκάρει, ενώ η συνέχεια έχει Ancient Methods (27/1).
Το «ΕΚΕΙ» φέρει τη σφραγίδα των ανθρώπων του «Senza» (στεγάζεται στον ίδιο χώρο στη Λέκκα) και του «K44», άρα είναι χύμα: περνώντας από εικοσάχρονους που ιδροκοπούν στο ισόγειο με το «One more time» των Daft Punk και άλλα party anthems που παίζουν οι Kris Riot, MNDL και Postriper ή οι Trashformers, κατεβαίνεις στο υπόγειο όπου φωσφορίζει το γκράφιτι «We all float» και στα decks βρίσκονται ομάδες όπως οι Audiorama και η Watt.
Το Κολωνάκι δεν έχει μείνει έξω απ’ το χορό. Το «Ritual», που το τρέχει η Playground του Βίτωνα Μαυρόπουλου, επιβιβάζεται στο συρμό του playa tech, ενός house υβριδίου με tribal, ανατολίτικα και trance στοιχεία, βάζοντας DJs όπως ο Lum (13/1) να παίζουν κάτω από τεχνητές ανθισμένες αμυγδαλιές και σφεντάμια. Η περιήγηση στα νέα στέκια του αθηναϊκού clubbing κλείνει με το παλιό, θρυλικό υπόγειο του «Dragoste» στην Πατριάρχου Ιωακείμ, που άνοιξε ανακαινισμένο από τον Αντώνη Καλογρίδη μέσα στις γιορτές και σχεδιάζεται να φιλοξενεί περιοδικά κάποια special events.
