Ας ξεκινήσω με μια εξομολόγηση: Στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, ήμουν η "κακιά" της υπόθεσης. Η αυστηρή μαμά που στεκόταν πάνω από τα τετράδια και διόρθωνε κάθε λάθος με ένα "Πόσες φορές το είπαμε αυτό;". Και ναι, τα βράδια κατέληγα να σκέφτομαι: "Άξιζε να χαλάσουμε την ημέρα μας για να μάθει μια άσκηση;”. Τώρα, που ο γιος μου είναι στην 4η Δημοτικού πλέον (εμπειρία γαρ!), βλέπω ότι τελικά τα μαθήματα δεν είναι το τέλος του κόσμου – η σχέση μας, όμως, είναι.
Αν είσαι κι εσύ στη φάση που προσπαθείς να βοηθήσεις το παιδί σου, αλλά νιώθεις ότι το διάβασμα σας φέρνει στα άκρα, έλα να σου πω τι έμαθα και πώς τώρα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα.
1. Δεν είμαι η δασκάλα του – και δεν χρειάζεται να είμαι
Διαβάστε περισσότερα στο mamagers.gr
